Dnīca viii poſt trītatis Semro vi
ille qͥdebet alteri pecunias vel alia bonaqͥ nō vult ſoluere dāpnat̉ Idē qui nonvult ſoluere ꝓximo debitū dilectōis cordialis dānat Sꝫ hodie iſtd̓ debitū male ſoluit quot ꝓchdolor ſūt odia ⁊ deſideria vindicte in mūdo Ideo apl̓us Fr̄esnemini qͥdqͣꝫ debeatꝭ niſi vt ī vicē diligatis ad. Ro. xiij. Nota nemini qͥdqͣꝫ debeatis ſcꝫ corporale Duplex eſt debitū ſcꝫcorporale ⁊ cordiale. ⁊ differūt. qꝛ ſoluto debito corꝑali vel pecuniali. homoeſt liber a debito. ſꝫ de debito cordiali ꝙdebet ſolui quāto plꝰ ſoluit plꝰ tenet homo ſoluere. qꝛ qͣnto plꝰ ſoluit̉ ille qͥ ſoluit efficit̉ ſāctior ⁊ qͣnto ꝑſona ē ſanctiortāto plꝰ tenet̉ ꝓximū diligere Iſtd̓ debitū dilectoīs in hac vita ⁊ etiā ī alia ſoluit̉. qꝛ ſācti diligūt ſe mutuo. Un̄ dicitaugꝰ. ꝙ p̄ceptū de dilectōe in hac vitainchoat̉ ⁊ in alia īplet̉ Iſtud preceptūdebet ſolui ex cor de ex ore ⁊ oꝑe Cordeſoluit̉ iſto modo qꝛ ſi ꝓximus ſit male vite debemꝰ deſiderare ſuā ꝯuerſionē ⁊ o2are vt exeat pctā ⁊cͣ Itē quādo erit inbona vita debemꝰ ip̄m diligere ⁊ ꝓ eoorare vt in ea ꝯſeruet̉ ⁊cͣ a malis ⁊ ꝑiculis Ore ſoluit̉ ſalutādo adīuicē qꝛ dilectō cordis ore on̄dit̉ qꝛ etiā ſi homo diligit ꝓximū corde ſꝫ nō vult loqui ſibi tal̓dilectō defectū habet ¶ In iſto defectuſūt muleres q̄ nolūt loqͥ dicendo Ipſadixit michi iiurias ⁊cͣoꝑe ſoluit̉ ẜuiendo ⁊ ſb̓ueniēdo adīuice Ideo dicit̉. jͣ.Ioh̓is tertio. Filioli mei nō diligamꝰꝟbo neqꝫ lingua ſp̄ tm̄ ſꝫ oꝑe ⁊ veritateNota nō diligamꝰ ꝟbo. v̓bū ꝓprie ē cōceptus mētis. ideo ſigͣt dilectōꝫ cordisq̄ nō ſolū corde vel lingua eſt ſoluēda. ſꝫetiā oꝑe ¶ Dico tertio ꝙ debemꝰ nob̓metip̄is rigorē penitētialeꝫ qꝛ ad beatitudinē ſumꝰ ordinati hinc eſt ꝙ neceſſariū eſt vt ꝑemꝰ nos ꝑ penitentiā hō debemꝰ viuere ẜm carnis inclinationē velſenſualitatē. Id̓o apl̓us poſtqͣꝫ dixit fra
tres debitores ſumus dixit non carni vtẜm carnē viuamus. Si em̄ ẜm carnemvixeritꝭ moriemī. Si aūt ſpū carnis fcamortificaueritis viuetis. Nota ꝙ pn̄iaē duplex. ſcꝫ eligēda ⁊ infligēda ¶ Prima ē volūtaria qn̄ſcꝫ hō eligit ſibi certas or̄oes ciliciū vl̓ hmoi. ⁊ ſi diſcrete illam ꝯtinuat multū placꝫ deo talis pn̄ia.Alia pn̄ia ē inflicta. vt īfirmitas ⁊ paupertas. aduerſitas ⁊ ſimilia. bona pn̄iaeſt ſi ſuinat̉ cū ſalſa paciētie qͣſi dicendodeo. Dn̄e ego recipio iſtā pniam qꝛ peccata mea hͦ bene demeruerunt ⁊cͣ. Ideovos vt ꝯfeſſor dediſtis mihi iſtā pn̄iaꝫ⁊ ego recipio libent̉ ⁊ pacient̉. Iō Luc.xxj. In padētia vr̄a poſſidebitꝭ aīas veſtras.¶ Sermo ſextꝰ de ead̓ dn̄ica.Eſtimoniū reddit ſpūi nr̄o ꝙ ſūꝰ filij d̓i ad ro.viij. cap̄. Thema dat mihi motiuū ꝙ p̄diceꝫ de filiatōe qͣꝫ hēmꝰ a Ih̓u xp̄o pergratiā ſcꝫ qūo ſumꝰ filij dei ⁊ in qͣ cognoſcit̉ iſta fil̓acō. Sed pͥmo ſalutet ꝟgomaria reſumat̉ thema. Queſtio ē multūbona in theologia. an aliqͦs de ſe vel dealio poſſit cognoſcere certitudinaliter ꝙſit filius dei ꝑ gr̄am. Rn̄ſio ſtat in ꝯcluſionibꝰ duabꝰ. ¶ Prima ꝙ ꝑ cauſā ſciēcialit̓ nō p̄t ſciri. ¶ Scd̓o ꝙ ꝑ effectusꝯiectualit̓ p̄t ſciri. Ecce due q̄ōnes. vnaaffirmatiua ⁊ alia negatīa. ¶ De pͥmaq̄ſtiōe q̄ dicit ꝙ ꝑ cauſam ſciencialit̓ nōp̄t ſciri. Rō eſt qꝛ cā et pͥncipiū filiationis Ih̓u xp̄i ē volūtas diuīa. ⁊ cuꝫ iſtanō p̄t ſciri niſi ſpāli reuelatōe Igit̉. Sedbn̄ ꝯiectualit̉ ẜm ꝙ d̓t ſcd̓a cōcluſio. qn̄hō ī creatura vidꝫ effectus. qͥ nō venertniſi ꝑ diuinā grām declaretur hoc ſicut d̓arbore ſi fieret q̄ſtio iſta. tunc homo d̓ ſevel de alio poteſt coniectuari ꝙ eſt filiꝰd̓i per gratiam. declaretur hoc ſicut de arbore ſi fieret homo Iſta arbor viuit velnō ōportet reſpondere ꝑ diſtinctōꝫ ſcꝫ