Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

dnica vui poſt tritatis Sermo v

in pn̄tia agētis ꝟbi gr̄a. de aqua de natura ſua eſt frigida recipit calore eſtſibi forma extranea tn̄ retinet illud magnū tp̄s. Idē de dela cui lumē eſt forma peregrina tn̄ recipit ꝑmanēt̉. ſꝫ aer neſcit retinere formā ꝑegrinā niſi in pn̄tiaagētis. qꝛ qͣꝫdiu corpus liūoſum eſt ſibipn̄s illuīat qd̓ ſi abeſt ſtatiꝫ ꝑdit lumen.Idē de ſpeculo neſcit retinere imagīeꝫniſi in pn̄tia agētis. qͥcqͥd nos habemus. recipimus a deo. ꝑfctōes bona recipimꝰ ſunt nob̓ vt forme ꝑegrīe.Ideo apl̓s. Quid hēs qd̓ accepiſti.ſi aūt accepiſti qͥd gl̓aris qͣſi acceꝑis?j. ad Cor. iiij. Nec recipimꝰ ꝑmanēter.ſꝫ ſolū in pn̄tia agetis. qꝛ ſine eo nihil poſſumꝰ retinere Ideo ſic̄ dedit ſic ꝯtinue influit. ꝯſeruā do alit̉ ſi inſtās amouereta nob̓ ſuā pn̄tiā totū anihilareū continuū influxū eiꝰ retinemꝰ bona que abeo recepimus. Si ꝓpter vtilitatē hītāvl̓ hn̄dā aliqͥs dꝫ honorari. Multo magis ex iſta rōne debemus deū honorarepͥncipalit̓ ꝟonor qͣꝫ ſibi debemꝰ ex iſta ratōe in hoc ꝯſiſtit in or̄oe ſolū flectimus genua ſꝫ ꝓſtramꝰ nos ad tertam. etiſtū modū ſeruat ęcl̓ia in die veneris ſcāmaxime. vbi innuit nos ſumꝰ de t̓ra nihil hemꝰ a nob̓ metip̄is. ſꝫ ab eo habemꝰ oīa. Ergo veīte adoremꝰ ꝓcidamus an̄ deū qꝛ ipē fecit nos qꝛ ipē ē dn̄sdeꝰ nr̄ pͣs. xliiij. Quarto honorat̉ aliqͥs potentia nec ſciētia nec vtilitate ſꝫſcītate. vt dixi. ꝓpt̓ debemꝰ deū honorare pͥncipalit̓ ē ſcītas a oīs ſcītas dedet. Iſa. xl. Om̄s gētes ſcꝫ in ꝯſpectu d̓iqͣi ſtilla ſitule reputate ſunt ſic̄ ſitula deſcedit in puteū ad hauriendū aquā aſcedit ſtillā do. Sic xp̄c deſcēdit in puteovteri ꝟginalis in ſitula hūanitatis hauſit aquā ſcītatis et de eo diſtillant gutte.Quia Petrus paulus dicūtur ſancti alij ſcī. Quia vna gutta iſtiꝰ xp̄i ſituleſtillauit in petro alia in Paulo ſic de

alijs. Si ergo vni homī hꝫ niſi vnāſcītatis guttam debemꝰ honorem. Multo plus deo ⁊cͣ. In quo ē oīs bonitasſanctitas. Ideo Math̓. x. Quidā doctor dixit xp̄o. Magiſter bone ⁊cͣ. Xp̄usreprehendens eum rn̄dit. Quid me dicꝭbonū nemo bonus niſi ſolus deus. Seddices nōne xp̄c erat deus; quare ergo reprehendit Dicend̓ ille doctor credebat xp̄m ſoluꝫ hominē bonū ſanctūſed non credebat ip̄m eſſe deū. Ideo xp̄oinnuens nullus alius a deo eſt ꝑfectebonus nec ſctūs dixit. Nemo bonꝰ ſimpliciter niſi ſolus deus/ om̄s alij ſunt boni ſancti ꝑticipatiue ẜm qͥd de hoc vide b. Tho.. ꝑte q̄ſti. vj. Sicut ergo illequi eſt albus ẜm dentes non dicitur albus ſimpliciter nec nos vna virtute ſumꝰ dicēdi boni ſimpl̓ nec vna gutta ſcitatis ſancti eſſentialiter. ꝟbi gratia ſi habetis virtute caſtitatis vel humilitatis.eſtis albus ẜm dentes ſcilicet eſtis bonus ẜm illam veritateꝫ ſed non ſimpliciter. quia ſi ex prima parte eſtis caſta exalia eſtis ſuperba. Item ſi ex vna parteeſtis humilis ex alia parte eſtis luxurioſus. Ecce quare xp̄us dixit nemo bonusſp̄ ſimplicit̓ eſſencialiter niſi ſolus deꝰ Honor quē xp̄o debemus ex hoc ēdebemꝰ ſibi inclinare a cingulo vſꝫ ſuꝑiꝰquaſi dicēdo vos dn̄e inclinaſtis vosnobis. Ideo vt vob̓ aſſimilemur inclīamus. Ideo ad ephe. v. xp̄c dixit. Imitatores mei eſtote ſicut filij cariſſimi. Si aliqͥs dꝫ honorari ex potēcia vel ſciētiavl̓ vtilitate ſeu ſcītate p̄cipue ſuꝑ ōsdꝫ honorari deus. Ergo ī oībꝰ honorificet deꝰ ih̓m xp̄m dn̄m nr̄m cui ē gl̓iaetimperiū in ſcl̓m ſcl̓oꝝ amen.. pet̄. iiij.Ergo fratres debitores ſumꝰ. Dicoſcd̓o debemꝰ ꝓximo dilcōeꝫ frat̓nalēqꝛ ſumꝰ rōnales habemus ꝯuiuere ſcꝫadinuice. Ideo debemus nos inuice diligere. dilectio em̄ debitum eſt. Et ſicut