nitatis Sermo vDnica viii poſt Tri
a deo. et qͥd eſt papa vl̓ qͥd ſunt p̄lati niſi vicarij pape xp̄i. Non eſt poteſtas niſia deo q̄ a deo ſunt ordinata ſunt Itaqꝫ qͥreſiſtit poteſtati dei ordinatōni reſiſtit.ad Rom̄. xiij. Si ergo ex potētia aliqͥshonorat̉: multo magꝭ d̓s debet honorariqͥ eſt fons totius potētie a quo omīs poteſtas eſt diriuata. Iſte honor pͥncipal̓ſit deo in or̄oe hūili in qͣ homo dꝫ flectere duo genua. dn̄is tꝑalibꝰ ſcꝫ regibꝰ ⁊cͣſolū vnū genu ē flectēdū ſcꝫ ſiniſtrū. qꝛſolum hn̄t dn̄iuꝫ ſupͣ corpꝰ. Iō math̓.x. Nolite timere eos qͥ occidūt corpus.aīaꝫ autē nō pn̄t occidere. ſꝫ potiꝰ timēteeū qͥ p̄t aīaꝫ ⁊ corpus ꝑdere in gehennā. p̄latis dꝫ flectere genu dextrū. qꝛ habent potentiā ⁊ p̄latōꝫ ſuꝑ aīaꝫ. ſꝫ d̓o qͥhꝫ dn̄iuꝫ ſuꝑ corpus ⁊ aīaꝫ duo genuadebent flecti. Ideo qn̄ adoratis corpusxp̄i vl̓ oratis flectitis duo genua? viuoego dicit dn̄s. qꝛ mihi curuabit om̄e genū Iſa. xlv. ſcꝫ dextrū ⁊ ſiniſtrū. ¶ Nota ꝯfitebitur om̄is lingua ſꝫ qūo cū n̄ habeas niſi vnā linguā intelligit hoc. dicoꝙ ymo habemus duas linguas corporꝭſcꝫ ⁊ aīe lingua corꝑis hō loqͥtur deo īoroe. lingua aīe loqͥtur deo in ꝯtemplation. qꝛ ꝯtemplat̉ corde ꝙ d̓r ore. linguaaīe eſt ſimilis līgue angeloꝝ qͥ ꝯtemplādo loquuntur. De iſta duplici lingua d̓tapl̓us. Linguis hoīm loqͣr ⁊ angeloꝝ. jͣ.ad Corin. xiij. Honor pͥncipalis fit deoduobꝰ genibꝰ ⁊ duabꝰ linguis. qꝛ aliasſi lingua corꝑis hō loquitur d̓o ⁊ linguaaīe cōqͥnario ⁊cͣ. nihil vl̓ parū valet or̄ovptꝫ etiā h̓ defectus illoꝝ qͥ qn̄ pulſaturcampana ꝓ corꝑe xp̄i vel aue maria nōcurant nec flectūt genua nec orant. quiaom̄es dn̄t flectere genua et orare duabꝰlinguis ⁊cͣ. Ex iſta aucͣtate viuo ego d̓tdn̄s mihi curuabit om̄e genu ⁊cͣ. ¶ Secundo debemꝰ d̓o honorē pͥncipalē ꝓpterſcīaꝫ: qꝛ ſi aliqͥs ꝓpter ſcientiā eſt honorādus vt ꝓbaui multo plus deus qͥ ē fons
ſciētie infinite. nam ſciētia noſtra reſpectu ſciētie dei ſtulticia eſt. Sciencia huiꝰ.mūdi ſtulticia eſt apud deū vt d̓t apl̓usEtꝭ noctua credit hre bonos oculos ſednos reputamus eā cecam. Ita qͥ ſe exiſtimat ſcire aliqͥd nō dū ꝯgnouit qūo opporteat eū ſcire. jͣ. a d Corin. viij. Ideodicit apl̓s de ph̓is qͥ credebāt ſcire ſe. dicētes ſe eſſe ſapiētes ſtulti facti ſunt adRom̄. x. Ideo ſocͣtes optimꝰ ph̓oꝝ interrogatus de ſua ſcīa. Rn̄dit vnuꝫ ſcioꝙ nihil ſcio. ſꝫ deus qͥ eſt claritas eterna⁊ ſciētia infinita ē om̄ia ſciēs ⁊ proſpiciens. Quia om̄ia nuda ⁊ aꝑta ſunt oculiseius ad Hebre. iiij. Quia corda et cogitatōnes ⁊ ꝟba eciaꝫ ſecrete ꝓlata ⁊ oīa p̄titapn̄tia ⁊ futura om̄ia ſcit ⁊ nuda ⁊ apperta ſunt oculis eius. Si gͦppter ſciētia debetur honor alicui homī multo magꝭ deo.exqͦ oīa ſunt nuda. Nota ꝙ ī corꝑis xp̄iadoratōe hō denudare dꝫ caput ſuū. etꝭreligioſus vl̓ clericus quā do in choro d̓tanthiphonā vl̓ tn̄ſoriū et ſil̓ia dꝫ caputſuū denudare qͣꝫtūcunqꝫ vigeat frigus.Mulieres maritate ſeu vidue ſꝑ ī or̄oecaput dn̄t hr̄e velatū. ſecus de ꝟginibꝰ.Iſta ē doctrīa Pauli. j. ad Cor̄. xj. Oīsvir orās aūt ꝓph̓ans velato capite deturpat caput ſuū ſcꝫ xp̄m. Oīs aūt mulierorans aūt ꝓph̓ans nō velato capite deturpat caput ſuū. ptꝫ h̓ culpa ⁊ negligetia ⁊ irreuerentia illoꝝ qͥ in or̄e ſeu corpis xp̄i adoratōe nō denudāt caput ſuū.ſꝫ ſi hn̄t loqui pape vl̓ regi ſeu magr̄o ſciunt diſcooꝑire caput ⁊c̄. ¶ Tertio honorat̉ aliqͥs ꝓpter vtilitateꝫ. qꝛ exqͦ recipit bn̄ficia ab aliqͦ niſi ſit ingratus honorat bn̄factorē a quo habuit vel ſpectathabere vtilitatē vel ꝓficuū. Iſtaratōeiuriſte honorantur. Modo vid̓amꝰ quāvtilitatē habemus a deo. Seclaretur h̓ ꝑregulam ph̓i di. Rerum naturaliuꝫ recipientiū peregrinas formas .i. extraneasq̄dam recipiunt permanent̉ q̄dam ſoluꝫ