Dnica viūi poſt trinita. ſermo iiii
¶ Sermo quartus de eadeꝫ dnīcaUi facit uolūtateꝫ prīs mei intrabit ī regnū celoꝝ. Uerbū iſtud habetur original̓r Math̓. vij. ⁊ recitatiue ineuāgelio currētis dn̄ice. hoc ꝟbuꝫ eſt ꝟbuꝫ ⁊ doctrina ſaluatoris dnī nr̄i Ih̓uxp̄i di. Qui facit volūtateꝫ ⁊cͣ. Eſt hicq̄ſtio ſubtilis qͣre xp̄us dicit ꝙ ille intrabit regnū celoꝝ qͥ facit volūtateꝫ prīs.et nō dicit voluntateꝫ ſuā vel ſpūs ſctī.Pro cuiꝰ rn̄ſione ſciendū ꝙ ſicut tres ꝑſone diuine non hn̄t niſi vna eſſenciā diuinitatē ⁊ eternitateꝫ. ſic eciā non hn̄t niſi vnā volūtateꝫ ſcīaꝫ ⁊ ptātē. Una eīvolūtas eſt prīs. filij. ⁊ ſpūs ſancti. qͥcquid eī vult pat. vult eciā ⁊ filius ⁊ ſpiritus ſcūs. qꝛ eadeꝫ voluntas eſt. Mōꝯſtat qd̓ dicit̉ ꝙ ſol liq̄ facit niueꝫ. ⁊ nōdicit ꝙ radius nec calor cuꝫ tn̄ omīa cōcurrat. Iteꝫ ſi q̄ratur qͥd facit fructificare. d̓r ſol ⁊ nō radius nec calor ⁊ nō eſtniſi vnus ſol. Ita eſt eciā in diuinis Ibipr̄ eſt pͥncipiū non de pͥncipio. iō diciturQui fecerit volūtateꝫ pr̄is mei ⁊cͣ. Etẜm hoc dicebat apl̓s. Ex ip̄o ſcꝫ patre ⁊ꝑ ip̄m ſcꝫ filiuꝫ ⁊ in ip̄o ſcꝫ ſpū ſcō ſuntomīa. ad Ro. xi. Pꝫ gͦ rn̄ſio ad q̄ſtiōꝫqꝛ noīando voluntateꝫ prīs noīat eciāvoluntate ſuā ⁊ ſpūs ſcī. Iō dicit. qͥ volūtateꝫ facit ⁊cͣ. Ut gͦ nos poſſimꝰ intͣre in regnū celoꝝ pꝰqͣꝫ exiuimꝰ de miſeſeria hꝰ m̄di. videamꝰ q̄ eſt volūtas d̓i.qͥd vult deꝰ a nob̓. Uolūtateꝫ dei declarat nob̓ apl̓us in qͣdaꝫ aucͣte di. Probetis q̄ ſit volūtas dei bona. bn̄placenset ꝑfecta. Ad ro. xij. In hac aucͣte on̄ditur ꝙ tria vult deus de nob̓. ẜm ꝙ terdei volūtas noīat̉. Uult ſcꝫ prīo ꝯuerſioneꝫ pnīaleꝫ. Ecce volūtas dei bona.Scd̓o duracōeꝫ ꝟtualeꝫ. Iſta ē bn̄places. Tercō ſaluacōeꝫ celeſtialeꝫ. ⁊ iſtaeſt volūtas dei ꝑfecta. Qui hꝫ iſta tria
intrabit in regnū celoꝝ. Iō dicit thema.Qui facit volūtatē ⁊c̄. ¶ Dico prīo ꝙvult deꝰ ꝯuerſionē pn̄īaleꝫ. qꝛ qͣꝫtuncūqꝫ homo ſiue ſit religioſus ſiue clericꝰ ſiue laycus ſit pctōr ⁊ male vite non vultdeus ſuā damnacōeꝫ ſꝫ vult ſuā ꝯuerſione pnīaleꝫ .ſ. ꝙ ꝟtat dorſuꝫ mūdo ⁊ creaturis. ⁊ ꝟtat faciē deo. hoc fit ꝑ pnīam.ꝑ ꝯtricōeꝫ de peccatis. ꝓpoſituꝫ nō redeundi. ꝯfitendi. ſeruādi pnīaꝫ. orādi. audire miſſas ⁊ ſermoēs. Iſta ē volūtas d̓ibona. Rō qꝛ ſapiens argētarius pꝰ qͣꝫ fecit cupā auri vel argēti ſiue ymagineꝫ vl̓corona vel aliqd̓ iocale cū magno labore ⁊ expenſa ⁊ aliqͦ caſu cadit in puteo ſicco. ⁊ ꝓfundo argētarius nō dimittt eāymmo deſcendit qꝛ p̄cioſa res eſt. Ideꝫſi cadit in puluere mūdabit eā. Ide ſi cadit ī luto vel int̓ lapidē maculat̉ꝰ vel frāgitur ⁊ in incude adaptat. Ideꝫ ſi caditin aqͣ vel in igne vel ſi ex antiqͥtate deturpat̉. nō ex hoc dimittit eā. ſꝫ polit ⁊ mundat ⁊ tūc pulch̓tudo reuertit̉. Ita facitdeus. p̄cioſuꝫ iocale fecit deus auri puriſſimi de hoīe ⁊ de muliere. A prīccipio fecit deꝰ vaſa de ere ⁊ cupro. qꝛ formauitcreaturas corꝑales corruptibiles de argento qn̄ creauit creaturas corꝑales incorruptibl̓es. Sꝫ de auro qn̄ fecit hoīeꝫplꝰ valet hō qͣꝫ aliqͣ creatura corꝑal̓. Ita hō non fuit factus a deo vt alie creature ⁊cͣ. Faciamꝰ hoīeꝫ ⁊cͣ. Gen̄. j. Etnō dixit. fiat hō ſicut de alijs creatutꝭ. ecce vas auri ſi caſu aliqͦ cadit ⁊cͣ. Caditāt homo in puteo ꝓfundo qn̄ de gr̄a deiet bona vita cadit ī puteo ꝓfūdo ſuꝑbieſicte ſine deuochis huīlitatē. Suꝑbꝰ eīcredit aſcendere ⁊ deſcendit cū luciferoSed argentariꝰ met deſcendet ne ꝑdat̉qn̄ dat homini cōpunctōes cordis ⁊ cogitat infra ſe dicēs. De qͣ ſuꝑbis. de fortitudine cras eā perdes. Idem de pulchritudine de dignitatę. officō. de hoīsoperibꝰ. ⁊ tunc extrahit homo de puteo.