dn̄ica viii poſt triIIta. ſermo iii
Idē de reſtitutōe ad ꝓximū. Multi n̄pn̄t dicere iſtud terciū dn̄e. Dicat hocmiraculū qd̓ accidit lōbardie de illo magno tyrāno ad quē venit ille ſcūs homoqͥ fuerat raptus ad infernū ⁊ viderat palaciū qd̓ ibi fabricabat̉. qͥ vocauit igroſet doctores q̄rens ab eis ſi ſnīa damnatōis data ꝯͣ aliquā adhuc viuentē poterat reuocari. ad quē rn̄derūt mgri ⁊ doctores ꝙ bene qꝛ impoſſibile eſt deū dicere alicui diffinitīe ſuā damnacōꝫ. qꝛ eētcā damnacōis deſperacōis ſꝫ ꝯminatiue.Fundamentū habuerūt ab illa aucͣtate.Ezech̓. xxxiij. Si dixero impio. Et tyrānus Mō videamꝰ qͥd debeo facere. fuitſibi rn̄ſuꝫ ꝙ tria ſcꝫ cōteri. ꝯfiteri ⁊ ſatiſfacere deo ⁊ ꝓximo ⁊cͣ. Dicebat iſte tyrānus dn̄e dn̄e bis ſꝫ non poterat dicereterciū dn̄e ſcꝫ ſatiſfaciēdo. Satiſfactioſit deo qꝛ ſi homo peccauit hn̄do delectacōes in cibo ſuꝑfluo ſatiſfaciat ī abſtinencia. ⁊ ieiunio. ſi ꝑ os male loquēdo ſatiſfaciat orādo ⁊c̄. ¶ Septimū ſecretū ēde cōuerſione mūdanali vel ꝓximali quōeſt ꝯuerſāduꝫ in hoc mūdo. Ad hoc reqͥrūtur tria. ¶ Prīo ꝙ recedat de mala ſocietatet Secūdo ꝙ iūgat ſe deo ¶ Tercoꝙ ꝑſeueret in bona vita. ¶ Prīo qͥlibet debet recedere de mala ſocietate. qͥlibet ſcit ſuas malas inclinatōes ⁊ familiaritates. ⁊ ea q̄ ſunt nociua vitāda ſunt ⁊expellenda ⁊ ad hoc reqͥritur dn̄atio. Ecce primū dn̄e. ¶ Secūdo iūgat ſe deo.audiendo miſſas. ſermoēs. ꝯfitēdo ſepeet coīcando. in qͣlibet coīone dat ſingularis grā digne coīcantibꝰ. ¶ Tercō requirit ꝑſeuerācia vſqꝫ in fine ecce ꝯuerſcō ꝟtuoſa q̄ in hijs tribꝰ cōſiſtit. Ideoxp̄s Qui ꝑſeuerauerit vſqꝫ in fineꝫ ſaluus erit. Math̓. x. Iō dicit theā. Nonoīs qͥ dicit mihi dn̄e dn̄e. Iō xp̄s. hec ēvolūtas eꝰ qͥ miſit me prīs vt oē qd̓ dedit mihi pr̄ ſcꝫ ꝑ bona vitā. non ꝑdamex eo ſcꝫ incōſtanciā. Ioh̓is. vi. Dicunt
aliqui ⁊ qualis dn̄s eſt xp̄s. qꝛ ſi homoſeruiat ſibi. c. annis ſine aliqͣ defectu ⁊ ꝓvno defectu quē homo facit totū eſt ꝑditū ⁊ homo dānatur. Ectē qual̓ dn̄s.hoc dicebat ſel̓ quidā homo ſcūs qͥ faciebat miracula. curabat gētes de infirmitatibꝰ ⁊ finalit̓ ꝓpter hoc ꝙ ſel̓ nimis curioſe reſpexit quadā muliere pulchrā valde ꝓpter qd̓ ꝑdidit grāꝫ faciendi miracula. Tandē venit ad aliū ſcm̄ dicens ei qͦmō ꝑdiderat grāꝫ neſciēs quare. Rn̄tille ſcūs nō ꝑditur grā ſine pctō. Iō videatis ſi cū manibꝰ vel ore vel oculis feciſtis aliqd̓ peccatū. Rn̄t non. niſi qꝛ reſpexi vna muliereꝫ ⁊cͣ. Rn̄t alius ꝓpterhoc pctm̄ amiſiſtis grāꝫ. Et ipē indignatus dixit. vere nō ſeruiā ampliꝰ tali dn̄ocerte ſolidanus babilonie nō feciſſet hoc.Dicat̉ quō ſe parabat ire ſpaciatū ⁊ ī qͦdā prato vidit equū ambulantē pulcherrimū ſuꝑ queꝫ aſcendit ⁊ ſubito fecit ſaltū vnuꝫ ⁊cͣ. ¶ Nota ꝑabolaꝫ ad hoc demercatore eūti ad feria qͥ emit p̄cioſiſſima iocalia ⁊ fecit vnū fardelluꝫ qd̓ tradidit vni ꝑteritori ꝓmittens vnū florenū ⁊cͣ. Ita in ꝓpoſito qn̄ deus ꝯuertit aliqueꝫ de vita mala ad bonā. de peccatisad ꝟtute tunc ꝯmittit ſibi fardellū cump̄cioſis iocalibꝰ ſcꝫ oꝑbꝰ meritorijs. Ita ꝙ fardellū bone vite non eſt tuū. ꝓpt̓hoc errāt illi qui dicūt ꝓ vno defectu ⁊cͣſꝫ eſt dei vt mercatoris ⁊ ꝯmiſit ip̄m tibiSi gͦ tu portas fardellū ꝑ tot annos etvna die deponis eū ⁊ furatur a te qn̄ peccas qͥd mereris qꝛ ꝑdidiſti fardelluꝫ d̓iquē habuiſti portare vſqꝫ ad portaꝫ ſuipalacij. Porta eſt mors. hec eſt portadnī qꝛ ipē eciā intrauit ꝑ eam. Aucͣtas.Nonne ſic oportuit pati xp̄m Lu. vlti.Cogitate gͦ ꝙ ſancta vita vel ſtatus peītencie eſt fardellū a deo nob̓ cōmiſſum.Iō non amittere debemus illud ſꝫ oꝑaricōtinue meritorie. Iō apl̓us. Duꝫ tꝑshabemꝰ oꝑemur bonū. Ad gal̓. vlti.C C C iij