Dn̄ica VIII pꝰ trinitatis Sermo II

tent ciliciū vel diſciplinis plaigent ſe. ⁊cͣIn talibꝰ em̄ tales fructus vult deus duplici rōnę. Prīo ꝓpter pctā preterita vtremittant̉. Scd̓o ꝯtra futura vt caueant̉.qꝛ talis eſt virtus pn̄ie ꝙ mundat a preteritis ⁊ caueat a futuris ⁊ p̄ſeruat quiaqͣntūcūqꝫ equꝰ ſit malus ſi abſtrahit ſibicibꝰ domat. Ita de corꝑe hoīs ideo xp̄usait Pn̄iaꝫ agite appropinqͣbit em̄ regnūceloꝝ Mat. iiij. Tercio d̓ ſenibꝰ vult d̓saliū fructū qꝛ iā illi non pn̄t ieiunare necciliciū portare nec diſciplinā ⁊cͣ. Sꝫ fruetus eoꝝ eſt orare. el̓ias dare remittere iniurias ſatiſfacere de vſuris. audire miſſasẜmones ⁊cͣ. De hoc figura xp̄i Luce. xiij.Arborem fici habebat quidā ī vinea ſuaplantatā ⁊ venit querens fructū in illa ⁊nō īueīt dixit aūt ad cultorē vinee. Ecceanni tres ſunt ex qͦ venio querens fructūnō in illa ⁊ inuenio ſuccide ergo illā. vt quid ⁊terrā occupat? vinea xp̄i eſt eccl̓ia Iſa. v.vinea dn̄i exercituū domus iſrl̓ eſt .i. hoīsvidentis deum arbor fici in vinea plantata eſt quelibet ꝑſona xp̄iana. Primꝰ annus in qͦ dn̄s vult fructus eſt puericia ⁊vult fructus pueroꝝ qͦs dixi. ſꝫ nō īuenitmō niſi folia qꝛ iā on̄ditis eis vt vadantcum manicis ⁊cͣ. Scd̓s annus in qͦ dn̄svult fructus meritoꝝ eſt iuuentꝰ ⁊ mōnō īuenit niſi vanitates corrupcōes ⁊ peccata. Tercius annus eſt ſenectus ⁊ nō inuenit fructus niſi ſuſpiciones malicias ⁊diffamacōes ⁊cͣ. Ideo dicit xp̄s. Succidite eā vt qͥd terra p̄occupat? Sꝫ cuſtosſcꝫ angelus bonꝰ orat xp̄m vt ſpectet/ ⁊ip̄e fodiet in circuitu ſcꝫ cordis dādo conpuctōnes vt dimittat peccata vt ꝯfireat⁊cͣ. Ponit ſtercꝰ qn̄ redeūt pctā ad memoria rigat qꝛ ꝓcurat lacrimas ꝑ ꝯtricione. Si facit fructū noͣ excidit eam. Ectequare dicit. Omnis arbor que non facitfructum bonum excidatur ⁊ in igneꝫ mittat̉. ideo Mat. iij. Iam ſecuris ad radicēarboris poſita eſt ¶ Dico tercio ꝙ oſten

dit ⁊cͣ. Ratio qꝛ ſicut nos pctōres perinobedientiam perdidimus ꝑadiſū terreſtrem. Ita per obedientiam nos om̄s acquirimus paradiſum celeſtem. Hoc oſtēdit cum dicit. Nō omnis qui dicit michidomīē dn̄e ⁊cͣ. vſqꝫ regnum celoꝝ. Hiceſt magnum ſecretum in hoc ꝙ dicit dn̄edn̄e ⁊ nō ter vel ſolum ſemel. Sꝫ niſi ꝓlixius nō dicā hodie ſꝫ cras. Sed in hoc ꝙdicit qui facit volūtatem patris mei quiin celis eſt. ip̄e intrabit in regnum celoꝝDico ꝙ maxima gr̄a eſt ꝙ deus dicat nobis captiuis ſuis. Qui facit voluntatempr̄is ⁊cͣ. Cum tn̄ ex debito ſine aliqua ꝓmiſſione teneamur ſibi ẜuire ac ſi dn̄s diceret captiuo ſuo ẜuias michi bene ⁊ egodabo tibi hereditatē nunqͥd ſuffeciſſet dicere faciā te libeꝝ? Sed ex magna gratiadn̄s ꝓmittit hereditatē. Ita deus nobiscaptiuis ſuis. Id̓o. jͣ. Ioh̓is. v. Hec eſtcaritas dei vt mandata eius cuſtodiamꝰ⁊ mandata eius grauia nō ſūt. Idem quilibet debet dicere in ſuo ſtatu religioſus ⁊clericus ⁊cͣ. Domine quid vultis de mequi ſum religioſus ego faciam ⁊cͣ. ⁊ ſic d̓alijs. Amen.¶ Sermo ſcd̓us de eadem dominica. viijTtēdite a falſis prophetis Mathei ſeptimo. De iſta materia predicaui heri intellectum litteralē. Modo aūtpredicabo materiam moralem ⁊ totusſermo erit moralis Salutetur virgo maria ⁊ cetera. Pro introductione ⁊ totali proſecutione huius verbi recipio fundamentum a quadam auctoritate Ieremieproph̓te in qua oſtenduntur tres differentie falſorum proph̓arum. Ecce egoad propbetas dicit dominus noſter iheCriſtus ſaluator mundi. Qui furanturverba mea vnuſquiſqͣꝫ a proximo ſuo Ecce ego ad prophetas dicit dominus quiaſſumunt linguas ⁊ aiunt dicit dominus