Dn̄ica VIIIpꝰ trinitatis Sermo I

venire ad gloriam eternam. Ex quo ꝑ gͣtiam dei homo exiuit peccatum mortale⁊ ſe in bona vitā conſeruauit. Modo videamus quando anima exit corpus ꝑ qͣꝫpotentiam poteſt venire ad gloriam paradiſi ⁊ ad vitam eternam. Ad hoc dicaturſimilitudo que habetur Luce. xvij. Si qͥsde ꝓprijs pecunijs emit vnum captiuū qͥſeruit diligenter domino ſuo cōſeruat bona domini ⁊ lucratur. Cum dominus facit teſtamentum ⁊ dimittit hereditatemfilio ſuo dimittit captiuum libeꝝ. Si captiuus vellet dicere domino. O domine ⁊nunqͥd ego ſeruiui vobis bene. Ideo dimittatis etiā michi parteꝫ heraditatis cufilio veſtro. Peſpondet dominus ſi mihiſeruitis bene feciſti. qꝛ debuiſti ⁊cͣ. Quaergo ratione tu petis partem hereditatisſi talis dominus dimittit parteꝫ captiuodicte hereditatis. Hoc erit ex magnā liberalitate ⁊ gratia ipſius domini qꝛ de iurenō tenetur ſibi ita eſt de nobis. Omnesſumus captiui ⁊ ſerui dei ſanguine criſti p̄cioſiſſimo empti Et ſi bene ſeruimus deofacimus ꝙ tenemur alias ip̄e ſcit bene punire quando anima exit de corpore ⁊ anima. Licet ſit ſancta ⁊ bona venit ad iudicium dei ad qͣꝫ dicit deus pater quid vis.Domīe ꝙ detis michi partem hered itatis filij veſtri Iheſu xp̄i. quia ego ſeruiuivobis diligenter feci hoc ⁊ etiam ſi martirium ſuſtinuiſſet dicit deus feciſti ꝙ debuiſti quia ſeruus ⁊ captiuus meus al̓asſi nō bene ſeruiuiſſes dapnaſſem te. Tūcanima dn̄e hoc nō peto rigore iuſticie. qꝛnō mereor. ſed per gratiam veſtram ⁊ liberalitatem ⁊ qꝛ hereditas filij veſtri omnibꝰ ſufficit. Heredes quidem dei coheredes autem criſti ad Romanos octauo.Tunc dicit deus hoc eſt aliud ⁊ introducit eam in hereditatem ⁊cͣ. De hoc Luce.decimo ſeptimo. Nunquid gratiam ẜuoilli qui fecit qd̓ ei imꝑauerat ſic ⁊ nos cūfecerimus omnia ⁊cͣ. Serui inutiles ſu-

mus. Ideo humiliemur cogitātes ꝙ captiui ſumus empti a criſto ⁊ gloriam ſuaꝫhabebimus ꝑ gratiam ⁊ nulla alia racōe.¶ Dominica octaua Sermo primusTtēdite a falſis ꝓphetis. Iſtud verbumhabetur originaliter Mat.vij. ⁊ recitatiue in euuāgelio p̄ſentis dominice noſter ſermo erit de preſenti dominica ſcꝫ de ſancto euuangelio in qͦ tangunt̉ bone doctrine ſpeculatiue ad illuīacōm intellectꝰ ⁊ morales ad inſtructōꝫvite. Sed qꝛ nulla doctrina hꝫ efficaciāniſi mediāte diuina gratia. Ideo ſalutetvirgo maria. Et reſumat̉ thema jn ſāctoeuuāgelio huiꝰ dn̄ice preſentis qd̓ eſt totum verbū ⁊ doctrīa xp̄i nobis oſtendittres virtutes neceſſarias ad gubernacionem noſtre vite. Prima eſt prudētia advitandū ꝑicula humana. Scd̓a eſt diligentia ad cumulādū bona ſpūalia. Tercia eſt obedīa ad lucrādū premia celeſtiaIn hijs tribꝰ virtutibꝰ ſtat totū euuageliū/ ⁊ de pͥma ꝓpoſui thema attēdite a falſis ꝓph̓is. ¶ Dico pͥmo ꝙ xp̄s docet ⁊p̄cipit nobis hr̄e prudētiam ⁊ diſcrecōmRō qꝛ in hoc mūdo ſiue vita tot ſūt pericula aīe ⁊ corꝑis de quibꝰ dic̄ apoſtolusij. ad Coꝝ. xj. Periculis latronū periculis fluminū ⁊c̄. Id̓o neceſſariū eſt auiſamentū de prudētia. Hoc on̄dit cū dicitattendite a falſis pph̓is qͦ veniūt ad vosin veſtimentis ouiū intrinſecus autē ſuntlupi rapaces. Si aliqͥs dixiſſet dn̄e quoꝯgnoſcemꝰ eos. Rn̄dit a fructibꝰ eorumꝯgnoſcetis eos. Nunqͥd colligūt de ſpīsvuas aut d̓ tribulis ficꝰ. Ecce qͦmō xp̄sauiſabat apl̓os ⁊ diſcipl̓os ſuos dicens.Attēdite ⁊cͣ. Bn̄ ſcitis ꝙ de mala arbore non colligitur bonus fructus. Hoc innuit cum dicit. Nunqͥd colligunt de ſpīs⁊ cetera. Iſta verba declarabo per duosintellectus ¶ Primo fit per intellectum