Dn̄ica. VII. poſt trinitatis Sermo. II

⁊ ſic gr̄a nō erit cā remiſſionis peccatoꝝ.Reſpondet̉ per diſtinctioneꝫ. Nam eſſeprius vel poſteriꝰ pōt capi dupliciter velẜm ordinem temporis vel duracōnis vl̓ẜm ordinem cauſalitatis ⁊ diſpoſicōnis.Primo ſimul ſunt ⁊ in eodē inſtāti gratie infuſio ⁊ peccatoꝝ remiſſio. Sed ẜmordinē cauſalitatis infuſio gratie p̄ceditremiſſionem pctōꝝ. Scd̓m ꝟo ordineꝫdiſpoſicōnis remiſſio peccatoꝝ precedit īfuſionem gratie. det exempluꝫ ad oculūſi tu mittas in camerā tenebroſam cereum accenſum qͥd exit priꝰ illuminacio camere vel cerei accenſi īmiſſio. Si loquamur de ordine duracōnis ⁊ tꝑis ſil̓ ſuntilluminatio camere ⁊ tenebraꝝ expulſioẜm ordinē duracōis. Sꝫ ẜm ordinē cauſalitatis illumīatio precedit tenebraꝝ expulſionē qꝛ lux eſt cauſa qͣ fugant̉ tenebre. Patet ergo quare dicit perdicō tua⁊cͣ. De hoc vide ſctm̄ tho. j. ij. q. cxiij. agitde impij iuſtificacōne inqua dicit ꝙ in inſtanti fit impij iuſtificatio in qua quatuorꝯcurrūt ſcꝫ motus. li. ar. in deū motus. li.ar. in peccatū infuſio gratie ⁊ culpe remiſſio. Ibi etiam on̄dit queſtiones inter iſtaetiaꝫ eſt ordo nature qͣꝫuis ſimul fiant ineodē inſtāti ¶ Dicat pulchra ſimilitudoad intelligendū iſtā materiā. Si h̓ eſſetmagnꝰ puteus ⁊ ꝓfundus quilibet vr̄mpoteſt ſe in illo ꝓicere ſꝫ inde nō poteſt exire ſine adiutorio alicuius cū corda vel cū ꝓeſcala ⁊cͣ. In abiſſum ⁊ puteuꝫ peccati quilibet ꝑ ſuū libeꝝ arbitriū poteſt ſe ꝓicereSed ad exeundū inde oꝑtet ꝙ deus ſubmittat ſcalam gr̄e ſue qͣꝫ mittit qn̄ ꝑſonaque iacet in abiſſo peccati clamat dn̄e adiuua me ⁊ dicit. miſer qͥd erit de me egoſum ⁊cͣ. Tunc deus mittit ſcalaꝫ ſue gratie. xij. habens gradus. Primus eſt pecFTATMLHcatoꝝ ꝯgnitio. Scd̓s cordis ꝯtritio. Tercius ꝓpoſitū nō redire. Quartꝰ recederea mala ſocietate. Quintꝰ oris confeſſioSextus corꝑis afflictio. Septimus ſpi-

ritualis oratio. Octauꝰ e lemoſinaꝝ largitio. Nonꝰ ablatoꝝ reſtitutio. Decimꝰiniuriaꝝ remiſſio. Undecimꝰ fame reꝑaratio. Duo decimus eukariſtie cōmunio¶ Ecce ſcala qui vult exire de puteo ꝓfundo peccatoꝝ ea vtatur. Ex iſta ratione apoſtolus qui ceciderat in puteū infidelitatis de quo exiuit ꝑ gratiaꝫ dei dicebatꝑ ſecutus ſum eccleſia dei. O in quo puteo iacebat gratia autem dei ſum illudqd̓ ſum. jͣ. ad Corintheos. xv. ¶ Dico ſecundo ꝙ per gratiam dei cōſeruat ſe homoin vita ſpūali. qꝛ licet per gtatiam dei homo exierit peccatum ⁊ redierit ad bonaꝫvitam tn̄ nō poſſet homo ſe in bona vitaꝯſeruare niſi per gratiam dei. Racō quiatanta eſt fragilitas ⁊ tot ſunt carnis inclinacōnes mundi occaſiones dyaboli tēptacōnes ꝙ miꝝ eſt ꝙ aliquis poſſit tenere bonam vitam in tm̄ ꝙ dauid in gratiadei ⁊ bona vita exiſtens dicebat. Quisconſurget michi aduerſus malignantesſcꝫ carnis .i. male ignite inclinacōnes autquis ſtabit mecum aduerſus oꝑantes iniquitatem ſcꝫ occaſiones mundi ⁊ temptacōnes dyaboli niſi qꝛ dn̄s adiuuit paulominus .i. poſt modum habitaſſet ī inferno anima mea in pͣs. deus vltionū. periculū illius qui tenet bonam vitaꝫ poteſt ꝓbari ꝑ ſil̓itudinem anphore vitree in altacolumpna poſite poſito tali caſu ꝙ ſit anphora plena prunis ignitis. ſcd̓o vt magno īpetu venti impellat. tercio ꝙ ab omībꝰ in eā lapides ꝓiciant. tal̓ anphora eſſꝫin magno ꝑiculo ymo eſſet miꝝ ſi nō caderet ⁊ ꝯteret̉ ꝯſiderata ſua fragilitate ⁊ꝯſiderata ꝯmocōne eꝰ ꝑ ventum ⁊ lapides. Ita in ꝓpoſito cogitate ꝙ ꝑſona queeſt in gratia dei ⁊ bona vita eſt vt anphora in alta colp̄mpna poſita. ſꝫ eſt de vitroImo vitro debilior. Ꝙ ſic ꝓbat auguſtinus. quia anphora vel cantarus ſi reponatur in armario vel aliquo tuto lococonſeruabit. l. vel centum vel mille annis