Dn̄ica. VII. poſt trinitatis Sermo. II

tꝑis ad fut̉aꝫ gl̓iaꝫ q̄ reuelabit̉ in nobisad Ro. viij. Si ꝟo volumꝰ loqͥ de illisoꝑbꝰ inqͣntū oꝑa bona ⁊ ꝟtuoſa procedūt a pͥncipio creatore ſcꝫ deo qͥ ſcꝫ illuīnat ſuꝑnataliter volūtate ⁊ memoriamad bona oꝑa oꝑanda. ſic ſufficiūt ad vitam eternā hn̄dam. qꝛ pͥncipiū eſt deꝰgr̄am oꝑans in hoīe. De hoc vide ſanctutho. j. ij. q. cxiiij. ar. iij. Hoc declarat ꝑ exeplū de fonte ab alto deſcendēte. Si querat̉ an illa aqͣ poſſit aſcendere oportet perdiſtinctionē reſpondere qꝛ ſi volumus loqui de aqͣ inqͣntū eſt elementū pond̓roſūꝑ ſe nō poteſt aſcendere qͣntū deſcendatSi ꝟo loqͥmur de aqͣ inqͣtū ꝓcedit de alto loco. dico ꝙ pōt aſcendere qꝛ naturaliter aqͣ aſcendit qͣntū deſcendit. Ita ſi deoꝑbꝰ q̄ fiūt in hoc mundo volumus loqui reſpectu pͥncipij creati ſcꝫ hoīs ꝑ quēfiūt nō poſſunt tale effectū ꝓducere vt .ſgl̓ia habeat qꝛ non ſufficit virtus nature.Si vero loqͣmur inqͣtum ꝓcedunt ab alto ſcꝫ a principio creatore ſic ſufficiūt advitā et ernam habendam. Et iuxta iſtumintellectū dicebat xp̄s aqͣ ſcꝫ gr̄a qꝛ refrigerat ⁊ purificat a peccatis qͣm ego daboei ſcꝫ homini fiet in eo fons aque ſalientꝭin vitā eternam Iohannis qͣrto. Patetqueſtio. Id̓o dicit tbema gratia dei id eſtper gratiam dei vita eterna ſupple habet̉.De hoc etiam vide ſctm̄ tho. j. parte queſtione. xij. ar. iiij. Ex gratia dei ml̓ti effectus ⁊ vtilitates ſequuntur in homine ſedſolum loqͣr modo de tribꝰ principalibusqꝛ gratia dei.Prīo facit hoīeꝫ exire de pectō mortali.Scd̓o gr̄a dei ꝯẜuat hoīeꝫ in vita ſpūali.Tercio gr̄a dei facit venire in gloriam celeſtialem. ¶ De tercio loquit̉ thema gratia dei ⁊cͣ. Dico primo ꝙ gr̄a dei facit hominē exire de pctō mortali volo dicere ꝙnullꝰ pōt exire pctm̄ mortale niſi per gratiam dei. qꝛ licet quelibet perſona per ſuūlibeꝝ arbitrium poſſit cadere in peccatum

mortale per ſuam naturalem potentiamTamen de peccato noͣ poteſt exire niſi pergr̄aꝫ dei. Ratio naturaliter quelibet resredit ad ſuum principium naturale vndeformata eſt. Sicut de lapide quem tenerem in manu ſi eum dimittereꝫ naturalit̓deſcenderet. Sed non poteſt per ſuam naturalem potentiaꝫ aſcendere. Idē de animalibꝰ formatꝭ de terra ad terrā reuertūtur naturaliter. Cuncta ſubiacent vanitati ⁊ omnia pergunt ad vnum locū de terra facta ſunt ⁊ in terram reuertunt̉ Eccl̓iij. Modo videamus homo de qͦ eſt factus quantum ad corpꝰ de terra vt dicit̉.Beneſis. ij. Formauit deus hominem d̓limo terre. Ideo ad terram habet reuerti.Geneſis. iij. Reuertaris in terrā de quaſumptus es quia puluis es ⁊ in puluerēreuerteris. ¶ Quantum vero ad animāin qua ſtat gratia dei vel peccatum nō poſſumus dicere ꝙ ſit creata de aliquo elemento nec de materia celi. ſꝫ de nichilo.Ergo naturaliter ad nichilū redit ſcꝫ addeficiendum errandum ſeu peccandū perſe nec indiget magiſtro. ſed poſtqͣm errauit ſeu peccauit per ſe redire nō poteſt. qꝛnon eſt de natura ſua ſeu condicōne. Sꝫſi fuiſſet creata de gratia per ſe rediret adgratiam. Si de materia celi per ſe rediretad celū. Sed quia creata eſt de nichilo ꝑſe redit ad nichilum auctoritas. Perditio tua ex te iſrahel tantummō ex me auxilium tuū Oſee. xiij. iſrahel .i. homo vidēsdeum iſ. i. homo ra. i. vidēs el. i. deꝰ. Iſteeſt xp̄ianus qui ꝑ fidem videt deum. quiaiudeus cecus eſt. qꝛ nec oculo dextro anime videt xp̄i diuinitatem nec ſiniſtro criſti humanitatem. Eſt hic queſtio ad clarificandū aliqͦs in hoc dubitantes. Quideſt pͥmū in aīa remiſſio pectōꝝ an gr̄a d̓iSi dicatis ꝙ gr̄a p̄cedat remiſſione peccatoꝝ ergo ſimul ſtat gratia cū peccatis.Si dicat̉ ꝙ remiſſio peccatoꝝ p̄cedat aduentū gr̄e gͦ ſine gr̄a iā eſt remiſſio pcōꝝ