tatis Sermo. IIDn̄ica. VII. pꝰ trini
afflictio corporis. vt ieiunia. ciliciū FQuarta eſt orō ſpūs non ſolū ore ſed ⁊ſpū orandū eſt. ¶ Quinta eſt reſtitucio de iniuſto. ¶ Sexta eſt remiſſio iniuriaꝝ quia caſtra tua forcia non valent¶ Septima ē cōmutibi ꝓ ſalute aīe.nio ⁊cͣ. Et poſt iſtud prandiū veniemusad prandiū ꝑadiſi in mēſa xp̄i vbi erit refectio ſine defectu. Ideo xp̄s. Uos eſtꝭqui ꝑmanſiſtis mecū ⁊cͣ. Luce. xxij. vel ſivis poteſt dicere ꝙ iſte ſeptē ſporte ſuntſepteꝫ dona ſpūſſancti. de qͥbus Iſaie. xi.Spus dn̄i ſpūs ſapiētie ⁊ intellectꝰ ſpiritus cōſilij ⁊ fortitudinis. ſpūs ſciētie ⁊pietatis. ſpūs timoris dūiapūs ſapiēcie.Ecce hic vnꝰ panis ad cognoſcēdū deūet potenciā ſapienciā ⁊ clemenciā ⁊cͣ. ſpiritus intellectꝰ. Ecce alius panis ad intelligendū ſecreta diuine ſcpͥture. Spiritus conſilij ad eligendū bona ⁊ extirpandū mala. Spūs fortitudinis panis adcorroborandū cōtra dyabolicas tēptaciones. Spūs ſciēcie ad diſcernendumbonū a malo. Spūs pietatꝭ ad ſubueniendū pauperibꝰ ⁊ ꝑſonis miſerabilibusSpūs timoris dn̄i vt quilibet ſciat ſe p̄ſeruare a peccato ⁊ dyabolicis tēptacionibus. Ecce hic ſeptē panes vel ſeptemſporte ⁊ ſeptē dona ſpūſſancti.¶ Sermo ſecūdus de effectu graciedei de eadē dominicaRacia dei vita eterna. Ad roma. vi. ca.originalit̉. recitatiue vero inepiſtola currentꝭ dominice ſcribit verbūiſtud dat mihi motiuū p̄dicandi de neceſſitatē habendi gͣciā dei ⁊ de vtilitate quāfacit in ꝑſonis. Materia eſt ſubtilis ⁊ intricata. habebimꝰ ſpeculacōnes theologicales ⁊ materias morales. Salutet virgo maria. deinde reſumat thema. Queſtio ſubtilis eſt in theologia de gracia dei⁊ eſt iſta. Si aliqua ꝑſona humana in hͦ
mundo ex bonis operibꝰ q̄ facit ſeruiēdodeo ⁊ ꝓximo ſi ex illis operibꝰ poteſt conſequi gloriā eternā. huic queſtioni reſpōdetur ꝑ diſtinctionē ſic. quia talia bonaopera poſſunt duplicit̓ cōſiderari ẜm ꝙꝓcedunt a pͥncipio creato vel a pͥncipiocreatore. Si vero conſiderent̉ ẜm ꝙ ꝓcedunt a pͥncipio creato ſcꝫ ab hoīe vela libero arbitrio qn̄ homo ex ītellectu iudicat talia bona opera fienda ⁊ libero arbitrio eligit illa ⁊ placēt ſibi ⁊ operat̉ eatunc d̓r ꝙ inqͣꝫtū a tali pͥncipio ꝓcedūtnō ſufficiunt aliqͣ bona oꝑa ad habendūgloriā eternā. Rō quia tanta eſt dignitas ⁊ excellencia glorie. ꝙ poſſe creaturenō ſufficit ad ꝓducendū illā nec ad dandū illā ſicut equus nō poteſt generare bominē nec homo angelū. nec angelꝰ celumquia eſt vltra ſuā ſpecieꝫ ⁊ virtutē. Itanec hō per ſuū libeꝝ arbitriū oꝑando bona opera poteſt cōſequi vitā eternā conſiderando illa oꝑa vt dictū eſt ſcꝫ inqͣꝫtuꝫꝓcedunt ex libero arbitrio ⁊ quo ad eoꝝſubſtāciā tn̄ homo ꝑ libeꝝ arbitriū oꝑando ꝓducit alios magnos effectꝰ ſibi ꝓporcionatos ſicut caritatē intellectꝰ ad intelligendū ⁊ ſciendū licet ꝑſona q̄ viuitin peccatis intellectū habet obſcuꝝ tenebroſuꝫ ꝑ mala deſideria. ⁊ īfirmitatē memorie quia qͥ dat ſe luxurie ⁊ peccatꝭ memoriā habet debilē/ ⁊ debilē voluntateꝫad bonas inclinacōnes ⁊ bene operandū.Itē hō ſine grā p̄t facere opera ad conſequēdū ſanitate ī corpore quia ta ſuntoꝑa ꝓporcionata libero arbitrio. de hͦ vide ſcm̄ tho. pͥmaſcd̓e. q. cix. ar. pͥmo ⁊ ſcd̓o.Iteꝫ p̄t ex bonis oꝑbꝰ leticiā habere inaīa qꝛ ſic̄ ſanitas corporꝭ letificat. ita ſanitas aīe vt eſt grā letificat animā Itē p̄tcōſequi bonā famā ⁊ multa alia bona q̄ſūt effectꝰ pporcionati taliū bonoꝝ opeꝝſꝫ n̄ ad vitā et̄nā habēdā qꝛ n̄ ē ꝓporcōnata talibꝰ operibꝰ. Iuxra ītellectū hūc loqͥt̉ſcriptura Nō ſunt ꝯdigne paſſiones huiꝰ