Onica. VI. poſt trinitatis Sermo. V.
de pede ſiniſtro diligite illū. Ecce de dextro. Ecͣci. ij. Et illuminabit corda veſtraſcꝫ ad bene operandū. Tales vadūt adpar adiſuꝫ eqͥtando honorabilit̓ vitandooēs occaſiones ⁊ opportunitates illiꝰ peccati. tales vadūt eqͥtando cū xp̄o ⁊ ꝟginemaria ⁊ beatꝭ apoſtolis paulo ⁊ ioh̓e ⁊cͣ.de iſtis dixit xp̄s iohāni euuāgeliſte. habes pauca noīa in ſardis qͥ nō inqͥnauer̄tveſtimem̄ta ſua ⁊ ambulāt mecū ī albisqm̄ digni ſūt Apoc̄. iij. Nota habes pauca noīa .i. ꝑſonas dignas noīe ī ſaydis qͥẜm interp̄tacōnē hebraycā īterp̄tat pͥncipatus pulcritudo Tres ſūt gͣdus caſtitatis ſcꝫ caſtitas ꝯiugalis vidualis ꝟginalis. tercius gͣdus tenet pͥncipatū. Caſtitas cōiugalis eſt qn̄ vir et vxor ſeruāt ſibifidelitatē et modū ⁊cͣ. ¶ Secūdꝰ gradꝰmelior eſt vidualis illoꝝ qͥ ex matrimonio vel alias ꝑdiderūt ꝟginitatē ſꝫ de cetero cuſtodierūt ſe cauet ſe ab opportunitatibꝰ nō vagant̉ in aperto. qꝛ dicitur ꝙfemina et gallina cito perdūt̉ vagādo vtdiua filia iacob ⁊cͣ. gen. xxxiiij. Tertiusgͣdus eſt melior ſcꝫ ꝟginalis. Beda bona eſt caſtitas cōiugalis. melior cōtinentia vidualis. ſꝫ optima caſtitas ꝟginalisEcce quare dicit habēs pauca noīa ī ſardis .i. in pͥncipatꝰ pulchritudine. qꝛ ſoluꝫpueros ⁊ puellas īnocentes qͥbus etasaufert poſſe ⁊cͣ. qꝛ ſtatim qn̄ ſunt. xv. velcitra annoꝝ perqͥrunt lupanaria ⁊cͣ. ſolūergo pueri ꝑuuli vadūt eqͥtando honorabiliter ad paradiſū ⁊ poſſunt dicere Nosin nouitatē vite ambulemꝰ dn̄s iheſus n̄habuit exercitu equitū. ¶ Terciꝰ modꝰeſt aliquoꝝ qͥ vadūt pedes humilit̓ ſicutſunt illi qͥ neſciūt gubernare equū corporis freno tꝑancie ⁊ calcaribꝰ amoris ⁊ timoris ⁊ perdider̄t ꝟginitatē illos oꝫ irepedes. Iſti ſunt cōtinentes emēdati Sidicat̉ nunqͥd poſſūt redire ad equos. Dico ꝙ non. milites vel ſcutiferi ſi cadunt deequo poſſunt iteꝝ aſcendere. ⁊ rcx vel do
minꝰ poteſt eis dare aliū equū. Sed quiperdit ꝟginitatē nō poteſt iteꝝ recuperare. īmo dico forciꝰ ꝙ deus nō poſſꝫ Egonō auderē hoc dicere niſi habere doctoreautenticū hoc dicentem ſcꝫ Iheronimū.Audent̉ loquar quia cū oīa poſſit deusnō poteſt tn̄ de corrupta facere incorruptā. Quia dicunt doctores ꝙ includeretcōtradictionē. Quid eſt eſſe virginē. nōſcꝫ guſtaſſe ⁊cͣ. Si ergo guſtaſti nō poſſes nō guſtaſſe. ſꝫ ſi facis pū̄iam ſalua beris ſꝫ nō coronaberis nec habebis coronāꝟginitatis. de hoc vide ſanctū Tho. pͥmaꝑte. q. xxv. arti. iiij. Oēs vadimꝰ pedes.qꝛ mala p̄mūt h̓. Ideo cū labore ſuſpirando ⁊ gemēdo ſudando aſcendimꝰ pedes ad montē. Sudores aīe ſunt lachrime cōtricionis dicēdo. O miſer ſi ſaluabor. Secus de illis qui vadunt eqͥtandoqꝛ lete ⁊ cantādo ambulāt. Sed habemus tres cōſolacōnes qͣs deus dat peditantibꝰ ſicut fit in hijs qͥ vadunt pedes ꝑegrinando. ſcꝫ de vmbra. ¶ Scd̓m de tabernis. ¶ Terciū de bona ſocietate loq̄n̄do bonos ſermones ⁊ ſic trāſeunt viam.Ita de nob̓ debemꝰ habere cōſolacionemad vmbrā arborꝭ crucis xp̄i ⁊ vite eiꝰ laborioſe ⁊ ibi qͥeſcatꝭ memorādo ꝙ legitde xp̄o qͥ aliqͣciens fatigatꝰ ex itinere ſuꝑfontē ſedens qͥeuit vt habet Ioh̓is. iiij.Ipſe qͥ portat ⁊ ſuſtinet totū mundū voluit ſuſtinere ⁊ oſtēdere illos labores vtnobis daret exēplū. Itē cogitādo labores paſſionis ī cruce. qn̄ dixit ſitio. ⁊ nondederūt ſibi aquā nec bonū vinū ſꝫ acetūde iſta cōſolacōe d̓t ſcpͥtura. Sub vmbraillius que deſideraba ſedi ⁊ fructus eiusdulcis gutturi meo Canticoꝝ. ij. Scd̓mremediū cōfortatiuū ſiue cōſolacio eſt.ꝙ ſunt taberne de vno miliari ī alid̓. Itaetiā xp̄s ꝑauit nobis tabernā ſcꝫ eccleſiāvt comedamꝰ ⁊ bibamꝰ cōmunicādo. inilla hoſtia cōſecrata eſt cibus ⁊ potus corporis ⁊ ſanguīs dn̄i. Ideo in huiꝰ figuraBB B