tatis Sermo VDnīcapi poſt Trini
Ita debet eſſe de nobis. ꝑſona q̄ viuit inpeccatis ē in hyeme frigiditatis ſine amote dei ⁊ ꝓximi ſine fructu oꝑis meritorijet virtutū. Ideo renouent̉ emittēdo flores redolentes lacrimaꝝ ꝯpunctionū gemituū ⁊ ſuſpirioꝝ ī peccatis. Nullus ramus floꝝ tm̄ redolet apud deū tales poſſunt dicere verbū ſapiētis. Flores apparuerūt in terra nr̄ā ⁊cͣ. Canti. ij. Deīdevt arbor debet facere folia viridia. Ecceverba ꝯfeſſiōis accuſantia qn̄ d̓r pr̄ egofeci ſic ⁊ ſic. ⁊ hoc ⁊ hͦ ⁊ ꝯfitet̉ oīa peccata iſta ſūt folia recentia q̄ refrigerāt animā Apoc̄. vltīo. Folia ligni ſcꝫ hoīs adſanitatem genciū deinde facere fruttꝰ .ſ.oꝑa pnīalia orōes elēoſinas ieiunia vigilias audire miſſas ſermōes ⁊ hmōi deiſtis fructibꝰ dicit xp̄s. Facite freūs dignos pn̄ie Lu. iij. Alias modicū valeretarbor q̄ facit flores ⁊ folia ⁊ nō fructusEcce qͣliter debemꝰ renouari ad īſtar arboris in eſtate floribꝰ ⁊ fructibꝰ deuocōnis ⁊ amoris dei. Tūc de talibꝰ verificatur verbū illud mar. video hoīes veld̓ arbores ābulātes mar. viij. Ambulare dicunt̉ arbores qn̄ faciūt flores. Ecce prima dicta. Scd̓a qn̄ faciūt folia. Terciaqn̄ faciūt finctus. Id̓o dicit apl̓us ī themate. Nos ſupple pctōres qꝛ nullus p̄ta peccatis excuſari. In nouitate vite ā bulemus. pꝫ thema. Queſiui amore veſtriin ſacra ſcriptura modos eundi ad ꝑadiſum poſtqͣꝫ homo eſt renatus in nouitate vite. Et inueni quīqꝫ modos ambulādi ꝑ bonā vitā ad celū ambulant enim.Quidā equit ando honorabiliter.Quidā vadūt pedes ābulando hūiliterQuidam nauigādo delectabiliterQuidā natā do ꝑiculoſe.Quid em̄ volando virtuoſeNon inueni plures modos eūdi ad ꝑadiſum ꝓ qͦlibet iſtoꝝ dicit thema. Nos īnouitate ⁊cͣ. ¶ Dico pͥmo ꝙ quidā adgloriā vadūt equitando honorabiliter.
vt ꝑſone virgines hoīes vel mulieres q̄nunqͣꝫ ceciderūt in luto luxurie ꝑ aliquaīmūdiciā voluntariā. qꝛ ſi ſomniando ⁊ꝯtra voluntatē ⁊cͣ. nō ex hͦ ꝑdit̉ virginitas. Itē ſi mulier violat̉ cū ip̄a ꝯtradicente quātū poteſt nō ex hoc ꝑdit virginitas nec amittat coronam virginitatisnec volūtarie ꝯſentiat. Ideo cuſtodiat̉voluntas ne ꝯſenciat. Tales em̄ ꝑſonevirgines vadūt ad celū equitando honorabiliter. Corpus eſt equus. ſpūs ē miles Equi eoꝝ ſcꝫ hoīm caro ⁊ nō ſpūs.yſa. xxxj. Recte ſicut equus regit a milite freno ⁊ calcaribꝰ Ita ꝑſone virginesgubernāt equū corꝑis freno temꝑancieQui aūt vult ꝯſeruare virginitate vl̓ caſtitatē debet gubernare corpus freno tēperā cie. qꝛ quātūcunqꝫ equus ſit maluset rebell̓ ſi ſibi auffert auena. ſit ſimplexet bonus. Idem de corꝑe nr̄o ſi abſtinęmus animio cibo ⁊ potu delicijs efficitſimplex. Alit̓ em̄ ꝑſona guloſa erit ſēꝑluxurioſa Ideo ſūt in mūdo tot mali clerici ⁊ religioſi qui eqͥtant malū equū. ⁊ſine freno tꝑancie Iō cadūt in luto luxurie ⁊ corrupcōis. Iō dicebat btūs Iacobus de ſe ⁊ de illis qͥ freno tꝑancie regūt equū corꝑis. ⁊ ay. Equis fiena inora mittimꝰ ad ꝯſenciendū nobis ⁊ oēcorpus certū ſimꝰ. Iaco. iij. Itē etꝭ ſūtnec ia calcaria in pede dextro ⁊ ſiniſtro q̄ſunt amor ꝑadiſi ⁊ timor inferni. Iſtisduobꝰ calcaribꝰ gubernat̉ corpus .ſ. amore ſaluacōis ⁊ timore damnacōnis. Siaūt equus corꝑis ſit piger in bonis faciēdis ꝑcuciat̉ calcari dextro ꝑ talem cōſideracōem Labora modo qꝛ ex iſto modicolabore acqͥres requiē perpetuā. vel cū ſiniſtro dicēdo mō ribal de qꝛ niſi modo laboretis in īferno ꝯtinue laborabitis ſinerequie Niſi mō ieiunetis in īferno ieiunabitis ſine fructu Idē de cilicio diſciplīset alijs afflictōibus corꝑis. De iſtis calcaribꝰ aucͣtas. Qui timētis dn̄m. Ecce