Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

dn̄ica vi poſt Trinitatis Sermo V

Dicat̉ ſi ego reſtituam vxor mea filijmei quid faceret ⁊cͣ. Si vxor ſit bonavult ſaluari debet dicere viro. dn̄e reſtituatis qꝛ ego laborabo. Dicatur de iſtavxore de dicit vincencius de lōbardiacui vir voluit facere vna tunicā qͥngēto florenoꝝ in quodā feſto reſpondit.Dn̄e ego ſū bene īduta. ſꝫ amore dei reſtituatis ⁊cͣ. ad quā vir. ſi oīa haberē reſtituere oporteret me mēdicare qꝛ om̄iaque habeo ſūt de vſurꝭ. ip̄a dixit. dn̄eego faciā vobis ꝑtem de dote mea que eſt de vſuris. Dabo vobis. v. miliaflorenos. v. milia me reſtācia ad victū nr̄m ordino hijs viuere poterimus.Iſta erat bona vxor. Sꝫ oportꝫviri faciāt vſuras vt ſatiſfaciāt vanitatibus vxoꝝ. Ideo exēplo ſerpētis labore deponit pellē. Renouamini dicitſcriptura. Expellētes vos vetere hoīem actibꝰ ſuis induentes nouuꝫ hoīem renouat in agnicōe dei ẜm ymaginemeius creauit. ad Colocen. iij. Di tercio debemꝰ renouari pura caſtitatem ꝓpter rōes p̄dictas. quia ſil̓itercarnalitas eſt aliqͦ iniciū oīm maloꝝquātū ad delectacōem carnis inclinādoad ꝯcupiſcēcias Sicut ſuꝑbia quātumad auerſiōeꝫ. auaricia qͣntū ad ꝯͣuerſione. Ita luxuria qͣntū ad delectacōem eſt.iniciū pctōꝝ. Id̓o apl̓us. delectorlegi dei ẜm interiorē hoīem. video aūt alterā legem in mēbris meis repugnāteꝫlegi mētis mee captiuante me in legepeccati eſt in mēbris meis ad Ro. vijEt loquit̉ apl̓s in ꝑſona cuiuſlibet nr̄m.Ergo de carne ꝓcedūt pct̄a quātuꝫ addelectacōeꝫ. Si volumꝰ renouari recipiamꝰ caſtitatē purā. nobis on̄dit terra. in hyeme eſt tota lutoſa. aquoſaſine fructu. ſed in vere renouat̉ ſiccatur dem facit fructū. Ita debet facere quilibet nr̄m. Si aliqͥs pͥmo erat lutoſusluxuriam exſiccetur caſtitatem Simili

ter ſi aliqͥs peccaret aqͦſus gulaꝫ ſiccet̉ abſtinentiā infructuoſus faciat fructu meritoꝝ bonorū oꝑm ꝓchdolormultoꝝ vita modo eſt īfructuoſa aquoſa ſicut tꝑe diluuij qn̄ noe emiſit colūba quia non inuenit vbi requieſceret peseius reuerſꝰ eſt ad archā Ita eſt modode ſpūſancto. qꝛ tota terra eſt lutoſa perluxuria requieſcit in talibꝰ lutoſisexſiccare debemꝰ caſtitatem. Ideo orauit dauid dicēs. Emitte ſpm̄ tuū creabunt̉. ſcꝫ virtutes infuſe. Non dicit formabunt̉ naͣ alique virtutes que exeūt depotencia materie ſcꝫ per multiplicacōemactuū dicunt̉ virtutes vſuales. Alieſūt que ſolū dant̉ ex īfuſiōe iſte creantin aīa vt virtutes theologicales. ſeptemdona ſpūſſcī. etiā morales ꝟtutes īfuſe. dicunt̉ infuſe. qꝛ creant̉ et iſtas petebat dauid dicēs. Emitte ſpm̄ tuum. Etrenouabis facie terre ſcꝫ carnis. Eccere dicit thema Nos in nouitate vite ambulemus.Deo gracias. Dn̄ica vj. Sermo quintus.De ambulādi ad ꝑadiſūOs in nouitateVite ambulemꝰ habet̉ verbū iſtudtextualiter ad Ro. vj. ca. in epl̓acurretis dn̄ice officiat̉. de p̄ſenti intēdodeclarare in ſermōe oēs drias qͣs deꝰordinauit ad eundū ad ꝑadiſū. qꝛ themadat mihi motiuū. Credo erit materiavtilis peccatoꝝ correctione aīaꝝ noſtraꝝ ꝯſolacōe. Sꝫ ſalutet virgo mariaIn hoc verbo loqͥtur Apl̓us ꝑſonis quediu vixerunt in peccato mortali malavita renouentur vt arbores qui in hyemē videntur mortue ſine folijs floribꝰet fructibꝰ. ſꝫ in vere renouatur emittuntflores folia finaliter faciūt fructum.