Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

onica vi poſt trinitatis Sermo iiii

roſtrum ſuꝑbie. et ſic animo incipit habere appetitum iam ſapiunt ſibi verba deiſcꝫ locucōes p̄dicacōnes miſſe ⁊cͣ. Ecceqͣre dicit dauid r̄nouabit̉ vt aquile iuuētus tua Ergo nos in nouitate vite ābulemꝰ Dico ſcd̓o poſſumꝰ renouari piā. largitate. ſcꝫ in dādis elemoſinasde bonis a deo datis. Audite declaracione bonā. Sicut pctm̄ ſuꝑbie eſt iniciumoīs mali peccati Iuxta illud iniciū oīspeccati eſt ſuꝑbia. Ita etiā cupiditas ſeuauaricia eſt iniciū oīs peccati.. ad th̓i. v.Radix oīm maloꝝ ē cupiditas. Dubiūeſt hic qūo pn̄t duo pͥma pͥncipia pctōꝝaſſignari. Rn̄ſio bn̄ diuerſimode Nain qͦlibet pctō mortali ſūt duo ẜm augꝰ.ſcꝫ euerſio a bono īcōmutabili. Auariciavero ſeu cupiditas eſt iniciū oīs pctī ⁊cͣ.reſpectu ꝯuerſiōis ad bonuꝫ cōmutabileverbi gra. Un̄ ſūt in mundo tot mala indn̄is iudicibꝰ aduocatis ſeu ꝓcuratoribꝰ habēt oculū ad iuſticiam. ſꝫ expectātquis magꝭ eis dabit ex cupiditate auaricia. Un in eccīa tot ſymonie. qꝛ vendūtur omnia ex auaricia ſeu cupiditate. Un̄in mūdo tot vſure tot furta tot decepcōes fraudes emēdo venden̄do. Un̄tot guerre mortes ex cupiditate. qꝛ tuvis illud volo ego Idē dicit ſeneca ſi iſta duo ꝓnoīa meū tuū poſſūtaufferri totū eſſꝫ pax. Unde tot negligēcie circa defunctos ꝯplent teſtamēta Nōne ex cupiditate Quare retinentmerce des laboꝝ paupeꝝ. nōne ex cupiditate. vnde eſt amicus īterficit amicūin via. Nōne ex auaricia. Patet ergoradix oīm malorum eſt cupiditas. Etquātum ad cōuerſionem ad cōmutabilebonū. Qui ergo renouari cupit expelleta ſe iſtam cupiditatem ſeu auariciam. ethabeat copioſā largitate miſericordiāet tūc tenebit ꝯſilium ſcripture. dicetis.Nolite ꝯformari huic ſeculo ſꝫ reformamini in nouitate ſenſus vr̄i. vt probetis

ſit volūtas dei bona bene placēs perfecta ad Ro. xij. Nota dicit bona bn̄places ꝑfecta in hijs tribꝰ vocabulispoīt tria oꝑa miſericordie. pͥmū dicitvolūtas dei bona qͣntū ad oꝑa corꝑaliamīe. Bn̄ placēs qͣntū ad oꝑa mīe ſpūalia. Et ꝑfecta qͣntū ad remiſſionē īiuria. De iſta materia dat̉ exemplū in naͣtura. de ſerpēte de dicūt ph̓i naturales vadit retorta torquē do ſe. ſed qn̄ eſtantiqua indurat̉ in tm̄. vix p̄t incedereTūc ip̄a ex naturali inſtinctu vel īduſtriaIeiunat poſt aliqͣ ieiunia. vadit ad artum foramē. ibi deponit pellem veterēet ſic renouat̉. Perſona auara eſt ſerpens vadens tortuoſe ꝓpter fallaciasfalſitates falſa iuramenta facit ex cupiditate. Dicat̉ qn̄ pauꝑ veīt ad mutuā. x. florenos. placꝫ mihi dicit vſurariꝰSꝫ dicetis notario ita iurabitꝭ mutuaui vobis. xij. flore nos ⁊cͣ. Et ſi recipit pignus ſeruit ſibi. de pignoribꝰ vl̓pis recipit fructꝰ. vadit refortꝰ ī ꝯfeſſiōe excuſat ſe dicēdo recepit dꝫ ⁊cͣ.Ecce duricia. Id̓o de auaro dicit Iob.Cor eiꝰ īdurabit̉ quaſi lapis ſtringet̉qͣſi malleatoris incus. Iob. xlj. Nota indurabit̉ quaſi lapis qn̄ pauꝑ petit ab eoelēoſinā ſolū dat ſibi. ſꝫ lapidatdicēdo vade fodias ſil̓ia verba. Scd̓oſtringit qͣſi malleatoris incus quē licetſꝑ ꝑcuciat tn̄ emollit̉. ſic nec auarꝰ licet ꝑcuciat āmoneat̉ xp̄i paſſiōe dicēte pauꝑe poteſt ſibi ſoluere vſuraꝫO dn̄e amore paſſiōis xp̄i agite mecūmiſericorditer. Illo obſtante infelixvſurariꝰ ꝑſequit̉ euꝫ crudelit̓. Ecce qūoeſt durus antiquus. Id̓o ſi vis ſaluari fac vt ſerpens. Primo ieiuna ſcꝫ abſtinendo ab illicitis ꝯtractibus poſt hoc. qꝛhoc ſufficit. ſed oportet tranſire artum foramen. vade per artum foramenreſtitucionis vſqꝫ ad vltmum obulum.ſic em̄ deponit̉ pellis dura auaricie. Si