onica vi poſt trinitatis Sermo iiii
roſtrum ſuꝑbie. et ſic animo incipit habere appetitum iam ſapiunt ſibi verba deiſcꝫ locucōes p̄dicacōnes miſſe ⁊cͣ. Ecceqͣre dicit dauid r̄nouabit̉ vt aquile iuuētus tua Ergo nos in nouitate vite ābulemꝰ ¶ Dico ſcd̓o ꝙ poſſumꝰ renouariꝑ piā. largitate. ſcꝫ in dādis elemoſinasde bonis a deo datis. Audite declaracione bonā. Sicut pctm̄ ſuꝑbie eſt iniciumoīs mali ⁊ peccati Iuxta illud iniciū oīspeccati eſt ſuꝑbia. Ita etiā cupiditas ſeuauaricia eſt iniciū oīs peccati. jͣ. ad th̓i. v.Radix oīm maloꝝ ē cupiditas. Dubiūeſt hic qūo pn̄t duo pͥma pͥncipia pctōꝝaſſignari. Rn̄ſio ꝙ bn̄ diuerſimode Nain qͦlibet pctō mortali ſūt duo ẜm augꝰ.ſcꝫ euerſio a bono īcōmutabili. Auariciavero ſeu cupiditas eſt iniciū oīs pctī ⁊cͣ.reſpectu ꝯuerſiōis ad bonuꝫ cōmutabileverbi gra. Un̄ ſūt in mundo tot mala indn̄is iudicibꝰ aduocatis ſeu ꝓcuratoribꝰqͥ nō habēt oculū ad iuſticiam. ſꝫ expectātquis magꝭ eis dabit ex cupiditate ⁊ auaricia. Un in eccīa tot ſymonie. qꝛ vendūtur omnia ex auaricia ſeu cupiditate. Un̄in mūdo tot vſure ⁊ tot furta tot decepcōes ⁊ fraudes emēdo ⁊ venden̄do. Un̄tot guerre ⁊ mortes ex cupiditate. qꝛ tuvis hͦ ⁊ illud volo ego Idē dicit ſenecaꝘ ſi iſta duo ꝓnoīa meū ⁊ tuū poſſūtaufferri totū eſſꝫ pax. Unde tot negligēcie circa defunctos ꝙ nō ꝯplent teſtamēta Nōne ex cupiditate Quare retinentmerce des laboꝝ paupeꝝ. nōne ex cupiditate. vnde eſt ꝙ amicus īterficit amicūin via. Nōne ex auaricia. Patet ergo ꝙradix oīm malorum eſt cupiditas. Et h̓quātum ad cōuerſionem ad cōmutabilebonū. Qui ergo renouari cupit expelleta ſe iſtam cupiditatem ſeu auariciam. ethabeat copioſā largitate ⁊ miſericordiāet tūc tenebit ꝯſilium ſcripture. dicetis.Nolite ꝯformari huic ſeculo ſꝫ reformamini in nouitate ſenſus vr̄i. vt probetis
q̄ ſit volūtas dei bona bene placēs ⁊ perfecta ad Ro. xij. Nota cū dicit bona bn̄places ⁊ ꝑfecta in hijs tribꝰ vocabulispoīt tria oꝑa miſericordie. pͥmū cū dicitvolūtas dei bona qͣntū ad oꝑa corꝑaliamīe. Bn̄ placēs qͣntū ad oꝑa mīe ſpūalia. Et ꝑfecta qͣntū ad remiſſionē īiuriarū. De iſta materia dat̉ exemplū in naͣtura. de ſerpēte de qͦ dicūt ph̓i naturalesꝙ vadit retorta torquē do ſe. ſed qn̄ eſtantiqua indurat̉ in tm̄. ꝙ vix p̄t incedereTūc ip̄a ex naturali inſtinctu vel īduſtriaIeiunat ⁊ poſt aliqͣ ieiunia. vadit ad artum foramē. ⁊ ibi deponit pellem veterēet ſic renouat̉. Perſona auara eſt ſerpens vadens tortuoſe ꝓpter fallacias ⁊falſitates ⁊ falſa iuramenta q̄ facit ex cupiditate. Dicat̉ qn̄ pauꝑ veīt ad mutuādū. x. florenos. placꝫ mihi dicit vſurariꝰSꝫ dicetis notario ⁊ ita iurabitꝭ ꝙ mutuaui vobis. xij. flore nos ⁊cͣ. Et ſi recipit pignus ſeruit ſibi. de pignoribꝰ vl̓ cāpis recipit fructꝰ. vadit refortꝰ ⁊ ī ꝯfeſſiōe excuſat ſe dicēdo ꝙ recepit ꝙ dꝫ ⁊cͣ.Ecce duricia. Id̓o de auaro dicit Iob.Cor eiꝰ īdurabit̉ quaſi lapis ⁊ ſtringet̉qͣſi malleatoris incus. Iob. xlj. Nota indurabit̉ quaſi lapis qn̄ pauꝑ petit ab eoelēoſinā nō ſolū nō dat ſibi. ſꝫ lapidat eūdicēdo vade fodias ⁊ ſil̓ia verba. Scd̓oſtringit qͣſi malleatoris incus quē licetſꝑ ꝑcuciat tn̄ nō emollit̉. ſic nec auarꝰ licet ꝑcuciat ⁊ āmoneat̉ xp̄i paſſiōe dicēte pauꝑe qͥ nō poteſt ſibi ſoluere vſuraꝫO dn̄e amore paſſiōis xp̄i agite mecūmiſericorditer. Illo nō obſtante infelixvſurariꝰ ꝑſequit̉ euꝫ crudelit̓. Ecce qūoeſt durus ⁊ antiquus. Id̓o ſi vis ſaluari fac vt ſerpens. Primo ieiuna ſcꝫ abſtinendo ab illicitis ꝯtractibus poſt hoc. qꝛhoc nō ſufficit. ſed oportet tranſire ꝑ artum foramen. vade per artum foramenreſtitucionis vſqꝫ ad vltmum obulum.ſic em̄ deponit̉ pellis dura auaricie. Si