Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dnica VI pꝰ trinitatis. Sermo. I.

Et reſumit̉ thema In ſancto euuāgelio hodierno qd̓ totū eſt doctrina verbū xp̄idocet nos tria que debemus hr̄e valde neceſſaria ad noſtrā ſaluacōm. Primū eſtītencio celeſtialis. Scd̓m eſt dilectio vniuerſalis. Terciū eſt deuotio ſpūalis. Etnunqͣꝫ ſine hijs tribꝰ potuit aliqͥs intrarepadiſū de tercia vltima loquit̉ themaveniens ſcꝫ ad deū offeres munus tuum Dico primo xp̄s docet nos habereintencōneꝫ celeſtē ſcꝫ in omnibꝰ operibus noſtris ſiue loquendo ſiue operandointentio ſit celeſtis ſcꝫ ad deū. fiantrōne ypocriẜ vane gl̓e ſeu bonoꝝ temꝑalinm acquiſicōnis. Ratio nam in omnibꝰoperibꝰ principalitas ſtat moraliter in intentione agentis in bonis operibꝰ qͣꝫ inmalis Intm̄ intentio hominis agentisdat actui ſpēꝫ naturam nomen. Uerbigratia in bonis operibꝰ. vt ſi iudex volensfacere iuſticiā in aliqua queſtionē ꝓpterhoc dat elemoſinam pauperi notarioſagioni vt ſit ſibi fauorabiles in dicta iuſticia facienda. Talis actꝰ elemoſine magis dicendus eſt actus iuſticie qͣꝫ miſcd̓ieIdem in malis operibꝰ ſeu peccatis verbigratia de aliquo qui vult ꝯmittere luxuriam cum aliqua. ſꝫ illa vult ꝯſentire niſi pecunijs ratione cuius ille conmittitfurtum vt poſſit dare mulieri illud furtūpotius debet dici luxuria qͣꝫ furtum Iteꝫper oppoſitum ſi aliqͥs peccat cum aliquamuliere vt poſtea ī nocte poſſit eam dep̄dare. Talis luxuria potius dicet̉ furtumqͣꝫ luxuria. Patet regl̓a in omnibꝰ prīcipalitas ſtat moraliter in intencōne agetis. Hoc ſciens xp̄s voluit ordinare nr̄aꝫintencōm. Hoc on̄dit in pͥma ꝑte enuagelij dicēs. Niſi habūdauerit iuſticia veſtra pluſqͣꝫ ſcribaꝝ phariſeoꝝ non intrabitis in regnum celoꝝ. Scribe phariſcioīa opera ſua faciunt vt videant̉ ab hoībꝰMat? xxiij. Dicat̉ qͥd eſt phariſeus ſcriba. Scriba dicebat ſcꝫ a noticia ſcripta-

rum. Iſti phariſei ſcribē faciebāt multa bona oꝑa magnas elemoſinas ieiunia orōes ſꝫ habebāt intencōꝫ celeſteꝫforma deficiebat eis. Dicat̉ quō qn̄ volebant facere elemoſinas p̄co tuba ibatante eos dicens. Si qͥs vult elemoſinaꝫveniat ad domū talis ⁊cͣ. totaliter fundabāt ſe in iſta vana gl̓a auctoritas.facis elemoſinā noli ante te tubā canereſicut ypocrite faciunt in ſinagogis vicijsvt honorificent ab hoībꝰ. Ecce intentio.Amen dico vobis receperunt mercedeꝫſuam Mathei. vj. Ideo dicit xp̄s hiſi iuſticia veſtra habū det plus ſcꝫ niſi ſit celeſtis intrabitis in regnum celoꝝ I dicatur ab aliquo ſimplici quō in elemoſinafacienda habet intencio celeſtis. Rn̄ deo qͣtuor modis poteſt haberi ſcꝫ. Cogitando creacōneꝫ. gub̓nacōꝫ. redepcōm.gl̓ificacōeꝫ. Primus modus fit qn̄ vid̓spauꝑem cogita deꝰ ita bene creauit illum ſic̄ te. Illū pauꝑem̄ vt pacīaꝫ acqͥrat ꝑadiſū te diuite vt per miſcd̓iamſalueris. Scd̓o cogitā do gub̓nacōm cogitādo quō deꝰ gub̓nat totū mundū quieſt pr̄ oīm. Id̓o amore tanti pr̄is daboiſti elemoſinā. Tercō cogitā do redēpcio quō xp̄s aperuit burſam ſiue cōphinūſui corꝑis dās nob̓ in el̓iaꝫ totū ſuū ſāguinem caput manus pedes latus. ⁊c̄Ideo amore ſui da el̓iaꝫ. Quarto cogi do gl̓ificacōeꝫ qn̄ pauꝑ pulſat ad ianuam tuā petēs el̓iam. tu debes cogitare ſicaīa mea veniet ad portā ꝑadiſi pulſans.Mat. xxv. Dn̄e dūe aꝑi nobis petensel̓iaꝫ vt tūc deꝰ michi faciat el̓iaꝫ nūc faciā el̓iaꝫ huic pauꝑi. Aliqͦ iſtoꝝ modoꝝin elemoſinis fiendis intētio dꝫ ad deumordinari/ tūc erit celeſtis vnde dic̄ xp̄s.Niſi habundauerit iuſticia ⁊cͣ. Item illeſcribe phariſei habundabāt in orōnibꝰorātes magna reuerentia genibꝰ flexis opus bonū erat ſed intentio erat malaqꝛ vt viderent̉ ab hoībꝰ Dicatur modus