Dn̄ica q̄nta pꝰ trinitatis Sermo VI

tet gͣ ꝙ or̄o dꝫ fieri pacifice concordādoBenedictus qui poteſt dicere cum veritate nullū odium habeo in corde meo cōtra aliqͣꝫ ſꝫ om̄s diligo ergo om̄s vnanimes eſtote ⁊cͣ. ¶ Dico ſcd̓o ꝙ ſcd̓a condicio eſt. qꝛ debet fieri attente cogitandoita ꝙ cor cogitet qd̓ ꝓfertur ab ore ne ſolum os loquatur dicendo verba oracōis⁊ cor cogitet de negotijs temꝑalibus decoquina vel lupanari. Si dicatur ego nōintelligo latinū. Ideo cogitetis in deū vl̓in peticōnem qͣꝫ facitis. Ideo auguſtinuspſalmis ⁊ ympnis cum oratis deum hocverſetur in corde qd̓ ꝓfertur in ore aliasoratio vocalis ſine attentione cogitacionis eſt parui valoris. Id̓o Iacobꝰ triſtatur aliquis veſtꝝ oret equo animo ⁊ pſallet Iacobi. v. Nota eqͦ animo ſcꝫ vt corꝯcordet cum lingua ⁊ habebit ꝯſolacōm.Ecce qualiter orationes ſunt medicinalia. Sed qn̄ cor nō cogitat ea que dicuntore. ſit emheniū deo de ouis vacuis ⁊ ſāctis. Id̓o deus reputat ſe deluſum ⁊ ſancti Modicum valet talis em̄ oratio ideoapoſtolus. Si orem lingua ſp̄. tm̄ mensmea ſine fructu eſt. jͣ. ad Cor. xiiij. Licetomnes debeant attente cogitare ea que dicunt maxime tn̄ religioſi qui quolibet diehabent ꝑſoluere deo horas canonicas attendat hij ne vane ſoluant. Ideo debentcauere ne dicant̉ in plateis ortis vel feneſtris. Id̓o dixit xp̄s ſacerdotibus veterislegis qui ſoluebant deo vacue populus h̓labijs me honorat cor aūt eoꝝ longe eſta me ſine cauſa .i. ſine vtilitate ſine fructumeriti colunt Mathei. xv. ¶ Tercio oratio ſiue humiliter ſupplicando. Quia oratio nō eſt niſi quedam ſupplicatio que p̄ſentatur deo qn̄ infirmus orat petens ſanitatem ſupplicatur deo pauꝑ orat petesꝓuiſionem. Idem quando tribulatus petit requiem peccator peccatoꝝ remiſſiōeꝫModo nullus eſt qͣntumcūqꝫ rudis quiqn̄ preſentat pape vel regi ſupplicacōneꝫquin huīliat capite diſcooperto ⁊ genibꝰ

flexis ſibi pn̄tet nec oportet ꝙ doceat̉ hocfacere qꝛ ratio naturalis dictat fiendum.qͣntomagis ergo pape Iheſu ⁊ regi xp̄ohumilius debemus ſupplicacōneꝫ pn̄tareHic aliqui minus decenter agunt qui qn̄induunt ſe dicunt orōnes cingentes ſe ⁊nodos aptātes ⁊ mulieres qn̄ ſe pinguntCogitate ergo qn̄ oratis cum quo loquimini quando dicitis pater noſter vel auemaria ⁊ humiliate vos. qꝛ qͣnto humilius orabitis tanto plꝰ oratio aſcēdet. Sicut ille qui ſaltando vult aſcendere qͣntoplus ſe deprimit tanto plꝰ aſcendit ⁊ ſaltat. Ita eſt de oratione auctoritas. Oratio humiliantis ſe nubes penetrabit ⁊ donec appropinquet nō conſolabitur Eccl̓.xxxv. Humilium ⁊ māſuetoꝝ ſꝑ tibi placuit dep̄catio. Iudit. ix. Id̓o dauid reſpexit inqͥt in pſalmo orōneꝫ humilium ⁊ nōſpreuit p̄ces eoꝝ. Quando auteꝫ fit ſinehuīlitate d̓s claudit ſibi oculos ¶ Quarto ſi oratio debet eſſe acceptabilis debet fieri confidenter ſperando. vult d̓s ꝙ in omnibꝰ neceſſitatibꝰ noſtris recurramus addeum ⁊ ꝯfidamus deo alias indignat̉ quēadmodum indignaret pr̄ cōtra filios deeo nō ꝯfidētes vel ꝓcurator vel iudex qn̄hō nō ꝯfidit de eis. Ita de deo pr̄e noſtroꝓcuratore ⁊ iudice qui vult ꝙ nos ꝯfidamꝰ d̓ eo d. Quecūqꝫ orātes petitis creditis qꝛ accipiētis ⁊ venient vob̓ Mar. xjNota qͣntūcūqꝫ ſcꝫ licita orantes. qꝛ al̓rnō accipiet ſic̄ puer febricitans ſi petit vinū nō dat̉ ſibi ſꝫ piꝰ pr̄ dat ſibi meliora .ſzucꝝroſaꝝ ⁊cͣ. Et ſic̄ filiꝰ nullā ſolicitudine hꝫ de aliqͣ re. Qꝛ ſi dicatis vos puero qͥd ꝯmedes hodie dicet neſcio pr̄ meꝰ⁊ mr̄ mea curāt. Idē de veſtibꝰ ſotularibꝰ ⁊ alijs neceſſitatibꝰ. Sufficit filio ꝙ ſithumilis ⁊ obediens pr̄i. Ita vult deus d̓nobis ꝙ in omnibus neceſſitatibus confidamus de eo ⁊ faciamus qd̓ tenemur facere qꝛ nō deficiet nobis. Uerbi gratia. ſidicat̉ laboratori vos ſeminaſtis ⁊cͣ. habetis bladum eſtis certꝰ ꝙ habebitis vos