S5Dnica quīta pꝰ trinitatis. Sermo. VI.
ca. iij. ⁊ recitatiue ī epiſtola currētꝭ dn̄icePro breui huiꝰ verbi declaracōne ⁊ matrie introductionē. Sciendū ꝙ inter oīaoꝑa que poſſumus in hoc mūdo facere neceſſaria ē deuota oratō ad deū. Ratio qꝛcertum eſt ꝙ oīa bona temporalia qͣꝫ corporalia qͣꝫ etiā ſpūalia habemus a deo debonis temporalibꝰ patet. vnde eſt ꝙ terra det triticum ex ſemine terra aūt poteſtcorrūꝑe ſemen ſꝫ nō poteſt ip̄m fructificare ⁊cͣ. O diceret aliquis hoc eſt a nat̉aa ꝯſtellacōnibꝰ verum eſt inſtrumentaliter ſꝫ a deo eſt principal̓r. Ipſe em̄ eſt actor principalis. Idem de vino in vineis.qꝛ nullus poteſt aqͣꝫ in vinū ꝯuertere niſi d̓s. Nam conuerſio aque in vinum fuitde primis xp̄i miraculis. Idē de pecunijsrapis ⁊cͣ. Omnia iſta habemꝰ a deo. Odices tu ego habeo in hijs laborare. quiaalias nichil haberem ſolutio veꝝ eſt qꝛ inſtrumentum es. ſꝫ d̓s hꝫ tibi dare qꝛ ml̓ti laborāt qui nichil lucrant̉ nō credas extuis laboribꝰ predicta acquirere. Idē debonis corꝑalibꝰ dicendū eſt que etiaꝫ ad̓o habemꝰ puta ſanitatem. pulchritudinem. fortitudine. menbroꝝ rectitudineꝫ⁊ huiuſmōi. Idem de bonis eſt dicendūſpūalibꝰ que a deo habemus. ꝯtricioneꝫſcꝫ de peccatis bonū ꝓpoſitum confiteri ⁊facere pn̄iam ne in inferno dampnemur.Idē de remiſſione iniuriaꝝ de reſtitucōeablatorum d̓s hꝫ dare cor iſta facienda.Id̓o dic̄ ſcriptura om̄e datū optimum .ſ.bonoꝝ tēꝑaliū ⁊ corꝑalium ⁊ om̄e donum ꝑfectū Glo. bonoꝝ ſpūaliū de ſurſum eſt deſcendēs a pr̄e luminū ⁊ angelorū Iachb̓. jͣ. Si ergo vis rigare ortū tuūde alto fonte oꝫ ponere canale per quodaqͣ veniat ad ortū. Ita etiam ſi vultis ꝙaqua gr̄aꝝ dei veniat ad vr̄m cāpum ortu vineā domū corpus ⁊ aīaꝫ. De fontealto ſpūs ſapīe verbū dei in excelſis Eccl̓i. Ponatis canal ſcꝫ orationem deuotāmediāte iſta veniunt ad vos bona tem-
poralia corporalia ſpiritualia. patet gͦ ꝙꝙ inter alia bona opera que in hoc mūdopoſſūt a nob̓ fieri ē or̄o d̓uota nob̓ nccͣriaauctoritas dd̓. Bn̄dictus deus qͥ nō amouit orōeꝫ mea ⁊ miſcd̓iam ſua a me ps.lxv. Gloſa auguſtini. Nunqͣm ergo a temoueat oratio tua ⁊ nunqͣꝫ amouebit̉ ate miſcd̓ia diuīa. Quia gͦ oracō eſt nobisita neceſſaria dic̄ thema. Oēs vnanimesin orone eſtote amore vr̄i ego queſiui qͣsꝯdicōnes debet hr̄e oratio ⁊ quot ſunt ⁊inueni ꝙ deuota oratio dꝫ hr̄e ſex ꝯdiciones. Oratio debet fieri Prīo pacifice cōcordādo. Scd̓o attēte cogitando. Tercōhum iliter ſupplicā do. Quarto cōfidenterſperā do. Quinto ordinate petendo. Sexto ꝑſeueranter ꝯtinuando. Qui iſtos ſexmodos ſeruabit in oratione ſua habundabit ī omnibꝰ bonis ¶ Dico primo ꝙ oratio dꝫ fieri pacifice concordando. Cumvis orare reſpicias ſi in cor de habes venenum odij ⁊ male voluntatis ſi ſit non exaudieris oportet enim ꝯcordare cum omnibus pacifice ⁊ tunc oratio aſcendit tec¶ Nota hic de collegijste ad deum.ſeu ꝯmunitatibꝰ diuiſis ꝙ modicum calorem habent. ſꝫ qn̄ ſūt vnite ⁊ pacifice oratio eoꝝ multū placet deo. Id̓o congregamur in ſolēnitatibꝰ vel ꝓceſſionibꝰ vt adīuicē inflāmemur ⁊ or̄o aſcendat ad deūId̓o dd̓. Dirigat̉ or̄o mea ſic̄ incenſū incōſpectu tuo. Eleuatio manuū meaꝝ ſacrificiū veſꝑtinū ps. xiiij. Nota ſacrificiūveſꝑtinū deꝰ precepit in veteri lege offerri ſibi duo ſacrificia ſcꝫ duos agnos vnūde mane aliud de ſero ſed different̉ qꝛ ſacrificium de mane aſſociabat cum multisalijs ſacrificiū ꝟo de ſero ſiue alioꝝ ſocietate ſolū offerebat. Sacrificiū matutinūfigurabat ſacrificiū iudeoꝝ qd̓ erat diuerſaꝝ reꝝ. Sacrificiū aūt veſꝑtinū figurabat xp̄m qui ſolꝰ fuit ſacrificatus ī cruceeleuatis manibus ꝑcens oībꝰ. Ideo dicebat dd̓. Dirigat̉ oro mea ad te ⁊cͣ. Pa-