nitatis Sermo. VI.Dnica. Vpoſt tri
inclinacionē. de qͣlibet tali d̓t. Qui nō accepit in vano aīam ſuā h̓ accipiet benedictione a dn̄o. Nota ꝙ accipere aīam ſuāin vanū p̄t intelligi duplicit̉ eſſencialitervel effectualit̉. In vanū d̓r accipere animā ſuā ille qͥ non facit illa ad q̄ ordinat̉.Quia ſi rex dat alicui militi equū ⁊ arma⁊ nunqͣꝫ ſeruit ſibi in vanū d̓r accepiſſe.Ita dedit nobis animā rōnalē cū memoria vnde memoremur de beneficijs a deonobis datis. qꝛ non fecit nos azinū nonequū ⁊cͣ. ſꝫ ad ymaginē ⁊ ſimilitudiuemſuā. Itē redemit nos ⁊cͣ. Cū intellectuvt eū cognoſcamꝰ ⁊ ei grās agamꝰ. Cūvoluntate vt eū deſideremꝰ ⁊cͣ. Si autēde iſtis nō ſeruis ſibi in vanū recepiſti animā tuā. Itē dedit tibi corpus qͣre. vt viuas ex eo Sicut enī pat̓ dat patrimoniūfilio tēpore nupciaꝝ vt ex eo viuat. Itade terra corporis debemꝰ facere fructꝰ ꝑpn̄iam de quibꝰ viuamꝰ. Si autē nō facis in vanū recepiſti vel accepiſti ⁊ poſſumus dicere talibus. vanū eſt vobis antelucē ſurgere ſcꝫ ad oꝑa tꝑalia qͥ nō curatis de operibꝰ ſpūalibꝰ. Surgite ſcꝫ aliqͣhora ad opus ſpūale. poſtqͣꝫ ſederitꝭ quimāducatꝭ pane doloris. psͣ. inqͥt. Notaqͥ māducatꝭ panē doloris. pr̄ qͥ mittit filium ad campū vt laboret qͥ nō curat delabore ſꝫ comedit ⁊ bibit ⁊ dormit In ſero qn̄ venit ad domū hꝫ malā cena ⁊ veberat̉ ⁊cͣ. Ita deꝰ pr̄ nr̄ miſit nos ī campohuiꝰ mundi ad laborandū in operibꝰ meritorijs? qͥ autē nō curat de labore ſꝫ comedit ⁊ bibit ⁊ delectat in morte puniet̉Nā in ſero mortꝭ videbitꝭ quō māducaſtis panē̓ dolorꝭ qn̄ demones cruciabūtvos ⁊cͣ. ¶ Scd̓o d̓r accepiſſe aīam ī vanum effectualit̉. vita enī pn̄s ē effectusaīe. ⁊ ita ſumit̉ Ioh̓. xij. cū d̓r. qui amataīam ſuā .i. vitā corporaleꝫ tm̄ ꝙ ꝓ xp̄on̄ vult eā exponere ꝑdet eā ⁊ qͥ odit aīaꝫſuā in hͦ mūdo ī vitā eternā cuſtodit eā.Qui gͣ viuit ocioſus ī vanū accepit vitāiſtā. Sic̄ ille qͥ vadit ad feriā vbi ſtat. xv
diebꝰ ⁊ nichil facit nec lucrat̉ aliqͥd d̓r invanū iuiſſe ad feriā. Ita de nobis qͥ venimus in feria huiꝰ mūdi ad lucrandū. Iōſi nō habemꝰ merita in vanū accepimusiſtā vitā Ideo laborare debemꝰ in bonisoperibꝰ. ꝓpter hͦ dicebat apoſtolꝰ Hortamur vos ne ī vanū grām dei recipiatꝭ aitenī tꝑe accepto ſcꝫ in hͦ mundo exaudiuite. qꝛ in alio nō audit. Et in die ſalutꝭ aduiui te. ſcd̓a ad Choꝝ. vi. Obediētes ātnō accipiunt in vanū aīam ſuā ſiue vitaꝫſuā. Ideo de qͣlibet obediēte d̓r. Non accepit in vano animā ſuā. hic accipiet ⁊cͣ.¶ Dico quarto ꝙ obtinēt benedictionēglorie tribulati ⁊ pacientes qn̄ in infirmitatibus plagis vulneribꝰ doloribꝰ pauꝑtatibus ⁊ ꝑſecutionibꝰ nō murmurāt cotra deū. īmo pacient̉ ſuſtinēt ſperātes ꝙin alio mūdo erunt ſine īfirmitate plagadolore ⁊cͣ. de qͦlibet tali d̓t nec iurauit indolo ꝓximo ſuo. Proximꝰ iſte ē xp̄s perexcellentiā. qꝛ licet inqͣꝫtū deus ſit creator tn̄ inquātū hō eſt ꝓximꝰ vt ipſemetdeclarauit. Luce. x. Quis tibi videt̉ ꝓximus fuiſſe ⁊c̄. huic ꝓximo facimꝰ iuramētum in baptiſmo qn̄ dicit̉ a ſacerdote qͥdpetis. ⁊ d̓r a patrinis. fidē xp̄i. ⁊ ſacerdos⁊ fides xp̄i quid dabit tibi. Reſpondetvitā durabile. Ergo abrenūcia ſathanedicit abrenūcio. hoc eſt qͣſi iuramentū. ⁊ita vocat̉ a dauid dicēte in perſona xp̄iani Iuraui ⁊ ſtatui cuſtodire iudicia iuſticie tue. p̄s. cxviij. Iudicia iuſticie dei ſūtvt in hͦ mundo habeamꝰ labores miſerias tribulacōnes ⁊cͣ. vt ꝑ paciētiā mereamur habere gloriā. Id̓o ad hebre. x. pacientia vob̓ neceſſaria ē ⁊cͣ. Qui n̄ iurauitin dolo ꝓximo ſuo. h̓ accipiet benedictionem a dn̄o ⁊cͣ.¶ De eadē dominica. Sermo ſextusMnes vnanimes in orōne eſtote. Uerbūiſtud habet pͥma cano. petri