Dn̄ica. Vpoſt trinitatis Sermo. V.
nedictionē a dn̄o. Nota qn̄ iſti pueri ſūtin extremis demones veniūt explorātesſi poſſent animā recipere. Sed xp̄s de celo dat eis benedictionē ⁊ d̓mones fugiūtNota ⁊ miſericordiā a deo ſalutari ſuo.qꝛ tūc pueri miſericordit̉ liberant̉ a tribꝰmiſerijs qͣs habēt. Prima eſt ignorā ciaa qͣ liberant̉ tunc qꝛ ſtatī aperit eis liber.⁊ ſciunt oīa ⁊ cognoſcūt ſe ⁊ parentes.Scd̓a eſt modicitas vel ꝑuitas ſꝫ ſtatimaīa ſeparata a corpore hꝫ tantā magnitudinē vt gigas. Tercia eſt īpotencia quianeſciūt ire nec ſe mouere. ſꝫ ſtatim qn̄ ſūtin celo habēt tantā potenciā ꝙ nec gigasnec leo habēt tantā potenciā. Ecce miſericordiā quā accipiēt. In iſtis gͦ cōplet̉orō petri dicētꝭ Benedictionē hereditatepoſſideatꝭ. ¶ Dico ſcd̓o ꝙ obtinebūt benedictionē ⁊cͣ. peccatores vere penitēteshoc tāgit nos qꝛ licet fuerimꝰ innocētes⁊ mundati per baptiſmū tn̄ extunc amiſimus milleſies illā innocentiā ex peccatꝭq̄ fecimꝰ ꝯͣ deū. cōtra ꝟginē ⁊ ſcōs. cōtraanimā ⁊ ꝓximos. Id̓o iā nō poſſumꝰ ꝑviā innocentie paradiſū intrare ꝓpter h̓deus ordinauit viā pn̄ie ſcꝫ dolere ⁊ cōteri de peccatꝭ cū ꝓpoſito nō redeundi cōfiteri ⁊ ſatiſfacere. Iſto modo poſſumꝰhabere benedictioue glorie. hoc tāgit dauid cū d̓t. Mundo corde ſcꝫ per pn̄iamhic accipiet benedictionē a dn̄o. Sed eſthic argumētū. Diceret aliqͥs frat̉ quō exmundicia cordis intelligit̉ pn̄ia. qꝛ pn̄ianō ſolum mūdat cor ſꝫ oēs vires aīe ſcꝫītellectū ab errore fidei ⁊ falſis opinionibus ⁊ malis ſuſpicionibꝰ de ꝓximis ⁊ voluntatē a mal̓ deſiderijs ⁊ odijs ⁊ rancoribꝰ ⁊ memoriā nō recordādo d̓ receptꝭiniurijs. Itē vera pn̄ia mundat os a medacijs diffamacionibus ⁊ blaſphemijs.Oculos a malis aſpectibꝰ. aures. nares.guttur manꝰ pedes ⁊ totū corpus a luxurijs. Cum gͦ pn̄ia vera mundet animā aīpotēcijs ⁊ corpꝰ cū ſentimetis. qͣre gͦ recipitis pn̄iam ſolū ꝓ mundicia cordis Di-
co ꝙ veꝝ eſt ꝙ vera pn̄ia totuꝫ purificatvt dictū ē. ſꝫ mūdicia cordis dr̄ pn̄ia duplici rōne ¶ Prima eſt quia cor eſt vtfons a qͦ multi riui ꝓcedūt ſcꝫ potēciaꝝ⁊ ſenſuū. Et ſi aqͣ fontꝭ ſit mūda ⁊ puraetiā aqͣ riuoꝝ erit mūda ⁊ pura. Si immūda ad ide. Et qꝛ oīa opera bona velmala ꝓcedūt a corde. de corde exeūt cogitacōnes male homicidia adulteria fornicacōes furta falſa teſtimonia blaſphemīe Math̓. xv. Ecce qͣlit̓ aqͣ īmunda ꝓcedit a fonte cordis. qꝛ cor d̓t. O ille interfecit patrē tuū ⁊c̄. id̓o occidas eū ⁊ ſicde alijs. Ideo ſi cor ſit munduꝫ etiā oīaſentimeta corporꝭ erunt mūda Ideo ꝓuerbioꝝ. iiij. Oī cuſtodia ſerua cor tuū.qꝛ ex ipſo vita ꝓcedit. Ita ſi ſit mūdumꝓcedit mors ab eo. Ecce pͥma rō qͣre d̓tEt mundo corde qꝛ mūdicia cordis eſtmūdicia tociꝰ corporis. ¶ Scd̓a rō qͣremundicia cordis d̓r pn̄ia eſt qꝛ licet multa ſunt oꝑa pn̄ie. tamē radix iniciū pn̄ieeſt cordis cōtricio. ab iſta enī ꝓcedūt fructus oīm alioꝝ opeꝝ. Id̓o dicebat xp̄s.Beati mūdo corde qm̄ ipſi deū videbūt.Mathei. v. de qͦlibet tali dr̄. h̓ accipiet benedictione a dn̄o. quia qn̄ talis morit ⁊aīa venit ad iudiciū ⁊ accuſat a demonibus. d̓t xp̄s aīe. audis inqͣꝫtū te accuſantd̓t aīa veꝝ eſt. qꝛ illa feci nec poſſū negare. ſꝫ vſus fui medicinis vr̄is qͣs vos ordinaſtis ꝯͣ pctā. Si habui malas cogitaciones habui etiā ꝯtricionē. Si peccaui oreoraui ⁊ ꝯfeſſus fui. Si ocul̓ peccaui fleui⁊ ſic de alijs. feci iudiciū ⁊ iuſticiā nō tradas me calūpniantibꝰ. xp̄s eſt cōtentꝰ ⁊dat ſibi benedictione ⁊ mīaꝫ qn̄ collocat̉in gloria. ¶ Dico tͣcio ꝙ obtinebūt benedictionē glorie ꝑſone bone ⁊ obedientesq̄ hn̄t dicere vel facē̓ reſpiciūt dei voluntatē ⁊ ordinē religioſus obediēs nō faceret ꝯͣ regulā nec ꝯſtitucōnes nec clericusnec laycꝰ ꝯͣ dei mādata ordinat ſuā vitāẜm dei voluntatē ⁊ nō ẜm eoꝝ ſenſualitatē. ẜm dei ordinacōnē ⁊ nō ẜm ꝓpriuꝫZZ .iij.