Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dn̄ica. V. poſt trinitatis Sermo. IIII

ſocij vnꝰ aſcendit in honore dignitate. altero remanente in paupertate qn̄venit ad aliū cognoſcit. frater germanꝰ. fratrē germanū. amicꝰ amicū. filiꝰpatre. cognoſcit ꝓpter ſuperbiā immoabnegabit. quia in tenebris ambulātpeccatū eſt honorare pentes nec eisſubuenire. Ecce pͥma condicio peccatoꝝde hijs ſcpͥtura dicit. Qui dixit patri ſuo matri ſue neſcio vos fratribꝰ ſuis ignoro illos Deutro. xxxiij. Scd̓a condicio eſt quia peccator īpingit maxime perauaricia in lapide frigido duro ſinepaſſione ꝓximi. Ideo de auaro d̓r. Coreius indurabit̉ quaſi lapis ſtringet̉ qͣſimalleatoris incus Ioh. xli. O quot impingunt hic qn̄ d̓r eis a cōfeſſore. facitisvſurā. rn̄dent pater. Et cōfeſſor qͣlit̓mutuatis. pater. x. florenos. xij. Etfeſſor. nunqͥd hoc eſt vſura. pater qꝛde mea pecunia poſſem lucrari accipio lucrum ⁊cͣ. Ecce nox obſcura tenebroſa. Ideo faciam vobis lumē dicatisvos fuſurrarie eſtis vos dn̄s pecunie velpanis vini ⁊cͣ. Certū eſt non. quia theſaurarius regis eſt dn̄s pecunie regisſꝫ diſpenſator. ſi male diſpēſat pecuniāregis ſuſpendat a rege. Ide de diuitibus. ſunt dn̄i pecunie. quia dn̄i eſt terraplenitudo eius ⁊cͣ. Uos dn̄i ſolum eſtistheſaurarij diſpenſatores de omnibꝰtenemini dare computū deo. de pecunijspane vino oleo lana frumēto ⁊cͣ. qualit̉acqͥſiuiſtis expendiſtꝭ. diſpenſator regispoteſt ſibi retinere neceſſitateꝫ ſꝫ non advanitatē ſꝫ dare dꝫ alijs ꝓuiſionē. Itadebetꝭ vos facere. Sꝫ multi miſeri frangunt ſibi collū vſuras furta rapinas retenciones de ſoluēdis dices ⁊cͣ. Ideo d̓tſcpͥtura. in via ruine eas offēdasin lapides ne pones anime tue ſcandalū.Ecͣti. xxxij. Tercia cōdicio leuit̉ maculant̉ ſic peccatores leuit̉ maculant perlutū luxurie: vidēt viā nec cognoſcūt

pectatū. īmo dicunt̉ peccatū eſt. ego habeo vxorē nec ipſa viꝝ ⁊cͣ. Dicoeſt reſponſio excuſacio friuola. Nunqd̓ſi filia regis fornicatione cōmitteresregi placeret. Si autē rex tradit tibiin vxorē habeas ſolacia illa. Et ſi deiſtis eſt magnū peccatū qͥd dicemꝰ demaritatis cōſanguineis cōmatribꝰ. talesad ꝓfundū inferni deſcendūt. De talibꝰd̓t dauid. Ipſi infirmati ſunt reſpiciēdomulieres. Gregorius. Non licet intueriqd̓ licet concupiſci ceciderūt.Quarta cōdicio eſt de nocte leuit vnꝰledit alium. ita etiā in peccatoribꝰ acciditexcepcio ire leuit̉ offendunt ſe mutuo. qꝛin nocte tenebroſa non videt aliū. Odices tu. īmo videbo. ꝓbo nonſi corā te vidiſſes ymaginē xp̄i vel virginis non ꝑcuſſiſſes ea niſi eſſes infidelis.Modo ꝓpria ymago dei eſt. Ideo ſividiſſes hanc ymaginē ꝑcuſſiſſesꝓpter honore dei. Quinta cōdicio eſt.quia in nocte vadit hincinde palpando dubitādo. ita eſt in pctō qꝛ paruabona opera facit tedio facit ea deiſunt. Ecce defectus ſunt in vita pctōrisadinſtar illiꝰ vadit denocte. Ideo dauid poſuiſti tenebras ſeꝫ peccatoꝝ culparum in vita tua facta eſt nox. ſcꝫ tenebroſa obſcura in ipſa ꝑtranſibunt oēsbeſtie ſilue ſcꝫ peccatores vt beſtie regūtur ſenſualitate. pͣs. ciij Dico ſcd̓o vita peccatoꝝ eſt penalit̓ doloroſa Ibi laborantes hoc declarat̉ ſic. qd̓libet peccatummortale qꝛ eſt cōtra rōnē intellectumaffert peccāti penā doloreꝫ etiā in hocmundo ẜm Auguſtinū in libro cōfeſſio ſicut ſi aliqͥs ſit in domo tua cōtra tuāvoluntatē illud affert tibi doloreꝫ. Itaqn̄ ſit peccatū mortale qꝛ ſit contra iudicium rōnis intellectꝰ qui eſt dominꝰ domus cōſcientie. Ideo triſtat̉. Nam licetad extra rideant delectent peccatores.tamē ad itra triſtant̉ ex remorſu conſcīeLI