Dn̄ica. V. poſt trinitatis Sermo. IIII
ſocij ⁊ vnꝰ aſcendit in honore ⁊ dignitate. altero remanente in paupertate qͥ qn̄venit ad aliū nō cognoſcit eū. frater germanꝰ. fratrē germanū. amicꝰ amicū. filiꝰpatre. nō cognoſcit ꝓpter ſuperbiā immoabnegabit eū. quia in tenebris ambulātpeccatū eſt nō honorare pentes nec eisſubuenire. Ecce pͥma condicio peccatoꝝde hijs ſcpͥtura dicit. Qui dixit patri ſuo⁊ matri ſue neſcio vos ⁊ fratribꝰ ſuis ignoro illos Deutro. xxxiij. ¶ Scd̓a condicio eſt quia peccator īpingit maxime perauaricia in lapide frigido ⁊ duro ſine cōpaſſione ꝓximi. Ideo de auaro d̓r. Coreius indurabit̉ quaſi lapis ⁊ ſtringet̉ qͣſimalleatoris incus Ioh. xli. O quot impingunt hic qn̄ d̓r eis a cōfeſſore. facitisvſurā. rn̄dent nō pater. Et cōfeſſor qͣlit̓mutuatis. pater. x. florenos ꝓ. xij. Et cōfeſſor. ⁊ nunqͥd hoc eſt vſura. nō pater qꝛde mea pecunia cū qͣ poſſem lucrari accipio lucrum ⁊cͣ. Ecce nox obſcura ⁊ tenebroſa. Ideo faciam vobis lumē dicatisvos fuſurrarie eſtis vos dn̄s pecunie velpanis vini ⁊cͣ. Certū eſt ꝙ non. quia theſaurarius regis nō eſt dn̄s pecunie regisſꝫ diſpenſator. ⁊ ſi male diſpēſat pecuniāregis ſuſpendat a rege. Ide de diuitibus.nō ſunt dn̄i pecunie. quia dn̄i eſt terra ⁊plenitudo eius ⁊cͣ. Uos dn̄i ſolum eſtistheſaurarij ⁊ diſpenſatores ⁊ de omnibꝰtenemini dare computū deo. de pecunijspane vino oleo lana frumēto ⁊cͣ. qualit̉acqͥſiuiſtis ⁊ expendiſtꝭ. diſpenſator regispoteſt ſibi retinere neceſſitateꝫ ſꝫ non advanitatē ſꝫ dare dꝫ alijs ꝓuiſionē. Itadebetꝭ vos facere. Sꝫ multi miſeri frangunt ſibi collū ꝑ vſuras furta rapinas retenciones de ſoluēdis dices ⁊cͣ. Ideo d̓tſcpͥtura. in via ruine nō eas ⁊ nō offēdasin lapides ne pones anime tue ſcandalū.Ecͣti. xxxij. ¶ Tercia cōdicio ꝙ leuit̉ maculant̉ ſic peccatores leuit̉ maculant perlutū luxurie: nō vidēt viā nec cognoſcūt
pectatū. īmo dicunt̉ ⁊ ꝙ peccatū eſt. egonō habeo vxorē nec ipſa viꝝ ⁊cͣ. Dico ꝙeſt reſponſio ⁊ excuſacio friuola. Nunqd̓ſi cū filia regis fornicatione cōmitteresregi placeret. Si autē rex tradit eā tibiin vxorē habeas ſolacia cū illa. Et ſi deiſtis eſt tā magnū peccatū qͥd dicemꝰ demaritatis cōſanguineis cōmatribꝰ. talesad ꝓfundū inferni deſcendūt. De talibꝰd̓t dauid. Ipſi infirmati ſunt reſpiciēdomulieres. Gregorius. Non licet intueriqd̓ nō licet concupiſci ⁊ ceciderūt. ¶Quarta cōdicio eſt ꝙ de nocte leuit vnꝰledit alium. ita etiā in peccatoribꝰ acciditexcepcio ire leuit̉ offendunt ſe mutuo. qꝛin nocte tenebroſa hō non videt aliū. Odices tu. īmo videbo eū. ꝓbo ꝙ non Nāſi corā te vidiſſes ymaginē xp̄i vel virginis non ꝑcuſſiſſes ea niſi eſſes infidelis.Modo ꝓpria ymago dei eſt hō. Ideo ſividiſſes hanc ymaginē nō ꝑcuſſiſſes eāꝓpter honore dei. ¶ Quinta cōdicio eſt.quia in nocte hō vadit hincinde palpando ⁊ dubitādo. ita qͥ eſt in pctō qꝛ paruabona opera facit ⁊ cū tedio facit ea q̄ deiſunt. Ecce defectus qͥ ſunt in vita pctōrisadinſtar illiꝰ qͣ vadit denocte. Ideo dauid poſuiſti tenebras ſeꝫ peccatoꝝ ⁊ culparum in vita tua ⁊ facta eſt nox. ſcꝫ tenebroſa ⁊ obſcura in ipſa ꝑtranſibunt oēsbeſtie ſilue ſcꝫ peccatores qͥ vt beſtie regūtur ſenſualitate. pͣs. ciij ¶ Dico ſcd̓o ꝙ vita peccatoꝝ eſt penalit̓ doloroſa Ibi laborantes hoc declarat̉ ſic. qd̓libet peccatummortale qꝛ eſt cōtra rōnē ⁊ intellectumaffert peccāti penā ⁊ doloreꝫ etiā in hocmundo ẜm Auguſtinū in libro cōfeſſionū ſicut ſi aliqͥs ſit in domo tua cōtra tuāvoluntatē illud affert tibi doloreꝫ. Itaqn̄ ſit peccatū mortale qꝛ ſit contra iudicium rōnis ⁊ intellectꝰ qui eſt dominꝰ domus cōſcientie. Ideo triſtat̉. Nam licetad extra rideant ⁊ delectent peccatores.tamē ad itra triſtant̉ ex remorſu conſcīeLI