dnica ꝑ poſt trinitatis Sermo iui

ſeruiendū deo ⁊ etiā cras in ſcro inuenietis vos defeciſſe ⁊ ſic ātiqͥtus ſancti patres ꝑſeuerabant quaſi faciendo cōpoſitu ꝙ nō debebant viuere niſi vna die dicit dauid de ſe. Et meditatꝰ ſum noctein corde meo ⁊ exercitabor ⁊ ſcopebamſpm̄ meū ⁊ dixi nūc cepi p̄s. lxxvj. Id̓oquidā ſanctus pr̄ voles aliqͦs induceread pnīaꝫ dixit ꝙ fuit quidā homo habēscampū plenis ſpinis ad que mittebat filiū vt purgaret campu qui videns campū tam magnū quaſi diſꝑatus come debat ⁊ poſuit ſe ad dormiendū Ita de vita nr̄a que eſt vt campus magnus plenꝰ ſpinis ⁊cͣ. Ecce qͣre dicit Nemo mittens manū ⁊cͣ. Deo grās.¶ De eadē dn̄ica ſermo quartusEr totam noctēlaborātes nihil cepimus habeturOyerbum iſtud originalit̉ luce. v. etrecitatiue in euāgelio curretis dn̄ice verbū ꝓpoſitum dat mihi occaſionē ⁊ motiuum p̄dicandi ⁊ dedarandi mala ⁊ defectus qͣs habet ꝑſona que exiſtit in peccato mortali. vt ab eis recedatis ⁊ ad bonam vitam re dearis. ſed vt grā dei ſit nobiſcū ſine qua nihil faceremus. Salutetur virgo maria Ad lrām hoc eſt verbūpiſcatorum qui laborauerūt ꝑ tota noctem ⁊ nihil ceperūt. Ideo dixerūt ꝑ totam noctem laborātes ſcꝫ piſcā do nihilcepimus Sed ego volo ꝑtractare hͦ verbum ẜm intellectū allegoricū ⁊ ſpūalēita ꝙ thema ſit verbū pctōꝝ in peccatisdecedenciū. qui qn̄ ſunt in alio mundo recognoſtentes ſe. dicūt ꝑ totam noctemlaborātes ⁊cͣ. ¶Pro cuiꝰ declaracōeſciendū ꝙ qͣꝫdiu ꝑſona eſt in peccatis inmala vita nō ꝯgnoſcit ſuos defectus necmala nec ꝑicula in quibꝰ eſt. qꝛ corrigeret ſe. ſed lete ꝯme dendo bibendo ſaltan

do ridendo tranſit Recte tali accidit vthoīcidis ⁊ latronibꝰ qui letant̉ ⁊ app̄ciant ſe de malo qd̓ faciūt De quibꝰ dicitſcriptura Letant̉ cū malefecerint ⁊ exultant in rebus peſſimis ꝓuerb̓. ij. Sꝫ qn̄ſunt capti ⁊ cathenati ⁊ ad furcā ſentenciati. tūc cognoſcūt mala ⁊ peccata q̄ fecerūt ⁊ petunt ꝯfeſſorem remittūt iniurias fatiſfaciūt ⁊cͣ. Qn̄ habēt penā cognoſcunt culpam. Ideo gregoꝰ. Oculosquos culpa claudit pena aꝑit. Ita recteeſt de peccatoribꝰ qͣꝫdiu viuūt in hͦ mūdo delectant̉ de ſolacio in ſolaciū. ſed qn̄moriunt̉ ⁊ vident infernum eis paratūvident ꝙ p̄diderūt om̄a bona. diuiciashonores dignitates. ⁊ vident ꝙ nō habebunt gloriam ſed penā eternā. Tunc dicunt Per totam noctem ſcꝫ huius vitelabroantes nihil cepimus. Ideo hͦ verbum eſt planctus peccatorū qui in morte pauꝑes ſe inueniūt ptꝫ thema. Si volumus p̄dicta verba bene cogitare in dictis. verbis on̄ditur nobis de vita pectatorum tres ꝯdicōes male. Vita em̄ pctōrū habet tria incōmoda. Uita aūt pctōrū eſt pͥmo crudelit̓ tenebroſa ibi ꝑ totānoctē. Scd̓o penalit̓ doloroſabi laborantes. Tercio finalit̓ infructuoſa Ibi hihil cepimus ¶ Dico pͥmo ꝙ vita pctōrum eſt cru deliter tenebroſa. cū dicit̉. ꝑtotam noctem Sine lumine caritatis etgratie ſunt peccatores. hoc declaratur ſicQuīqꝫ defectꝰ accidūt ꝑſonis in noctetenebroſa ambulantibꝰ. Primo ꝙ noncognoſcunt ſe ad inuicem ymmo dicuntquis eſtis vos. Secūdo ꝙ leuiter inpingūt qn̄ non habēt claritatem. Tercio qꝛſi ſit luta leuiter maculātur. Quarto qꝛleuiter vnus ꝓdit alium. qꝛ non vident:Quīto tūchomo vadit dubitādo ⁊ palpando. Iſtos quīqꝫ defectus inuenietis in ꝑſona que conſiſtit ⁊ viuit in pctīsmortalibꝰ. qꝛ pͥmo p̄dit cognicōem perſonarū per ſuꝑbiam. Erunt duo magni