Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

enica uuūi poſt Trinitatis Sermo iiii

et eſt reſtituēs ea in ſeptuplum Eccī. ij. Nota eſt qui multa ⁊t. non dicit quiſunt qꝛ pauci ſunt faciunt pnīam. om̄sdat ſe ſolacijs. Sed in qͦlibet loco collegio eſt aliqͥs qui facit pnīaꝫ. ꝓpter quēdeus ſuſtinet alios. qꝛ alias forte ſtatiꝫdeſtrueretur. Nota modico p̄cio. qꝛnon ſunt cōdigne paſſiones hꝰ tꝑis ⁊cͣ.ad ro. viij. Nota reſtituēs ea ſeptupluꝫCōcluſio eſt theologie. nulluꝫ opꝰpnīale ſatiſfacit niſi fiat in grā. Oportꝫenī opus ſit meritoriū ad hoc ſit ſatiſfactoriuꝫ. Ita oꝑa pnīalia facta ingrā ſunt ſil̓ meritoria ſatiſfactoria.dicit reſtituēs in ſeptuplū ꝓpter. vij. dona ſp̄us ſcī que pnīaꝫ ſibi reſtituntur.et ꝓpter. vij. pct̄a mortalia ſibi remittūtur. eſtote miſericordes ⁊cͣ. Septimū opus mīe eſt ſepelire mortuos. exiſto oꝑe Thobi. multū placuit deo. iſtd̓opus exercendū eſt circa animā noſtraꝫNobiliſſima ſepulchra aīaꝝ ſunt vulnera xp̄i. manuū qͣꝫ pedū qͣꝫ eciā lateris.Sepelit̉ in eis aīa meditacōe ꝯtēplacōe cogitādo illa ſcīſſima vulnera apperuerūt paradiſuꝫ. De iſto ſepulchroallegorice dicit Iſayas. Excidiſti tibiſepulchꝝ excidiſti in excelſo meōriale diligenter in petra Iſa. xxij. Nota excidiſti tibi ſepulchrū ſcꝫ oꝑe intellectustemplando. Meōriale qꝛ ſepulchrū d̓rmonumētuꝫ .i. moues mente in petra dequā apl̓us. Petra autē erat xp̄us. prima ad Coꝝ. x. ergo eſtote miſericordesDeo gracias De eadem dnīca Sermo. iiij.Reatura liberabit̉ a ſeruitute corrupcōisin libertatē gl̓e libertate glorie filioꝝ dei ſimus. Uerbū iſtud habettextualiter ad Ro. viij. in epl̓a currentis dnīce. thema dat mihi motiuuꝫ de li

bēro arbitrio p̄dicandi. Materia erit bona ⁊cͣ. Salutet virgo Maria. Pro declaracōe huius ꝟbi materie p̄dicandeintroductōne Sciendū inter om̄s creaturas corꝑales a deo in hoc mundo creatas ſingulare pͥuilegiū eſt hominis habere liberū ſcꝫ arbitriuꝫ. Quedā enī creature ſunt que nulluꝫ hn̄t arbitriū. nec liberū nec coactū. vt ille creature nullāhabēt ꝯgnicōeꝫ. Quedā āt habent arbitriū ſꝫ non libeꝝ ſꝫ quaſi coactū neceſſitatū vt aīalia irrōnabilia. Solus āthabet libeꝝ arbitriū. Primus gͣduscreaturaruꝫ corꝑaliū eſt que nullā cognicōem hn̄t ymmo ſine ꝓprio iudicō mouetur iuxta qͣlitates a deo eis datas abinitio. ꝟbi grā de lapide qui non hꝫ cognicōem ſꝫ natural̓r deſcendit. de ignenaturaliter aſcendit ſurſū. Itē ideꝫ de arboribꝰ ꝓducētibꝰ fructus ẜm ſuas qͣlitates ſine aliquo arbitrio. ſꝫ faciūt ſua oꝑaſicut ſagitta miſſa a ſagitario. Scd̓usgradus eſt creaturaꝝ corꝑaliū que hn̄tarbitriū ſꝫ non libeꝝ ſꝫ coactū vel neceſſitatū ſicut ſunt creature habent cognitionē iudiciū ſꝫ non eſt libeꝝ. qꝛ non habēt rōeꝫ. ꝟbi grā. de pullo qn̄ videt mil ſtatī arbitrat̉ iudicat eſt ꝯͣrius eiet fugit. Itē de oue. de agno. reſpectu lupi. Hoī auteꝫ deus dedit arbitriū iudiciū. qꝛ ſi iudicat aliqͥd eſſe ſibi bonuꝫ ſedeēt in damnū ꝓximi facit. ꝟbi graciaSi aliqͥs homo deſiderat aliqd̓ bonū delectabile puta vnū magnuꝫ ſolaciū. Ecce arbitriū. non vult reciꝑe illud ſolacium qꝛ eſſet ꝯͣ deuꝫ. tunc arbitriū eſt libęrum coactuꝫ. ſoli hoī imputat̉ad meritū ſi facit bona. vel demeritum ſifacit mala ex libertate arbitrij. Aucͣtas.Deus ab inicō ꝯſtituit hoīem reliquitillum in manu cōſilij ſui. glo. in libertatearbitrij adiecit mādata p̄cepta ſua. Sivolueris mādata conſeruare ꝯſeruabūtte. appoſuit tibi aquaꝫ ignem ad quod