Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Onīca qͣrta pꝰ trinitatis. Sermo. I.

Quarta virtus eſt ꝯfidentia ſuper nalis debemus enim ī hoc mundo confiderede deo nobis nichil deficiet hic notaturcum dicitur menſuram bonam confertam coagitata ſuꝑ effluentem dabūtin ſinū veſtꝝ. Eadem quippe menſuramenſi fueritis ſcꝫ in hoc mundo ſeruiēdodeo remeciet̉ vobis ſcꝫ in alio mundoNota cum dicit eadem menſura non dic̄equali mēſura ſcꝫ gloria ſit equalis bone vite. Sed dicit eadem inter vitambonam miſcd̓iam oꝑa meritoria gloriam eternā poteſt inueniriᵇ equalitas oꝑa noſtra bona qͣntūcūqꝫ ſint magna etiam merita nichil ſunt reſpectu vniꝰhore glorie. Sicut ergo poteſt eſſe eqͣlitas inter florenos denarios ſic nec int̓gloriaꝫ dei oꝑa noſtra apoſtolus. Exiſtimo ſunt cōdigne paſſiones huiꝰtemporis ad futuram gloriam que reuelabit̉ in vobis ad Romanos. viij. Interopera noſtra gloriaꝫ dei non eſt equalitas qͣntitatis ſꝫ ꝓporcionabilitatꝭ. qꝛ quiplus facit de bono plus habet de gloria.Ecce quare dicit eadem quippe menſura.⁊cͣ. Nota bonis operibꝰ deus dattuor retribucōes duas ī hac vita duasin alia vita om̄s ponunt̉ ibi. Menſurābonam confertam ⁊cͣ Prima retribucō eſt bonoꝝ temꝑalium in hoc mūdoCum dicit̉ menſurā bonā ⁊cͣ. Deus em̄ꝓuidet ſuis ſeruitoribꝰ de omnibꝰ neceſſarijs. Non dicat̉ religioſus. vnde habeboveſtes ⁊cͣ. necclericꝰ dicat oportet medere miſſas ſacramenta ſꝫ ẜuias dilige̓ter deo. qꝛ ꝓuidebit. Et qꝛ modo male ſeruimus deo mirum eſt inuenimusaquā in puteis. Idem de laycis qui dicūtfaciā vſurā vt poſſim viuere. Idē de mulieribꝰ qui volunt habere ſpeciales vtui deantur ⁊cͣ. Si bene ſeruiretis deo quilibet in ſuo ſtatu deus prouideret vobis.auctoritas. Timete dn̄m om̄s ſancti eiꝰqm̄ non eſt inopia timentibꝰ eum diuites

eguerunt eſurierunt inquirentes autemdn̄m non minuent̉ omni bono ꝑs. xxxiij.Timetur. deus qn̄ nulla cauſa fit contraeius honoreꝫ. Scd̓a retributio eſt etiāin hoc mundo ſcilicet bonoꝝ ſpiritualium.Cum dicitur menſuram confertam dabūt in ſinum veſtrum confertam .i. plenāa ꝯfero ꝯfers hec eſt habūdantia bono ſpūalium in anima. Nam qui bene ſeruit deo ſolum remunerat̉ hic in bonistemporalibꝰ ſꝫ in ſpūalibꝰ dat deꝰ in anima gratiam ſuam conſolacōnes multas. illuminacōnes. virtutes reuelacōes⁊cͣ. Requiem dabit tibi dominꝰ deus ſꝑ implebit ſplendoribus anmam tuamYſaie lviij. Tercia retributio ſignificatur cum dicitur menſuram coagitataꝫ ſcꝫconpreſſam )ſta retributio datur a deo inalio mundo ſtatim quando anima recedita corpore tunc em̄ videt diuinam eſſentiam trinitatem perſonarum humanitatem virginem mariam angelos ſāctosde iſta dicit ſcriptura Iuſtorum anime īmanu dei ſunt tanget illos tormentum malicie. viſi ſunt oculis inſipientiūmori illi autem ſunt in pace Sapientie.iij. Quarta retributio tangit cum dicitur menſurā ſuꝑeffluentem ⁊cͣ .i. ſuꝑiuseffluente. Iſta retributio erit in generaliiudicio qn̄ gloria aīe redūdabit in corpꝰSicut eſſe ſubſtantiale anime ꝯmunicat̉ corpori ſiml̓ faciūt vnaꝫ entitatem d̓r humanitas. Ita tūc aīa ꝯͣmūīcabitcorꝑi gl̓aꝫ ſuā. qꝛ erūt diuerſe glorieaīe corꝑis. ſꝫ vna ſicut lucerna accenſaꝯmuuicat lumen lanterne ita aīa ꝯmunicat gl̓iaꝫ corꝑi. Oꝑtet em̄ corruptibilehoc induere incortupcōm.. ad Corin. xQuinta eſt ſapīa diuīalis on̄dit ibiNūqͥd pōt cecꝰ cecū ducere. Nōne ambo in fouea cadūtt eſt diſcipulꝰ ſuꝑmagiſtꝝ ꝑfectus aut ōnis ſi erit ſic̄ mgr̄eꝰ ſapīa diuīalis ꝯſiſtit in in ſecretisfidei ſacre ſcripte eligendꝰ ē mgr̄ vidēs