Dn̄ica. III poſt trinitatis. Sermo. III.

on̄dit̉ mgr̄ celeſtis ⁊ fuit cōpleta ꝓpheciaIſaie. xv. erigit mane erigit mane. videt̉enī ꝙ ſit ibi nugacio ⁊ tn̄ non eſt. ſꝫ eſt ibiſecretū. erigit mane ⁊ duplicat. cuius rōeſt quia nō ſufficit audire doctrinam xp̄iaure corporali ſꝫ etiā cordiali. ſcꝫ ad credendum ⁊ ad obediendū. Nota mane d̓rin ortu ſolis qn̄ mittit radios ſuos ꝑ vniuerſam terrā. Sic xp̄s qui d̓r ſol iuſticieUnde d̓r virgini marie ex te ortus ē ſoliuſticie ⁊cͣ. Itę deus pr̄ ꝓmittens filiumſuū dicit oriet vobis .i. ad vtilitatē Soliuſticie qͥ exiuit de vtero ꝟginis marie ⁊expandit radios doctrine euangelice Audiam eū quaſi magiſtꝝ. Moralit̓ magͣeſt conſolacio xp̄ianoꝝ qui habuerūt talem magiſtꝝ in fide. qͥ nō poteſt mentirinec falli. ideo crede firmit̉. Mathei. xxij.Scimꝰ quia verax es ⁊ viā dei in veritatedoces. Alie gentes habuerant doctrināa peccatoribꝰ. vt phariſei ⁊ iudei a moyſequia licet hec doctrina ſit vera. tn̄ moyſespeccauit ⁊ ꝓpter peccata ſua nō intrauitin terram ꝓmiſſionis. Sed nō ſic eſt dexp̄o qui peccatū nō fecit ⁊ ſic patet ſtulticia p̄ſumptiua eoꝝ. qui ſecum diſputantqͦmodo eſt poſſibile ꝙ xp̄s ſit in hoſtia cōſecrata. deus enī poteſt totū mundū cōp̄hendere in grano arene. ideo nichil debent dubitare. Nunqͥd reputaret fatuusille qͥ ad lumen candele vellet ꝓbare nouos florenos ab aliquo ſibi datos qͦniāper tot fornellos tranſierūt ponantur inburſa quia talis eſt ſtulticia quia. xij. arriculi fidei ſunt de auro purificato qui ſcꝫtranſierūt per tot fornellos ſcꝫ xp̄i ⁊ apoſtoloꝝ coram phariſeis diſputando ⁊ tuad lumen candele tui intellectus vis examinare ponas ī burſa conſcīe tue. Indehoc Iheronimꝰ dat conciliū omnibꝰ xp̄ianis vt quilibet ſciat credo in deū dicendoillud bis in die videlicet ī ſero ⁊ in mane ſicut qͥ facit homagiū regi dando fidēgenibꝰ flexis. Sed tu poſſes dicere dn̄e

neſcio credo in deū culpa tua eſt. tu beneſcis cantilenas ideo addiſcatis ⁊ dicatꝭvt dicit dauid qͥ fuit ante xp̄m per milleannos ⁊ ſciebat ī ſumma iſtos articulos⁊ dicebat credidi virtute fidei xp̄iane ſpiritu ꝓphetie. ꝓpter qd̓ locutꝰ ſum dauid⁊ ſequit̉. ego autē humiliatꝰ ſum nimisNam ſicut candela abſconſa niſi poſſit reſpirare ſtatī extinguet̉. Ita eſt de nobisFides enī eſt vt candela accenſa in corde. Unde dauid. quoniā tu illuminas lucerna meā domine ne videlicet ſum ī tenebris erroris falſe opinionis credo ꝙquilibet veſtꝝ habet iſta candelā accenſāin corde ſꝫ niſi reſpiret dicendo Credo indeū mane ⁊ ſero extinguit. Ideo modoſunt multi xp̄iani ī mundo noīe qui nonſunt de facto īfideles qͥ tamē non audētconfiteri nomē xp̄i. Si confeſſus fuerisin ore tuo dominū iheſum xp̄m ⁊ in corde tuo credideris ſaluus eris. Sequiturcorde credit̉ ad iuſticiā ore autē cōfeſſioſit ad ſalutē. Ad roma xij.¶ Scd̓oxp̄us oſtendit in euuangelio vt medicusſpūalis qͥ dat curā ⁊ ſanitatē plagis nr̄is⁊ morbis peccatoꝝ noſtroꝝ qd̓ oſtenditur ibi. murmurabant phariſei ⁊cͣ. Notaſcriba non d̓r ab arte ſcribendi. ſed a noticia ſcpͥture ꝙ idē erat ꝙ doctor. ⁊ murmurabant cōtra ipſum xp̄m. ipſum totaliter condemnādo. O magna eſſet cecitas condēpnare bonū medicū qui intrathoſpitale ad viſitandū infirmos. ideo reſpondit eis xp̄s. nō eſt opus ſanis medicus Mathei. iiij. Ecce quō oſtendit medicus ad ſanandū plagas ⁊ infirmitatesipſoꝝ. ¶ Moraliter videamꝰ quō datmedicinas plagis peccatoꝝ. Dico ꝙ adſimilitudine medici corporalis. qui qn̄ recipit infirmū facit ſanū. hoc habet in ẜmone in die cineꝝ ⁊ hͦ de ſcd̓o ¶ Dico t̄cioꝙ xp̄s on̄ditur vt paſtor ꝟtualis qͥ vultſeruare oues ſuas. qd̓ on̄dit qn̄ d̓r̄ quisex vobis habet centū oues Ecce qͦmodoXX. iiij.