Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Onīca. III. poſt trinitatis Sermo. II.

ſolum recipiendo neceſſitates. delectari debemꝰ nimis in negocijs huius mūdiIdeo d̓t ſcpͥtura. Quanto magnꝰ es ſcꝫin genere. honore. ſcīa vel dignitate humilia te in omnibꝰ. Eccleſiaſtici. iij. Notahumilia te in omnibꝰ. Dominica tercia. Sermo ſcd̓sIc peccatoresrecipit manducat illis Luce. xv. Nōta euuangeliū hodernū oſtēdit nobis qͣtuor de xp̄o. de quo loquiturthema dicens. Hic peccatores recipit .i.xp̄s in ſua cura vt medicus īfirmosPrimo eſt magiſter celeſtiūScd̓o eſt medicus ſpūalisTercio eſt paſtor humane natureQuarto eſt dn̄s tocius vniuerſiPrimo igit oſtendit̉ nobis in ſcō euuangelio iheſus eſt ⁊cͣ. hoc oſtendit̉ in prima clauſula. d̓r. Erant appropinquātes ad iheſū ⁊cͣ. publicani ſunt publici peccatores. peccatores ſunt veniebant addeū. ſꝫ licet peccatores ſecrete peccabant.Sed volebāt xp̄m ſe qui ꝓpter ſuā p̄dicacione. hoc oſtendit cum d̓t vt audirent illū. in hoc dico innuit̉ de eo eſtmagiſter celeſtꝭ. tres enī magiſtri fuerūtſꝫ xp̄s fuit mgr̄ celeſtꝭ. Primꝰ fuit terrenalis ſcꝫ moyſes dr̄ terrenus quia intellectus poteſt capere docuit vt dicit Deutrono. vi. Audi iſrahel dn̄s deustuus vnꝰ eſt. diliges dn̄m deum tuū ⁊cͣ.omnis enī creatura concedit eſt vnꝰ. ideo d̓r terrenus. quia terrena ꝓmittebat nihil celeſte. Unde ioh̓is. iij. deterra eſt. de terra loquitur. Scd̓s magiſter fuit celeſtis. qꝛ eſt de eo vt de doctore pariſienſi vel colonien̄. xp̄s in celoeternus patre exiſtens. Sed veniensin hunc mundū indutus hūanitate. incepit legere ſecreta magna. videlicet illedeus de fuerat loquutꝰ moyſi eſſet trinus in perſonis ſiue tres perſone cum d̓t

ttes ſunt teſtimoniū dant ī celo. paterverbū ſpūſſanctus hij tres vnū ſunt.pͥma iohānis.. Itē moyſes ꝓmiſit terrena. ſꝫ in doctrina xp̄i non īueniētismiſerit terrena. ſꝫ tantūmodo celeſtia.hoc cum d̓t. Beati pauperes ſpū. quoniāipſoꝝ eſt regnū celoꝝ. Mathei. v. Hicincipit nouū teſtamētum. fecerit voluntatem patris mei in celis eſt ipſe intrabit in regnū celoꝝ Mathei. vij. Itē nonordinauit ſacrificiuꝫ terreſtre vt faciebātſacerdotes antiqͥtus Sed ipſe ſemetipſūin hoſtia cōſecrata. Facta enī conſecracione verbis cōſecracōnis a ſacerdotelatis ibi eſt deꝰ homo. Eſt enī in ſacramento eukariſtie totus xp̄us. ibi eſtcorpus xp̄i dininitas xp̄i aīa xp̄i ⁊cͣ. dequo vide ſanctū Thomā. iij. ꝑte. q. lxxvi.arti. pͥmo. Ideo de veteri ſac̓mento ſiueſacrificio dicit. eſt mihi voluntatis invobis dicit dn̄s exercituum munꝰ nonſuſcipiā de manu veſtra. Malach̓. pͥmo.ab ortu ſolis vſqꝫ ad occaſum magnū eſtnomen meū in gentibus vſqꝫ deuorat.Ideo d̓r magiſter celeſtis. ideo dixit illinichodemꝰ Rabi ſcimꝰ quia a deo veniſtimgr̄ nemo enī ⁊cͣ. Ioh̓. iij Terciꝰ fuitmgr̄ infernalis. Rex ſuꝑ oēs filios ſuꝑbie. iſte venit ad cōſiliandū machometum on̄dit ei infinita mala. maxime deluxuria ita ſi non p̄t habere mulierehaberet viꝝ. Et ecce mgr̄ infernal̓. Nota hiſtoriā de Math̓. xxij. de ſecta ſaducheoꝝ/ ex vna ꝑte erant iudei. ideo timebant ſectam ſarracenoꝝ. qͣꝫuis adhuc eſſent ſarraceni acceſſerunt ad xp̄mfaciendo ſibi queſtionē de muliere habuerat ſeptē viros qͥbus dixit rn̄dendo.Erratis neſciēdo ſcpͥturas neqꝫ ꝟtutē deiIn reſurrectōe enī nubent neqꝫ nubentur Id̓o poterat dicere nemo aſcendet incelū niſi deſcēdit de celo Ioh̓. iij. nemoaſcendet ī celū. ſcꝫ ꝓmittēdo celeſtia ſꝫterrena. Id̓o ſi terrena dixi vob̓ creXX. iij.