Dnica. III poſt trinitatis. Sermo. I.
pedes turpes humiliat̉ ⁊ deponit caudameleuatā. Sic eſt de nobis quādo reſpicimus plumas noſtras pulchras. cor ſupbit quando homo cogitat genꝰ ſuum velcorporalē pulchritudine vel fortitudinēvel ornatuꝫ veſtimentoꝝ ſicut mulieresvel diuicias honores. Iſte plume dantcordi ſuperbiā. ſꝫ reſpiciatꝭ modicū pedescorruptos quot peccata ⁊ corrupcōnesfeciſtis q̄ ſi ad lumen veniſſent ⁊ fuiſſetfactus ꝓceſſus. iā fuiſſetis tociēs combuſtus ⁊ ſic humiliabit̉ cor ad confitendum peccata. Ideo d̓t ſcriptura humiliemus illi aīas noſtras ⁊ in ſpū contrito ⁊humiliato ſeruiētes illi dicamꝰ vt ſcd̓mſuā voluntatē ſic vobis fiat Iudith. viijNota humiliemꝰ illi aīas noſtras qꝛ humilitas corporis ſine humilitate anime.pocius eſt ypocriſis qͣꝫ humilitas. Et inſpū contrito Ecce cōtricio cordis Et humiliato. Ecce cōfeſſio oris. ſeruiētes illiſcꝫ in penitencia. ieiunando. abſtinendo.orando ⁊c̄. quia melius eſt corrigere filium ſcꝫ corpus ꝓpriū virga penitēcie qͣꝫſi ſagiones īferni ⁊cͣ. Ideo xp̄s Dico vobis ꝙ niſi penitenciaꝫ egeritis oēs ſimulperibitis. Luce. xiij. Ergo humiliamī ⁊cͣ.¶ Quarta ſpes eſt humilitas d̓ pacīa q̄oſtendit̉ in tribulacōne. iſta venit ex conſideracōne īpoſſibilitatꝭ fugiendi manꝰ deiquādo deus dat aduerſitatē īmittens infirmitatē paupertate. ꝑdicōnem bonoꝝvel filioꝝ non debētꝭ murmurare contradeū. ſꝫ dicere pacient̉ dn̄e ſit ī remiſſionēpeccatoꝝ meoꝝ. dn̄e exquo placet vobisego recipio pacient̓ ⁊ ſic homo facit de neceſſitate virtute. Ita fecit ille ſcūs Iobqͥ in vna die perdidit ſeptem milia ouestria milia camelos. qͥnqͣginta iuga boum⁊ qͥngentas azinas. ſeptē filios ⁊ tres filias quas dn̄s oppreſſit. ⁊ quādo nūcia.tum fuit ſibi. dixit. dn̄s dedit dominꝰ abſtulit. ſicut dn̄o placuit ita factum eſt ſitnomen dn̄i benedictuꝫ. Ioh. pͥmo. Iſta
eſt humilitas pacientie. De iſta eſt exēplum ī natura de caniculo qͥ fecit aliquid⁊ dominꝰ recipit virgā contra eum ⁊ canis ꝓſternit ſe ī terra quaſi inſtinctu naturali cogitat quo fugere quis daret michi vita. Secus de magno cane ruſticaliqui fugeret ad maccella. Ita de nobisdeus tenet virgā correctionis cōtra nos⁊ ꝑcutit ⁊ ferit te quādo dat tibi aliquātribulacione ⁊cͣ. Ideo humilia te vt caniculus ⁊ ſic dulcorat̉ cor domini ⁊ ꝓicitvirgā. Sed cauete ne faciatꝭ vt moſtinꝰſeu alanus qͥ quando datur ſibi panis aſuo domino facit ſibi ludū de cauda. Sꝫſi dominꝰ recipiat virgā contra eū ſtatimmonſtrat ſibi dentes ⁊ nō vult redire addominū ſuū. Sed tuūc dn̄s dimiſſa virga cū enſe vel lancea ꝑcutit eū. Ideo d̓tſcpͥtura omnē qd̓ tibi applicatuꝫ fuerit accipe ⁊ in dolore ſuſtine ⁊ in humilitatetua pacientiā habe. Eccleſiaſtici. ij.Quinta eſt humilitas ſapīe que oſtenditur in cōuerſacōne. iſta venit conſiderādoſuꝑbie periculū ⁊ humiliacōnis ſecuritatem. Ideo magna ſapīa eſt viuere humiliter in hͦ mundo ⁊ magna ſtulticia viuereſuperbe ⁊ pompoſe. hoc de claro per talē caſum ponatur caſus ꝙ rex vel papa faciatmagnū conuiuiū in palacio ſuo ⁊ omnesinuitati habeant intrare ꝑ portā paruulā⁊ baſſā. Nunqͥd eſſet ſtultꝰ ſi aliqͥs vellꝫintrare capite erecto nolens ſe humiliaretalis enī lederet caput ſuū. Ita in ꝓpoſito. omnes ſimul inuitati ad conuiuiū regis xp̄i ⁊ pape in palaciuꝫ paradiſi. Dicitenī xp̄s. venite ad me omnes qͥ laboratꝭConerati eſtis ⁊ ego reficia vos Matheixi. Et porta per quā habemus intrare eſtſtricta vt dicit chriſtus. Quā anguſta ēporta ⁊ arta via que ducit ad vitam. ⁊pauci ſunt qui inueniunt eam. Matheiſeptimo. Ergo ſi volumus illuc intrare.oportet nos humiliare de pompis vanitatibus ſuperfluitatibus ⁊ iniquitatibus