Dn̄ica. III poſt trinitatis. Sermo. I.
ſꝫ xp̄o in medio exiſtenti. Ideo ꝓfunde ēhumiliandū vt exaltet vos. Scd̓o cū ditit humiliamini ⁊cͣ. tangit oēs generalit̓quia ī e leuacōne corporis xp̄i omnes debent humiliari ⁊ genua flectere quia ī hoſtia eſt xp̄s verus vt eſt ī celo. Nota contra aliquos miſeros qͥ non flectūt genuanec amouent capudiū. Ecce qͣre dicit humiliamini. de hoc ꝓphetia dauid. Exaltatedn̄m deū veſtꝝ. hoc dicit̉ ſacerdotibꝰ Etadorate ſcabellū pędū eius ſcꝫ hoſtiā qm̄ſanctū eſt. hoc dicit omnibꝰ generalit̓. ꝑsxcviij. quoniā ſanctū eſt corpꝰ xp̄i qd̓ eſtintus Ergo humiliamini ſub potenti manū dei ⁊cͣ. ¶ Scd̓a ſpēs vere humilitatis eſt humilitas de obediētia q̄ oſtendit:in oꝑacione q̄ venit ex cōſideracōne ſalarij ſicut bos humiliat ad iugū. quia dn̄sꝓuidet ei. Et portitor ad onꝰ rōne mercedis. Ita de nobis xp̄s tanqͣꝫ bonꝰ mercator. fecit vnū ferdellū parui ponderisſꝫ magni p̄cij ⁊ lucri. Iſtd̓ ferdellū ē obedientia ad dece̓ p̄cepta. ¶ Primū preceptū eſt ꝙ in tuis neceſſitatibꝰ nō recurras ad diuinos. ſꝫ ad deū. ¶ Scd̓m ꝙ cūhonore ⁊ reuerētia loqͣmur de deo nō iurādo nec blaſphemādo ¶ Terciū poſtqͣꝫlaboraſtis feria ſcd̓a ⁊ tercia ⁊cͣ. ſeruiatꝭin dominica ſibi. quia nullꝰ dn̄s daret ꝓuiſionē ẜuitori niſi faciat ſibi aliqͥd ſeruicium ¶ Quartū honora ꝑentes non ſolum ore ſꝫ corde et oꝑe ſeruiendo ⁊ eosiuuādo ſi īdiget qꝛ natura docꝫ ¶ Quintū ne occidas īimicū ſꝫ ſicut xp̄us in cruceremiſit et peꝑcit. ita exemplo eius parce¶ Sextū qꝛ ſicut xp̄us amore noſtri recepit carne̓. ita nos amore ſui cuſtodiamꝰ a luto luxurie vir et vxor ẜuantes modū n̄ faciūt luxuriā ſꝫ alit̄ ⁊cͣ ¶ Septimūne recipias aliqd̓ ab aliqͦ ſꝫ labora in tuoofficio diligēter et ſis contentus de ꝑtetibi data a deoʸ. quilibet pater vult ꝙ filij ſint contenti de parte eis data. Aliaspater nō haberet pacientiā ꝙ vnus recipe
ret partē alterius. ita de deo. ¶ Octauūrefrena linguā tuam a diffamacionibꝰ ⁊falſis teſtimonijs. ¶ Nonū qꝛ ſicut debetis cuſtodire corpora a luxuria ita ⁊ animam nō cogitare de illo. ¶ Decimū cauere a ꝯcupiſcētia bonoꝝ temporaliū. dequa d̓t apoſtolꝰ. Radix omniū maloꝝ ēcupiditas. pͥma Thimoth̓. vi. Ecce hicferdellū decē libraꝝ mercatoris xp̄i quidicit cuilibet veſtꝝ. porta michi hoc onusvſqꝫ ad portā domus mee. porta ꝑadiſieſt mors. hec porta dn̄i iuſti non ſolū peccatores tranſibunt per eā. Et non ꝓmittit. xij. denarios vel vnū florenū ſꝫ regnūceleſte cui nihil eſt cōparabile. Auctoritas xp̄i dicentis. Tollite iugū meū ſupervos ⁊ diſcit e a me quia mitis ſū ⁊ humilis corde. ⁊ inuenietꝭ requie animabꝰ veſtris. Iugū enī meū ſuaue eſt ⁊ onꝰ meūleue. Mathei. xi. Nota tollite ſcꝫ vt bosvel portitor ꝓpter lucrū. Si dicat̉ dn̄e ⁊qͦmodo portabimꝰ dicit. diſcite a me qꝛmitis ſū ⁊cͣ. dn̄e qd̓ ſalariū dabitis nob̓.reſpondit inuenietꝭ requiē animabꝰ veſtrꝭdn̄e ⁊ eſt magni ponderꝭ. Nā iugū meūſuaue eſt ⁊ onus meū leue.Terciaſpēs eſt de pn̄ia. ⁊ iſta oſtendit̉ in cōfeſſion. iſta venit ex conſideracōne ⁊ memoria peccatoꝝ ⁊ penaꝝ ex peccatis debitoꝝquando enim homo magnꝰ dominus velparuus religioſus vel ſecularis cogitat depeccatis ſuis dicens. O miſer gentes honorant me ⁊ ego ſum talis ribaldus qͥ feci hoc ⁊ hoc ⁊ ſic cor humiliat ad peniteciam ⁊ venit ad confeſſorem ⁊ flectit genua quia ita debet fieri dicens Pater egoſum vnꝰ magnus peccator ꝓditor contradeū quia fregi ſibi fide ꝓmiſſam in bapriſmo. feci voluntate dyaboli ⁊ cōfeſſorſtat pro tribunali. Ecce humilitas penitencie. Nota de hoc ſimilitudinē in natura de pauone ſuperbo qui ſuperbit quādoreſpicit plumas ſuas ſꝫ quādo videt ſuos.ij.