Dnica ii poſt Trinitatis Sermo v.

Sed pͥus ſalutet̉ virgo maria ¶ Pro inrroductōe ⁊ declaracōe huiꝰ verbi ⁊ materie ꝑtractā de ſciendū ꝙ ille magnꝰet excellens ꝓph̓a moyſes inter alias doctrinas dedit talem doctrinā filijs iſraheldicēs. Teſtē inuoco hodie celū ⁊ terrāꝙ ꝓpoſuerī vobis vitaꝫ ⁊ mortē bn̄dictione ⁊ maledictōem Aige gͦ vitam vtviuas ⁊ ſemen tuū. ⁊ diligas dn̄m deūtuū. atqꝫ obedias voci eius ⁊ illi adhereas Ipē em̄ eſt vita tua ⁊ longitudo dieꝝtuorū deūt̓ iixi Ex iſtis verbis ſi bn̄ pohderent̉ poſſumꝰ extͣhere qͣtuor q̄ſtiōes.¶ PPrima ꝙ deus eſt vitā ī ſe. ⁊ ſua vita eſt ſuū eſſe eēnale. ⁊ nō accidētale vtin nobis. qui poſſumꝰ vitā ꝑ dere. Iſta q̄ ꝯaſtio habet̉ in hͦ ꝙ dicit teſtem īuoco hodie celū ⁊ terram qd̓ ꝓpoſuerim vobisvitam ſcꝫ deum. ¶ Secunda ꝯcluſio ꝙdeus nō ſolum eſt. vita in ſe een̄aliter. ſꝫeſt fons ⁊ principium vite dans vitamom̄bus ei adherentibꝰ. Sicut ignis qͥ deſe eſt calidus ⁊ clarus. ⁊ ſibi adherentescalefacit ⁊ illuīat. Ita deus. Iſta cōcluſio tangit̉ ibi Illi ſoli adhereas: ip̄e eī eſtvita tua effectiue ⁊ cauſalit̓. ¶ Terciacōcluſio ꝙ adherencia ad deū eſt ꝑ amorem ſuꝑ omnia eū amando ex om̄bꝰ anime potencijs. ſicut qͥ diligit ardenter aliqua ꝑſonam vult eaꝫ reſpicere ⁊ de ealoqͥtur ⁊ cū ea eē. Quia res dilecta trahit ad ſe cor diligentis. Ideo dixit dyoniſius ꝙ amor ē vis vnitiua faciēs vnūquid ex amāte ⁊ amato. Ideo qui ſuꝑomnia diligit deum. ſtatim voluit ad eūoculos intellectus ꝯtemplā do ⁊ volūtas inflāmatur in eius amore memoriarecordatur de bn̄ficijs. ore loqͥtur. ip̄mlaudā do. Ecce qͣliter ꝑ anorem homoadheret deo. Iſta ꝯcluſio tangit̉ ibi diliges dn̄m deū tuū quaſi dicat diliges nōaliqͥd trāſitoriū. diuicias. vel delicias qꝛperdi poſſunt ⁊ deficere ⁊cͣ. ¶ Quartaꝯcluſio eſt ꝙ ille qͥ nō diligit deū. longe

eſt a vita ⁊ manet in morte. hec cōcluſiohabet cū ſubditurdeſtes īuoco celum ⁊terrā. qd̓ ꝓpoſuerim ſupple diligentibusdeū vitā Et mortē ſp̄. nō diligentibusdeū. ꝓpter hͦ dicit thema. Qui nō diligitſupple deū manet in morte. patꝫ thema.Inuenio ī ſacra ſcriptura ꝙ ex defeū dilectōis ad deū qͣtuor mortes vener̄t generi hūano ac geꝰ hūanū qͣdruplici morte ꝑemptū. Et eſt prima mors ſpūalisqͣꝫ debemus fugere. Scd̓a mors corꝑal̓qͣꝫ debemꝰ p̄uidere. Tercia mors gehennal̓ qͣꝫ debemꝰ p̄cauere. Quarta morseternalis qͣꝫ debemus horreſcere. De qͣlibet dicit thema. Qui nō diligit manetin mortē. ¶ Dico pͥmo ꝙ ex defectu diuine dilectōis qꝛ eua plus dilexit pomūligni vetiti qͣꝫ deū. ⁊ adamplus dilexiteuā qͣꝫ deū. qꝛ ne moleſtaret cā. fecit cōtra dei mādatū. Exh̓ venit mors ſpūalisqꝛ qn̄ homo peccat ꝯtra p̄ceptum dei. hōꝑdit grām dei q̄ dat vitā aīe formal̓r ſicut aīa rōnalis dat eſſe ⁊ viuere corporiformal̓r. Sꝫ qn̄ hō peccat mortal̓r ꝑditgr̄a ⁊ aīa remanet mortua ī corꝑe Ecceqͥd eſt mors ſpūalis Et licet corpus letetur ꝯmedat bibat ⁊ ornet̉ aīa tn̄ iacetintꝰ mortua ⁊ corrupta ⁊ fetida. Sicutcorpus mortuum in pulchro ſepulchro.Ita dixit xp̄s pctōriho ꝟe vobis qͥ ſil̓eseſtis ſepulchris dealbatꝭ q̄ a foris apparent ſpecioſa. intus aūt plena ſūt oſſibusmortuoruꝫ. ⁊ omni ſpurcicia ſicut ⁊ nos.Mat. xxiij de iſta morte ſpūali aucͣtas.Anima q̄ peccanerit ip̄a moriet Ezechiel̓. xviij. moriet̉ ſcꝫ ꝑ dendo grām deien̄nō omne pctm̄ occidit aīam. qꝛ veralianō occidūt aīam lcꝫ ſint diſpoſicōes. ſedpctm̄ mortale ſꝑ occidit aīam. Ideo d̓rpeccatū ſupple mortale cum ꝯſummatūfuerit generat mortē Iacobi pͥmo. Nōloqͥtur de morte cōꝑis qꝛ multi peccantmortaliter qui non moriunt ſtatim corporaliter. ſed in anima ſtatim moriunt.