Onīca ii poſt Trinitatis Sermo ii

De hoc dauid. Multiplicate ſunt infirmitates eoꝝ poſtea accelerauerūt ſcilicꝫvenire ad deū. ꝑs. xv. Item voca cecosſcꝫ ignorātes ⁊ ſimplices ſine malicia.qꝛ tales vadūt ad paradiſuꝫ quia hodieqͣꝫto ſunt doctiores tanto ſunt magis p̄ſumptuoſi qꝛ ſciencia inflat ⁊ alios reputare capras. qn̄ tales veniūt ad ſermoēsdicunt infra ſe ⁊ quid dicit iſte frater. ⁊cū ſpū conͣdictōis ponūt obiceꝫ ⁊ claudūt ianuā ne in eis intret radius claritatis diuine gracie. Simplices autem quinon habent oculos ſciencie acquiſite necpreſumptōis ſꝫ deuote accedūt. tales leuiter veniunt ad ſaciacōem. Id̓o legiturIoh̓is. ix. Ꝙ xp̄us curauit vnū cecuꝫ anatiuitate qui ſtatim fuit conuerſus. phariſei autem exprobrabāt xp̄m dicendo ⁊vnde eſt hoc ꝙ poſſit cecum curare ⁊cͣ. qͥbus dixit xp̄us. Ego in iudiciuꝫ in huncmundū veni vt qui non vident videāt.et qui vident ceci fiant. Ioh̓is. ix. Pharieſi autē intelligentes ꝙ hoc diceret deipſis dixerunt xp̄o. Nunqͥt ⁊ nos ceci ſumus. Dixit eis Iheſus. Si ceci eſſetis n̄haberetis peccatū. nunc vero qꝛ dicitꝭ videmus peccatū veſtrū maneat. Ioh̓. ix.¶ Quarto vocas claudos. Dicatur qͥdeſt elaudicare. Recte incedūt illi qui qn̄ex aliqua iniuria recipiūt tantā indignation ꝙ nolūt contētari niſi prius vindicauerint ſe nec alias iniuriam remittunt.ymmo ſtant erecto collo. Tales nō adparadiſum aſcendūt ſꝫ ad infernū deſcendunt. Pater meus celeſtis tradet vostraditoribꝰ ſi non remiſeritis vnuſquiſqꝫfratri ſuo de cordibꝰ veſtris. math̓. xvii.Claudus autē ſit ad modicū ⁊ paruumtꝑs ſtet rectus ⁊ indignatus tn̄ ſtatī humiliatur ad remittendū ⁊ pacificanduꝫ.qn̄ dicitur ſibi ꝓpter deū remittatis. Deiſtis qͣtuor condicōibus gentiū implet̉domus paradiſi. Dn̄e factum eſt vt imperaſti. Deo gracias.

¶ De eadem dnīca Sermo ſecundus.Illam emī etneceſſe habeo exire ⁊ viderellā Luc̄. xiiij. In pn̄ti ſermone ego intendo declarare retribucōnemquā deus fecit in alio mūdo animabꝰ defunctoꝝ de gloria vel de pena ẜm oꝑa q̄in hoc mūdo fecerūt. Credo ꝙ erit materia vtilis. Sed pͥus ſalutetur ꝟgo maria ⁊cͣ. Pro declaracōne huius ꝟbi iuxͣta intellectū allegoricū. Icienduꝫ ꝙ doctrina eſt in ſancta theologia coīs ⁊ veraꝙ deus in hoc mūdo non dat retribucōꝫde bonis que facimus. nec punicōneꝫ demalis. Ꝙ autē boni non remunerēturhoc mūdo ad oculū patet. quia multe viuunt ſancte. q̄t religioſi. qͦt clerici. ⁊ quot̉layci ſunt qui faciūt multa bona oꝑa etſic moriūtur ꝙ in hoc mūdo non habuerūt retribucōeꝫ. Racō quare non retribuūtur in hoc mūdo eſt. qꝛ ſeruire deo ībonis oꝑibus eſt ſanitas. Id̓o leuiti. xx.Sanctificamini ⁊ eſtote ſci qꝛ ego ſanctus ſum deus deꝰ veſter. Cuſtodite precepta mea ⁊ facite ea qꝛ ego ſum dn̄s qͥſanctifico vos. Bona autē hꝰ mundi ſic̄ſunt diuicie. honores. dignitates. ſanitas.ꝓſperitas ⁊ hmōi vanitates. Hoc determinat ſapiēs Salomō dicēs. Uidi cuncta que fiūt ſub ſole ⁊ ecce vniuerſa vaītas ⁊ afflictō ſpūs Ecc̄s. prīo. Cum gͦſeruiciū dei ſit ſanitas. ⁊ bona huiꝰ mundi vanitas ⁊cͣ. nō ꝯpetit nec ꝑtinet ad deum ꝓ ſanitate dare vaītateꝫ. ꝓ auro dare lutū. Iſta eſt rō quare deꝰ nō remunerat h̓. qꝛ bona hꝰ mundi non ſufficiuntad remunerāduꝫ bonos. Itē in hͦ m̄donō puniūtur mali. ymo videbitꝭ magnospctōres vſurarios. hoīcidas. luxurioſos.qui nō dolēt de peccatis. nec ꝯfitent̉. neccoīcant. nec hn̄t fidem firmā in corde. ⁊homo videt ꝙ hn̄t multa bona. diuiciashonores ⁊ ſic moriūtur ꝙ nullā habuer̄t