Dn̄ica I poſt trinitatis. Sermo II

Item mulier trāſacto anno ſtatim petittunicas nouas nec ꝑmittit quieſcere viꝝEt pauꝑ homo dicit infra ſe qͥd facia nopoſſum viuere cum iſto dyabolo facit ſeqͣ. tatjfurem ingerit ſe ad officia humiliatis vtpertractet pecunias ciuitatis vel conmunitatis. Ideo poteſt dici vxorem duxi iōnō poſſum venire. Nota de illis duobusIuuenibꝰ qui dixerunt magiſtro vincentio ꝙ hac de cauſa nolebātꝭ ducere vxoresQui tenebant captiuas ſiue ꝯcubinas dicendo ꝙ melius erat eis eſſe in vno peccato mortali de ſimplici fornicacōne qͣꝫ inmultis que multa pct̄a ꝯcurrunt aliquado in matrimonio Qd̓ patet. Primo deſuꝑbia ꝓpter vana ornamēta vxorꝭ ⁊ etiam ipſorum ꝯſequenter. Item de auaricia vt ſufficerent ad vanitates. Item deluxuria qꝛ qn̄ volūt eis ꝓuidere de vanitatibꝰ ⁊cͣ. recipiunt amatores alienos etnolunt viris ſuis reddere debitū dicendoO vos eſtis nimis luxurioſꝰ oꝫ vos iread alias. Item de inuidia dicendo nunqͣꝫfuiſtis dignus ꝙ ego eſſem vxor veſtra.oſſa patris mei triſtant. Iteꝫ de gula qꝛmulte volunt bibere de mane. Itē de iraqꝛ aliquociens viri veniunt triſtes de cōſilio vel negocijs ⁊ vxores que deberenteos ꝯſolari faciunt turbacōm ⁊cͣ. Idemde accidia qꝛ dicunt ego portaui tantumId̓o certe nō intrabo cōquina habeat ancillam vel captiuā. Ex iſta rōne qn̄ xp̄usfuit interrogatus a iudeis. Si licet homīdimittere vxorem ſuam quacunqꝫ ex cauſa Mat. xix. Reſpondit ꝙ nō niſi ex fornicacōne. qꝛ tūc nō debet eam interficereSed ad domū patris remittere niſi ipſeetiam fregerit fidem. qꝛ ex hoc etiam ipſapoteſt viꝝ dimittere vel tranſeat vnumꝓ alio certe. Dixerunt diſcipuli ſi ita eſtcauſa hominis cum vxore nō expedit nubere qui dicit illis nō om̄s capiunt verbumiſtd̓ ⁊cͣ. Mat. xix. Ecce qualiter iſta triapeccata impediunt multos ⁊cͣ. Id̓o dixit

ioh̓es. Omne ꝙ eſt in mundo ꝯcupiſcentia carnis eſt. Ecce peccatum luxurie. Etꝯcupiſcentia oculoꝝ ecce peccatum auaride ⁊ ſuꝑbia vite. jͣ. Ioh̓is. ij Quartacamera eſt de piętate copioſa que edificatur in hoc ꝙ dr̄ pater familias dic̄ ſuo ſeruo exi cito ⁊cͣ. vſqꝫ impleat domus meaNota quatuor ꝯdicōnes miſerabiliū perſonaꝝ nominant̉ ſcꝫ pauꝑes debiles ceci ⁊ claudi. Et ſignant quatuor ꝯdicōnesgentium que leuiter ꝯuertunt̉ ⁊ ſaluant̉de quibꝰ dicit thema dn̄e factū eſt vt imꝑaſti. Quia de talibꝰ implet̉ domꝰ paradiſi Primi ſūt pauꝑes qui in hoc mūdo nō habent magnā ſubſtantiam ⁊ cumpacientia tranſent ſimpliciter ſperātes ꝙin alio mundo erūt diuites tales qn̄ vocant̉ ſcꝫ in vna p̄dicacōne ſtatim veniuntparat ſe ꝑ ꝯtricōm ꝯfeſſionē ⁊ ſatiſfactionem iniuriaꝝ remiſſioneꝫ. Secus de diuitibꝰ qui hn̄t hic magnas diuitias delitias ⁊ honores tantū delectant in prandiohꝰ vite ꝙ obliuiſcunt prandium paradiſi. Recte accidit eis vt falconi qui cū eſurit ſtatim ad primam vocacōm dn̄i venitSꝫ ſi habet ſtomachum plenum non curat venire. Ita recte eſt de hominibꝰ mūdi pauperes ſtatim veniunt. Sꝫ diuitesdicunt anno venienti vadam vel in quadrageſima ſequenti ⁊c̄. Ideo indignatꝰdominus mittit ſibi lapidē mortis ⁊ proicitur in ſterquilimo inferni. Ecce quaredicit voca pauperes audite fratres mei.Nōne deus diligit pauꝑes in hoc mūdodiuites in fide ⁊ here des regni ꝙ deus teꝓmiſit diligentibꝰ ſe Iacobi. iiij. Itē voca debiles qꝛ tales libeter veniūt ad deū.ſani aut nō curant de paradiſo. ſꝫ de diuitijs de luxuria ⁊cͣ. Sed qn̄ venit infirmitas vna febris dolor cōuertunt̉ ad deum⁊ ꝯfitent̉ ⁊cͣ. Idem de mulieribꝰ que ſūtin ꝓſꝑitate nō curāt deū. Sed venit vnaperla in oculo vel fractio tibie vel cancer.⁊cͣ. tūc nō curant de vanitatibꝰ ſꝫ de eccl̓e