Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

tatisDnīca poſt TriniSermo

hic punicōem. eſt qꝛ omne peccatūmortale factū contra deū eſt infiniteuitatis. verbi grā. Magnū peccatū eſſetꝑcutere pauperē ruſticū. ſꝫ maius eſſꝫcutere ciue. maius milite. maius baronemaius comite vel duce. Sed grauiꝰ eētꝑcutere rege vel papā. qꝛ malū ſeu peccatu grauatur ẜm dignitate ꝑſone. Cuꝫ deus ſit infinite dignitatis veritatis.qꝛ rex papa pater creator oīm. Id̓oiniuria que ſit cōtra eſt infinite grauitatis. in hoc mūdo nulla ſit pena īfinite duracōis. ſpectat poſt hāc vitāin alio mūdo punire malos rigoroſe. ddehoc dicit īpēmet iudex. Filius hoīs venturus eſt ſcꝫ in iudicō ad dandū retribucōnem in gl̓a patris ſui cuꝫ angelis ſuis.tūc reddet vnicuiqꝫ ẜm oꝑa eius. Matxvi. Bonis dabit gl̓am eterna. malis pena perpetuaꝫ. ꝑa bona vel malafacimus in hoc mūdo ſunt qͣſi preciū quibus emitur noſtra ſtacō. ꝓpter quod qͥlibet poteſt dicere theā. Uillā em̄i .ſ. meisoꝑbꝰ neceſſe habeo exire .ſ. de hocdo mortē. videre poſſeſſiue illā. ptꝫthēa. Tres villas inueīo in alio mundoẜm ſanctā ſcripturā in condicōnibus ml̓tum diuerſas.Prima eſt ſuꝑius celeſtialis gl̓oſaScd̓a inferiꝰ infernalis tenebroſa.Tercia eſt in medio purgatorialisdoloroſa. Quelibet iſtaꝝ emitur oꝑbꝰdiuerſiōde. vnde emptor dicere p̄t. vil emi ⁊cͣ. Quātuꝫ ad primā villaꝫque ē ſuꝑius celeſtial̓ gl̓oſa. Iſta eſt īcelo ita excellēs ſi poſſibile poſſꝫ feneſtra mittere caput reſpicere eipulchritudine eciā corꝑaleꝫ tata eſt eiꝰpulch̓tudo eciā ſi videret deū. necſcōs nollet comedere nec bibere. de dicit apl̓s eam vidit raptus. Oculusvidit. nec auris audiuit. nec ī cor hoīs aſcendit p̄parauit deꝰ diligētibꝰ ſe hijs diligūt. nobis at reuelauit ſpm̄. j.

ad Coꝝ. ij. Nota oculus ſcꝫ ph̓oruꝫ vidit. ph̓ij āt omīa volūt videre oculo intellectus demonſtracōeꝫ potiſſiāꝫSed iſto nunqͣꝫ potuer̄t videre niſinoue celos qͣs ipſi ponūt. qꝛ eoꝝ ſcīamotū habet̉. ſꝫ qꝛ celū decimū ſcꝫ empirreū eſt immohile. ad ip̄m non aſcenderūt. Nec auris ſcꝫ iudeoꝝ audiuit. qꝛlex iudeoꝝ quā audiuerūt a moyſe ſolūloquitur de iſto mūdo ꝓmittēdo ſolumterrena. Sed xp̄s debuit loqͥ de aliodo ꝓmiſſiones celeſtes facere. Nec īcor hoīs aſcendit ſcꝫ agareni aſcendit qͣꝫta qualis ſit gl̓a beatoꝝ. Sed bene machometus poſuit ī corde agaren gloriaꝫporcoꝝ vel aſinoꝝ. ſcꝫ comedere bibere luxuriari. Sꝫ nob̓ xp̄ianis reuelauitdeus incarnatus de iſta villa ymmo pocius ciuitate. Multa reuelauit deꝰ dauidꝓpter qd̓ dixit. Gl̓oſa dcā ſunt de te ciuitas dei. psͣ. lxxxvi. Hec emit. x. florenis. ſi vultis eſſe boni mercatores paretis vos ad emendū exquo habet tambono foro. x. flore. ſunt x. oꝑa pnīalia qꝛom̄s ſumus pctōres. vel ſi vis diceredecē floreni ſūt. x. p̄cepta obſeruanda. dicas ẜm qͣlitateꝫ auditoꝝ. Iuxta illud. ſivis ad vitā ingredi ſerua ⁊cͣ. Math̓. xix.Primū opus pnīe eſt peccatoꝝ ꝯgnicōqn̄ religioſus vel dlericꝰ redit ad ſegitat vitā malā quā tenuit ꝯterens dicit. O miſer tot ani ſunt ego porto habitū adhuc ⁊cͣ. Ite dicendū eſt de dericis laycis. Talis ꝯtricō eſt qͣſi vnusflorenus in burſa conſcīe. dauid poſtqͣꝫ cognouit pctm̄ ſuū dixit. Ampliꝰ laua me dn̄e ab iniquitatē mea ⁊cͣ. Secūdum opus pnīe eſt cordis ꝯtricp. ſic̄ puet qui cecidit in luto videns ſe immūdūplorat. Cor ꝯtritū humiliatū deusdeſpicias. Terciū opus pnīe eſt ꝓpoſitūemendādi ſcꝫ ꝓponere magis velle moriqͣꝫ redire ad peccata ꝓpoſituꝫ recedēdi.et emendādi a mala ſocietate. De iſto