Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

tatis Germo. I.Onica. II. poſt trini

contra ydola ⁊cͣ. Sexta fuit ſenectusa tranſmigratione babilonis vſqꝫ ad xp̄ꝫqꝛ tunc habebat poteſtatem regina.Septima eſt decrepitus a criſto vſqꝫad finem mundi intantum iam tota deflectitur ad terram hoc durauit. Mcccc. xxviij. annos vltra. Item eſt infirmus in omnibus membris ſuis. Menbra ſunt ſtatus mundi caput principale menbꝝ eſt ſtatus prelatoꝝ pape cardinalium pr̄iarchaꝝ archiepiſcopoꝝ ⁊cͣ. totum eſt infirmum. qꝛ iam vix inueniētisvnum bonum prelatum vel ſūt ſymoniaci vel intrant per portam vel qn̄ ſunt ītus plus curant de redditibꝰ qͣꝫ de animabus Scd̓m menbꝝ eſt dn̄ium temꝑale ſcꝫ imꝑatoꝝ regū ducum etiam totūeſt infirmum. Item aliud menbꝝ eſt ſtatus religioſoꝝ etiam infirmum eſt intm̄ ſi hodie veniret beatus dn̄icus vel frāciſcus bernardus bn̄dictus non inueniretteligiones ſuas vbi eſt modo religioſꝰviuat ẜm regulam qͣꝫ vouit ⁊cͣ. Aliudmenbꝝ eſt ſtatus clericoꝝ vbi inueniesclericum qui deuote officium ſuum ſurgēdo ad matutinas ꝑſoluat dicat miſſaꝫex deuocōne ⁊cͣ. Aliud eſt ſtatus matrimonij etiam infirmum eſt. Si ego dicerem ſurgat ſi eſt aliquis qui cognouerit vnqͣꝫ niſi vxorem ſuā fortaſſis pauciſurgerent de mulieribꝰ credo ſunt multe que non ſunt cognite niſi a ſuis viris. ſꝫauiſetis ne ego mentiar Aliud eſt continentium qui habēt oportunitatem orādi penitentiā faciendi ſꝫ eriā hoc mēbꝝeſt infirmum ⁊cͣ. Aliud eſt virginum credo ſanū ſit an̄ fuerit bene cuſtoditū. qꝛal̓s anteqͣꝫ venerūt ad matrimoniū perer̄t aliquociens nōnulle ꝓiecerūt filios in latrina. Aliud eſt diuitū infirmumeſt per vſuram. Aliud eſt laboratorum īfirmū eſt iam ſoluunt decimas necmicias neſciunt pr̄ nr̄ nec aue maria. Sꝫbene ſciūt ꝯiuracōnes ergo iſte mundꝰ ſe

nex putridus eſt in omnibꝰ menbrisſuis infirmus. Cito bene cito finietur.Id̓o apl̓s nos ſumꝰ in qͦs fines ſeculoꝝdeuenerūt.. ad Cor. x. Item filioli meinouiſſima hora eſt. De tercio parata ſūt oīa neceſſaria ad redēpcōm glorificacōm in ordinibꝰ angeloꝝ. Et quisꝑauit ih̓s xp̄s dixit vado ꝑare vob̓ locum ſi abiero preꝑauero vob̓ locum venio ſcꝫ ad iudiciū accipiā vos admeip̄ꝫ vt ibiº ego ſū ⁊cͣ. Ioh̓. xiiij Deqͣrto reſtat ergo vt ꝑemus nos. Quia firex eſſet hic inuitaſſet nos ad nuptiasſui pͥmogeīti quilibꝫ ꝑaret ſe ⁊cͣ. Itaom̄s ſumꝰ inuitati ad nuptias xp̄i. Id̓odimiſſis veſtibꝰ peccatoꝝ induamur veſtibꝰ ꝟtutum dimittat̉ veſtis vana de ſuꝑbia induite veſtem humilitatis. Et tuauare depone veſtem auaritie turpē recipe veſtem miſcd̓ie liberalitatis luxurioſus depoſita veſte lutoſa luxurie recipiat veſtem albam caſtitatis. Inuidus depoſita veſte nigr̄a dolore. qꝛ inuidiaeſt niſi triſticia dolor de bono proximirecipiat veſtem amicicie caritatis qꝛ veſtis de dolo eſt bona in nuptijs guloſꝰdimittat veſtem crapuloſam humidaꝫ recipiat veſtem abſtinentie ſeu temperantie. Fracundus dimittit veſtem laceratam recipiat veſtem pacis bone voluntatis. Accidioſus dimittat veſtem accidie negligentie recipiat veſtem diligentie exquo xp̄s parauit nobis omīa paremus nos. Nam dicit dominus medianocte venit ſponſus que parate erāt intrauerūt cum eo ad nuptias Mathei xxijTercia camera eſt de equitate rigoroſa que tāgitur ibi. Et receperunt ſimul excuſare vſqꝫ iratꝰ pater familias dixit. Nemo virorum illorum qui vocati ſunt guſtabant eenam meam. Iſte tres excuſationes ſignāt tria pc̄ta mortalia ſcꝫ ſuꝑbiaꝫ auariciā luxuriā īpediunt guſtumcene celeſtis glorie. Primꝰ excuſauit