ris chriſti SermoIn octaua corpo

indigent cibis vt dictū eſt Quid dicemꝰde homine qͥ habet vtrūqꝫ. Eſt em̄ corporalis quantū ad corpus. ⁊ ſpūalis qͣꝫtūad animā ſimilis angelis. Ergo indigetduobꝰ cibis ſcꝫ cibo corporali ad ſuſtentacione corporis ⁊ cibo ſpūali ad ſuſtentacionē anime. Ideo ſtatim poſtqͣꝫ deꝰcreauit adā ⁊ eua ꝓuidit eis de eſcis corporalibꝰ dicens eis. Ecce dedi vob̓ omnem herbā afferente ſemen ſuꝑ terrā ⁊vniuerſa ligna ſcꝫ fructifera q̄ habent inſemetipſis ſemente generis ſui vt ſint vobis ī eſcam. Gen̄. pͥmo. Ita ꝙ a pͥncipio⁊ bene ꝑ mille ⁊ qͥngentos ānos poſt ſolum comedebat fructꝰ gentes ⁊ bibebantaquā ⁊ illa tunc dabant maiorē fortitudinē qͣꝫ modo capones galline ⁊ vinum.Deinde poſt diluuiū qd̓ multū deteriotauit arbores plantos ⁊ aquā. ita ꝙ ꝑdiderunt magnā parte̓ ꝟtutis. videns deꝰꝙ fructꝰ ⁊ aqua nō eſſet cibus ad ſuſtentandū natura humanā conceſſit licentiācomedendi carnes piſces dicēs. Omnespiſces maris manui veſtre traditi ſunt ⁊omne ꝙ mouet̉ ⁊ viuit erit vobis in cibū.Gen̄. ix. Et conceſſit licentiā bibendi vinum. Et tunc nōe incepit exercere terraꝫ⁊ plantauit vineā. Deinde venit tēpusmoyſi in qͦ deus de cuncit mundi populiselegerat iud̓os. de qͦ populo debebat naſcifilius dei ẜm humanitate ⁊ tunc deus reſtrinxit eſcas illi populo. vt patet Leui. xiPrecipiēs eis ne comederet aīal qd̓ nōruminat nec diuidit vngulā. Ideo nō cōmedunt porcū qꝛ licet diuidat vngulamtn̄ nō ruminat nō diuidit vngulā. Idemde lepore. Itē de volucribꝰ p̄cepit eis necomederent aquilā. grifone. falconē ⁊cͣ.Itē de piſcibꝰ ꝙ nō comederet piſcē niſihaberet pēnulas ⁊cͣ. Ideo nō comeduntanguillā marinā ⁊cͣ. Sed quare deus p̄cepit hoc iudeis ⁊cͣ. Reſponſio quia deillo populo debebat naſci meſſias. ꝓpterꝙ deus fecit vt fit cōmuniter de filio re-

gis. quia eius nutrici dantur certe eſce. deconſilio medicoꝝ non amore ſui. ſꝫ filij vegis vt ſit bene cōplexionatus. Et p̄cipitnutrici vt abſtineat a ceteris cibis vel eſtꝭque ſunt male cōplexionis. Ita fecit deꝰde gente iudaica de qua naſciturus erat filius regis ſcꝫ xp̄s. voluit deus vt abſtinerent a cibis viſcoſis ⁊ male complexionisSed exquo iam filius regis iam nō indiget nutrici ipſa poteſt comedere ad libitūquicqͥd vult ⁊ placet ſibi. Ideo nos modo non abſtinemꝰ ab illis eſcis. quia omnis creatura dei bona ⁊ nihil reiciendumquod cū graciaꝝ actione percipit ſanctificatur enī per verbū dei ⁊ oracioneꝫ. pͥmaad Ahimotheū. iiij Ecce qualiter deus apͥncipio vſqꝫ modo ꝓuidit nature humane de cibis corporalibus ẜm diuerſa tempora; hoc totum dicit dauid in quadā auctoritate. Oculi omniū in te ſperant domine ⁊ tu das eſcam illoꝝ ſcꝫ corporalēin tꝑe oportuno. pſalmo. cxliiij. Tamennon inuenietꝭ ꝙ ante aduentuꝫ ip̄i deusdederit eſcā ſeu ꝓuiſionē ſpirituale. Corpora enī erant robuſta ⁊ anime erant debiles intantū ꝙ omnes cadebant in inferno quantūcunqꝫ eſſent ſancte nō poterātſe tenere qͥn illuc caderent. de hoc dauid.Quis eſt homo qui viuet ⁊ non videbitmortē ſcꝫ corporalē ⁊ eruet animā ſuāde manu īferi quaſi dicat. hullus. pſalmolxxxviij. Ꝙ autem iſte defectus procederet ꝓpter defectum cibi ſpiritualis patetdauid dicente. Eſurientes ſcꝫ cibum ſpiritualem ⁊ ſicientes. anima eoꝝ in ipſisdefecit. pſalmo. cēteſiiuo ſexto Sed venitchriſtꝰ filius dei qui ordinauit cibū ſpiritualem pro animabꝰ ſcilicet hoc ſanctumſacramentū eukariſtie. Non credatis ꝙiſta eſca ſit corporalis nec vadat in ſtomachum ꝓ digeſtione vt dicunt ſtulti iuvei ꝙ huiuſmodi cibus emittatur per ſeceſſum. Sed eſt cibus ſpūalis qui in ſtomacho anime in corpore humano poſitæ