tis Sermo ionīca i poſt trinita
in principio euāgelij cū dicitur. Homoquidam erat diues ⁊cͣ. vſqꝫ canes veniebant ⁊ lingebant vlcera eius. Ueſtiebatur ad carnem de biſſo. Biſſus enim eſttela multū delicata deſuꝑ autem induebatur de purpura ⁊ de auro pulcherrimo⁊cͣ. Comedebat cottidie ſplēdide de ml̓tiplici cibo hunqͣꝫ ieiunabat. de pauꝑibꝰnon curabat. Quia erat mendicus qͥdaꝫnomine lazarus ⁊cͣ. Ecce cōuerſacō mūdanalis: cōtra quā dicit ſcriptura. Neōquod ſuum eſt querat ſup̄ tantuꝫ. ſꝫ alterius. prīa ad Coꝝ. r. Sed notanda ſūthic duo ſecreta de quibus pauci ſe auiſātQuādo xp̄us loquitur de diuite nō nominat eum. ſꝫ dicit. homo quidaꝫ erat diues. qn̄ autem loquitur de pauꝑe nominat ip̄m dicens. Erat quidā mendicusnoīe lazarus. Quare hoc eertū eſt ꝙ diues nomen habebat. Et xp̄us non nominando eum dicit. Homo quidā. acſi nonſciret eius nomen. ꝙͣtamen ſciebat bēnemaxime quia vos videtis ꝙ diuites ſūtfamoſi ⁊ valde nominati. Si enim queritur vbi moratur talis diues omnes ſciunt eum ⁊cͣ. Secus de pauperibꝰ hominibus. diuites vero faciūt tantuꝫ bene vl̓male ꝙ faciūt ſe cognoſcere ⁊ nominare.Ideo dauid loquens de diuitibus dicit.Tabernacula eoꝝ in progenie ⁊ progenie vocauerunt nomina ſua in terris ſednon in celis. ps. xlviij. Cuꝫ gͦ diues iſteeſſet famoſus quiſe xp̄us eum nō nominat ſicut ⁊ pauperem. Pro reſponſiōeſciendum ꝙ qͣꝫdiu perſona ꝑ bonā vitāeſt in gracia diuina nomen eius eſt ſcriptum in celo in cathedra que ſibi correſpōdet ẜm preſentem iuſticiā vt dicunt ſancti doctores. Aucͣtas xp̄i dicentis illis qͥerant in gracia. Gaudete ⁊ exultate quianoīa veſtra ſcripta ſunt in celis. Lu. pri.Scripta ſunt in celis id eſt cathedris celeſtibꝰ. Per oppoſitū ꝑſona que peccatet tenet malā vitam viuit in peccatis vel
ſuperbie pompe ⁊ ſic de alijs raditur nomen eius de celo nō de libro predeſtinacōis diuine qꝛ in illo nullus ſcribitur denouo nec raditur. ſꝫ raditur de hoc ẜm pn̄tem iuſticiā. Ideo quādo moyſes orauit ad dominū pro peccato populi de vitulo aureo dixit. Obſecro dn̄e peccauitpopulus iſte peccatū magnū fecerūtqꝫ ſibi deos aureos dimitte eis hāc noxā autſi non facis deleme de libro quē ſcripſiſti. Exo. xxxij. Cui reſpondit dn̄s. Quipeccauerit mihi. delebo eū de libro meoibidē. Itē dauid de peccatoribꝰ loquēsdicebat. deleātur de libro viuentiū. ⁊ cūtiſtis non ſcribantur. pͣs. lxviij. Et ſcribit̉nomen eoꝝ in inferno. O qualis ꝯfuſioet verecūdia eſt eis acſi papa haberet nomen alicuius ſimplicis ſacerdotis in rotulo vt ꝓmoueat eum ad ep̄atuꝫ vel cardinaliatuꝫ ⁊ ꝓpter peccatum ſuum papadeleret nomen ſuū ⁊ ſcriberetur inter ſimplices ſcholares. Uel ſi rex haberꝫ nomēalicuius veſtrum ſcriptum vt faciat eumbaronem. comitem. vel ducem. ⁊ ꝓpterculpam veſttā rex deleret nomen veſtrūet ipſum ſcriberet inter nomina raptorū.Maior cōfuſio et verecundia eſt inconparabiliter quādo deletur nomen de libro dei ⁊ ſcribitur in carceribus inferni.Aucͣtas Ieremie. xvij. Domine omēsqui te derelīquent ſcꝫ peccando confundantur recedentes a te in terra ſcribūturſcꝫ in illa die de qua Iob. x. dicitur. Terra miſerie ⁊ tenebrarum ⁊c̄ Quia ergoiſte diues de quo loquitur euangeliumerat peccator ⁊ male vite. xp̄us non inuenit nomen ſuū in libro predeſtinacōnis. Ideo noluit ip̄m ore ſuo nominare.Ꝙ iſta ſit racō patet ꝑ Dauid in perſona dei dicentē de diuitibꝰ. Nō ꝯgregabo conuēticula eoꝝ de ſanguībꝰ ⁊ pctīsẜm illud Libera me de ſāguinibus ⁊cͣ.nec memor ero nominū eoꝝ per labiamea. Ecce quō dicit clare p̄s. xv. Eſſe