De corpore chriſti
Sermo. III.
riā fecit in ſcript̉a. Itē adhuc aliud mirabile legimꝰ. qꝛ exo. vij. ſcribitur ꝙ manumoyſi virga ī colubꝝ ⁊ coluber in virgāalteratis vicibꝰ ꝯuerſa ſit. ſi gͦ in manu ſacerdotꝭ veterꝭ legis hͨ mirabil̓ ꝯuerſio fcāfuit. qͣre hͦ ꝯuerſio fieri nō poſſit in maībꝰſacerdotis noue legis. Adhuc ibi dē legimꝰ ꝙ moyſes oīa flumīa egipti ꝯuertit īſanguinē vn̄ d̓r in pͣs. ꝯuertit in ſanguinē⁊cͣ. Ml̓tō fortiꝰ pōt hͦ facere xp̄s ⁊ ſacerdos noue legꝭ. Sꝫ dices forte ꝙ ille facerdos nō faciebat ꝟtute verboꝝ ſic̄ mō.Ad qd̓ rn̄ deo ꝙ ymo nā legimꝰ Numexx. Ꝙ deficiēte aqͣ dn̄s dixit moyſi ⁊ aarō loqͥmī ad petrā ⁊ dabit aqͣs ⁊ ad ꝟ̓būeoꝝ ꝯuertit petrā in ſtagna aqͣꝝ ⁊cͣ. Faciliꝰ aūt videret̉. pane̓ in corpꝰ ⁊ vinū inſanguinē ꝯuertere ꝟtute xp̄i qͣꝫ petram inaqͣꝫ. vn̄ ioh̓is ij. Solo ꝟbo cōuertit xp̄saqͣꝫ in vinū qd̓ gͦ mirabile fecit in illo conuiuio ſil̓e fecit in hͦ ſacr̄o. Igit̉ in inſtitution hꝰ ſacr̄i ⁊ eiꝰ ꝯfectione deꝰ fecit memoriā ſuoꝝ mirabiliū q̄ ſil̓ia preceſſerūtin oꝑbꝰ nat̄e ⁊ ꝟbis ſcriptē. Ideo d̓r inpͣs. Quis d̓s magnꝰ ⁊cͣ. Scd̓m mirabile eſt de xp̄i ſūptione. qꝛ ſumit̉ ⁊ nō ꝯſumit̉. ſi em̄ eſſet mōs olimpus deberet eſſeꝯſūptꝰ xp̄s totiēs ⁊ tot māducat ⁊ nūqͣꝫ ꝯfumit̉ ⁊ hͦ eſt mirabile. ſꝫ diuīa ꝟtutepoſſibile eſt ⁊ nichilominꝰ in nata ⁊ ſcriptura p̨̄ceſſit aliqͥd vbi ſciendū ꝙ filiꝰ deivocat̉ in ſcripta ſcīa ⁊ ſapīa pr̄is Eccle.xxiiij. Ego ſapīa habito in ꝯcilijs. Uocatur etiā fōs ſapīe Eccl̓. jͣ. Fons ſapīe verbū dei in excelẜ. vocat̉ lumē vt d̓r in pͣs.Exortū ē in te ⁊cͣ. vocat̉ aūt ſcīa ⁊ ſapīa ꝙſūt vere res q̄ date nō decreſcūt vn̄ totāmeā ſcīaꝫ poſſē alteri dare ea tota in meremanēte Ita etiā videmꝰ de mari ꝙ ſꝑflumina egrediuntur a mari. qꝛ mare eſfons omniū fluminū ⁊ tamē non ꝯſumitIta eſt ī propoſito filius dei ſapīa ⁊ arspatris lumen de luīe. deus a deo fons totius ſanctitatis ⁊ mare infinite bonitatꝭ
exiſtens in hͦ ſacramēto veraciter qͦcienſcūqꝫ ſūptus nunqͣꝫ minuit̉. huic mirabiliſimile quoddā mirabile legimus in ſcriptura. iij. Regum. xvij. Ꝙ helyas ⁊ muliex vidua ꝯmedebāt de farina ydrie ⁊ oleoqd̓ erat in lechito ⁊ tamen ydria farinenō defecit ⁊ lechitus olei nō eſt minutusIuxta verbū dn̄i ꝑ farinā ydrie. corpus.xp̄i in pane ꝑ lechitū olei ſacr̄m ſanguiniſin ꝯfōone intelligit que ſic̄ tunc ſūpta nōconſūmebat. Ita nec nūc corpus ⁊ ſanguis xp̄i in hoc ſacr̄o. Hoc idem fuit factuꝑ xp̄m qꝛ de qͥnqꝫ panibꝰ ⁊ duobꝰ piſcibꝰſaciauit quinqꝫ milia hoīm Mat. xiiij. Etilla ſūpta nō fuerāt ꝯſūpta ymo collegerūt duo decim cōphinos qͥ ſuꝑfuerant ſic̄ergo in illo ꝯuiuio xp̄s fecit ita facit nuncin hͦ ſacr̄o Id̓o iob. v. ad deū ponaꝫ eloqͥum meū ⁊cͣ. Terciū mirabile eſt ꝙ xp̄sd̓r eſſe in celo ⁊ nichilominus in hͦ ſacr̄od̓r em̄ in vno altari ⁊ in alio ⁊ generalit̓in omnibꝰ inʳ quibus hoſtia ꝯſecrat. Quomodo corpus xp̄i poteſt eſſe in tot locis.Reſpondetur ꝙ eſt mirabile tamen poſſibile diuina virtute. Et huiꝰ ret preceſſitexemplum in natura ⁊ in ſcriptura. In natura quidem. quia videmus ꝙ idem verbum manet in mente ⁊ in oratione dicentis ⁊ in aure ⁊ mente cuiuſlibet audientꝭin diuerſis locis. Ita filius dei qui dicit̉verbum patris poteſt eſſe in pluribꝰ locꝭ⁊ hoſtijs conſecratis. Idem de ſono ⁊ deodore. qui in diuerſis locis idem ſunt huius rei mirabile legimꝰ in ſcriptura ſacra.Apocalipſis vltimo. Ꝙ Iohannes vidit fluuium aque viue procedentem de ſede dei ex vtraqꝫ parte fluminis ligni viteafferens fructum. ⁊cͣ. ergo Iohannesvidit vnam rem ligni vite in duobus locis. quia ab vtraqꝫ parte fluminis aliasniſi eſſet idem lignum vt ait Hieronimꝰſuper illo pͣsͣ. Erit tanqͣꝫ lignū qd̓ plantatū eſt nō dixiſſet lignū afferens. ſed ligna