De corpore chriſtiSermo. II
dent̉ decipi circa eukariſtiā. qꝛ aliud ſentitur qͣꝫ credatur. qꝛ oculus nō videt xp̄mſꝫ albedinem nec audit xp̄s nec odoratur.Quare hoc xp̄s bene poſſet facere ꝙ ſicutymago videt̉ in ſpeculo ꝙ ip̄e videret̉ inhoſtia ſicut a multis ſanctis fuit ibi viſus.Sed h̓ nō vult duplici ratione. Primaneceſſitatis. Scd̓a vtilitatis. Neceſſitatis qꝛ oportet cōmunicare qꝛ ſicut totuꝫnoſtꝝ malum venit nobis ex eſu fructus.Ita vult deꝰ ꝙ totū bonū veniat nobisex eſu fructus de qͦ dicitur virgini marię.Benedictus fructus vētris tui ⁊cͣ. Et abhomīabile eſſet carne humanam viſibiliter ꝯmedere ⁊ ſanguinem bibere. Sed ſic̄medicus cooꝑit pillolā oblata vel hoſtiane ꝑſonis delicatis ſit faſtidioſa. Ita xp̄smedicus noſter cuius caro eſt pillola nr̄eſalutis. qꝛ aliter nō poſſemꝰ ſaluari niſi ꝑꝯmunionē cooperit ne videat̉ neqꝫ ſaporcarnis ſenciatur ⁊c̄. Ecce neceſſitas de h̓ait ꝓph̓a yſa. te adorahūt ſcꝫ in hoſtia cōſecrata teqꝫ deprecabunt tm̄ in te eſt deꝰ⁊ nō eſt deꝰ abſqꝫ te. vere tu es deꝰ abſcōditus deꝰ iſrahel ſaluator Iſaie. xlv. Nota tantum in te deus. Iſta dictio exdluſina tm̄ excludit alia ſacramenta in quibusnō eſt deus niſi figuratiue ſolū in iſto ſacͣmento realiter ⁊ ꝑſonal̓r de hoc vide ſāctum tho. iij. p. q. lxxv. ar. pͥmo. Nō dicit imilitudīarie ſꝫ vere. Caro mea vere eſt cibꝰ ⁊ ſanguis meꝰ vere eſt potus cōſtruitſic. Cibus ille vere eſt caro mea ⁊ potusille vere eſt ſanguis meus Ioh̓. vj. Secunda ratio eſt vtilitatis ſcꝫ nr̄i meriti articulus de hoc ſacͣmento eſt valde magni meriti ꝓpter difficulratē ſenſuū qui iudicāt opoſitum d̓ hoc ꝙ credimꝰ. Si em̄creditis ꝙ hoſtia ſit alba nec grates habetꝭtias qꝛ ad oculū videtis. Sed meritū eſtcredere ꝙ ibi ſit xp̄s qͣꝫ nō uidetis GreḡFides nō hꝫ meritū vbi huāna ratio perhibet exꝑimentū Sed meritū eſt credereqꝛ ip̄e dixit ꝙ realiter. Ip̄e em̄ nō poteſtmentiri nec decipere. Ideo faciamus ſibi
magnum honorē credendo ſimpliciter dicendo. Dn̄e licet intellectus meus noncapiat hoc miſteriū tn̄ credo exquo vosdicitis. Ip̄e dicit beati qui nō viderunt ⁊crediderunt Ioh̓is. xx. Multi ſancti xp̄ꝫviderūt in hoc ſacramēto Quītū ſecretum mirabile eſt receptio vſualis qꝛ permittit ⁊ vult a nobis nō ſolum adorari ſꝫrecipi ẜm vſum ⁊ conſuetudineꝫ eccleſieSacerdotes quolibet die celebrando bn̄parati ⁊cͣ. Perſone deuote quolibet mēſe ex bono ꝯſilio. Alij aūt ſemel in annoſcꝫ in paſcha ex precepto al̓r nunqͣꝫ recipietur in celo. Dicūt angeli O res mirabilis manducat dn̄m ſeruꝰ pauꝑ ⁊ huīlis. O magnum mirabile eſt hoc ⁊ quarefacit qualem vtilitatem habet. Dico ꝙ hͦinſtituit duplici rationē. Prima ꝓpter honorem ſuum. Scd̓o ꝓpter ꝓfectum nr̄mhonor eſt regi victorioſo recipi fideliterintra caſtra que bellando acquiſiuit ⁊ peroppoſitum dedecus qn̄ nō permittunt ipſum intrare de quibꝰ dic̄ Ioh̓es In ꝓpriavenit ⁊ ſui eum non receperunt Iohis. jͣ.Sed bene ꝑmiſeruūt intrare iumēta pullos capones ⁊cͣ. Scd̓a ratio eſt ꝓpter noſtrum ꝓfectū. Si rex vel papa faciunt gͣtias magnas vbi bene recipiuntur qͣntomagis xp̄s rex ⁊ papa ſiml̓ ex cuiꝰ dignarecepcōnē ineſtimabil̓r ꝓficiūt xp̄iani dd̓Memoriam fecit mirabiliū ſuoꝝ miſericors ⁊ miſerator dn̄s eſcam dedit timentibꝰ ſe in p̄s¶ De eodem Sermo ſecundusOc facite ī meam ꝯmemoracōꝫ. v̓bū iſtud habētur textualit ex prima ad Corinth̓os. xj.capl̓. ⁊ recitatiue in epl̓a p̄ntiū octauaꝝInter oīa ſacramenta eccl̓ie ſacramentūeukariſtie expreſſius ⁊ ꝓprius repreſētatnobis ⁊ oſtendit amorem ⁊ caritatemCriſti iheſu ad nos ac paſſionem ⁊ mortem quas Triſtus pro nobis ſuſtinuit.