De ſācta trinitateSermo. IIII.
ſiniſtra. Ita de nobis Qui in hoc mundoſumus in campo p̄lij. Ideo oportet perfecte armari de armis inuaſiuis Diligencia in ſpūalibꝰ eſt qͣſi lancea/ ⁊ defenſiuispacientia. paciētia enī eſt quaſi ſcutū qd̓opponitur ſagittis tribulacionū iniuriaꝝtēptacionū ne tangat cor. Sꝫ multi ſineiſto ſcuto intrant iſtud p̄liū Sunt enī diligentes in operibꝰ ſpūalibꝰ. ſꝫ ſunt impacietes in tribulacōnibꝰ ⁊ iniurijs nō ſuntfirmi. qꝛ ſtatim ad modicā iniuriā turbatur Id̓o oportet armari perfecte diligencia enī in bonis ⁊ paciētia in malis facūthomine perfecte armatū. Cū gaudio ſumende ſunt aduerſitates ⁊ tribulacōnes.quia meritorie ſunt. Plus meruit Iob ꝑpacientiā in aduerſis qͣꝫ per diligenciā inbonis. Ideo d̓t apoſtolꝰ iacobus. Omne gaudiū exiſtimate fratres mei cum intēptaciones varias incideritꝭ. ſcientes ꝙꝓbacio fidei veſtre pacientiā operat̉. pacientia autē opus perfectū habet. vt ſitꝭperfecti ⁊ integri in nullo deficientes Iacobi pͥmo. Nota cū gaudio ſunt accipiende tribulacōnes tum ꝓpter neceſſitatem.tū ꝓpter vtilitate. pacientia vobis neceſſaria eſt vt voluntate dei facientes cōportetis repromiſſionē. Ad hebreos. x.¶ De ſancta trinitate. Sermo quartꝰEmo aſcenditin celū niſi qui deſcendit de celoHabetur verbū iſtud originalit̓. Ioh̓isiij. ⁊ officiat̉ in euuangelio p̄ſentiū octauarū. In p̄ſenti ſermone ẜm motiuū qd̓dat michi thema volo declarare qͦmodonos peccatores poterimꝰ in celū aſcendere quia ad hoc ſumꝰ finaliter creati. credoꝙ erit materia vtilis ⁊ ꝓficua. Sed vt ſitdeo acceptabilis ⁊ gracioſa. Salutet virgo maria ⁊cͣ. Thema eſt verbū xp̄i. quodverbum niſi intelligat recte. portaret ſeu
duceret peccatorē in deſperacionē cū d̓t.Nemo aſcendit in celū niſi qͥ ⁊cͣ. Quianullus deſcendit de celo niſi ipſemet xp̄sẜm ꝙ ipſemet declarat. cū ſequit filiꝰ hominis q̇ eſt in celo Ipſe enī deſcendit decelo in incarnacōne. ⁊ aſcendit ad celū inaſcenſione poſtqͣꝫ ꝯpleuit opus noſtre redēpcionis. Et dicit. Nemo .i. nullus homo aſcendit. Ergo miſeri quid fagemꝰnos. Ideo dictū verbū ſic intelligit. Nemo aſcendit in celū ſcꝫ ꝟtute ꝓpria niſi qͥdeſcendit de celo ſcꝫ xp̄s. quia hoc ſolumſibi cōpetit. quia ſicut falco vel aquila aſcedit virtute alaꝝ. nec indiget auxilio Sicxp̄us cū duabꝰ alis ſcꝫ potencia diuinaliala dextra. ⁊ gloria humanali quaſi ala ſiniſtra aſcendit in celū. nec indiguit auxilioalterius. de hoc ꝓphetia dauid A ſummocelo egreſſio eius ⁊ occurſus eius. id ē regreſſio vſqꝫ ad ſummū eiꝰ. pſalmo. xviij.Ideo apoſtolꝰ Quic deſcendit ipſe eſt ⁊qui aſcendit ſuꝑ omnes celos vt impleret omnia ſcꝫ ꝓphetizata. Ad epheẜ. iiij.Ecce qualit̓ intelligit. Nemo aſcendit īcelū ⁊c̄. Ergo nos qͣliter poterimꝰ aſcencendere quia nec habemꝰ potenciā diuinalem nec gloriā humanale. Ideo nō poſſumus aſcendere ꝟtute ꝓpria. ſꝫ oportetaſcendere ꝟtute xp̄i. qui dat nobis virtutem fidei ſpei ⁊ caritatis. ⁊ ꝟtutes morales. vt poſſimꝰ aſcendere. Nota ſimilitudine de nebula q̄ de mane iacet in terra.ſꝫ poſt virtute ſolis aſcendit ſurſum. Itade nobis qͥ ſumus terreſtres concepti nati ⁊ nutriti in terra. Dauid. Celum .i. gloriam celi dn̄o terram autē dedit filijs bꝰmiuū. Ideo oportet nos aſcendere virtute ſolis illius ſcꝫ de quo d̓r virgini marie. Felix nāqꝫ es ſacra virgo maria ⁊ oīlaude digniſſima quia ex te ortus eſt ſoliuſticie xp̄s deus noſter. Quādo hō moritur in gracia v̓tute iſtiꝰ ſolis. hō aſcendit quaſi homo trahat ab eo. Iuxta illd̓ego ſi exaltatꝰ fuero a terra. omnia trahāRR .j.