SermoDe ſācta trinitate

dit ab vtroqꝫ equaliter. Iteꝫ aliud ſecretuꝫ eſt ꝙ in diuinis ſunt quatuor realesrelacōes ⁊ quīqꝫ notiones. De iſtis dicit Inclina celos. ecce primus modus.Secūdus tange mōtes ⁊ fumigabunt.Montes altiſſimos vocat apl̓os martires doctores cōfeſſores qui habuerūt ītellectum eleuatū. ꝑ altam contemplacōnem et ſpūalem vitā. valles terreſtresſunt gentes mūdane. dicit gͦ tange montes ⁊ fumigabunt. Non de fumo de furno calcis ſꝫ de fumo docrrinaruꝫ ⁊ predicacōnuꝫ ⁊ ad inſtar fumi incenſi boni odoris. Iſtis duobꝰ modis ſcimus ſecreta trinitatis. aliter enim nullus intellectꝰhumanus potuiſſet ſciuiſſe nec cognouiſſe miſteriū hoc. quia dicit apl̓us. Deꝰ lucem inhabitat inacceſſibilem ꝙ nullꝰ hominum vidit nec oculo corporis nec intellectus Sed nec videre poteſt cui honor ⁊ imperiū ſempiternum amē. Diuitibus huius ſeculi p̄cipe non ſublime ſapere. neqꝫ ſperare in incerto diuiciarum. ſꝫin deo viuo qui preſtat nobis omīa abūde ad fruendum. bene agere diuites fieriin bonis operibꝰ. facile tribuere. cōmunicare thezauriſare ſibi fundamentū bonūin futurū vt apprehendant bonam vitā.prīa ad Thymo. vi. Queſtio vndeꝓcedit iſte defectus ꝙ nō poſſumus deūvidere. Dico ꝙ non eſt defectus obiectiſed potencie. quia deus de ſe viſibilis eſtſed defectus eſt ex parte intellectus noſtri. qui non eſt ei ꝓporcōnatus. nam oculus noctue ſcꝫ eyner vlen. oder exn̄s cutzelins non poteſt videre ſoleꝫ qui tamēde ſe eſt bene viſibilis. ſꝫ oculo noctue eſtinproporcōnabilis. Ita miſterium trinitatis de ſe clariſſimū eſt ⁊ viſibile. ſed defectus eſt ex parte intellectus noſtri. Iōdixit philo zophus Sicut ſe habet oculus noctue ad lumen ſolis. Ita intellectus noſter ad manifeſtiſſima in natura.

Ideo dicam vobis miraculuꝫ de ſanctoAuguſtino maximo doctore ⁊ ſubtiliſſimo qui voluit facere vnum librū in quodeclararet ſecreta trinitatis racōibꝰ naturalibus argumentis auctoritatibꝰ. Cuꝫautē ſemel ambularet iuxta littus marismeditando vt ſcriberet racōeꝫ quādo occurreret inuenit puerū gracōſuꝫ qui cumvna patella argentea trahebat aquaꝫ demari ⁊ mittebat in ꝑua fouea quam fecerat cū manu. Cū autē beatꝰ Augꝰ diucontēplatus fuiſſet puerū dixit ſibi quidfacis fili. Rn̄dit ꝙ totaꝫ aquā abiſſi maris volebat mittere ī illa ꝑua fouea. Innues auguſtino ꝙ fouea ꝑua erat liber.patella argentea intellectꝰ auguſtini clarus ⁊ ſubtilis. maris abiſſi ſecretū trinitatis infinitū ⁊ puer diſparuit. O dixit auguſtinus. Inuanū laboro ⁊ dimiſſis rōnibus naturalibꝰ ⁊ ph̓icis quibus nō poteſt miſteriū trinitatis intelligere. Recepit aliū modū ſcꝫ recurrendo ad reuelacōes xp̄i qͥ ſcꝫ inclinauit celos ⁊ eleuauithoīes ⁊ ad aucͣtes biblie. ⁊ ſic ordinauitſuū librum dicens cū apl̓o. O altitudodiuiciarū ſapiencie ⁊ ſcīe dei qͣꝫ inconprehenſibilia ſunt iudicia eius ⁊ inueſtigabiNota altiles vie eius. Ad roma. xi.tudo diuiciarū dicitur ſcīa quā habet homo de trinitate. diuicie huius mūdi nonſunt ꝓprie diuicie quia pereūt. ſꝫ ſciēcia deſecretis trinitatis eſt altitudo diuiciaruꝫque facit animas diuites in hoc mundoꝑ fidem ⁊ in celo ꝑ gloriā dans eis qͥtquid volunt. quicquid deſiderant. Sapiencie .i. ſapide ſciencie. qꝛ magnum ſaporem inuenit anima deuota in ꝯtemplacion trinitatꝭ ⁊ ſcīe. ⁊ hoc qͣꝫtū ad beatosqui iā vident clare ⁊ poſſunt dicere. Sicut audiuimus ſic vidimus ⁊cͣ. qͣꝫ inconp̄henſibilia ſūt ⁊cͣ. Iudiciū ꝓprie eſt ꝯſilij concluſio. Quo p̄ſidens eligit auditꝭcōſiliatoribꝰ ⁊ dicit hoc dꝫ fieri. iſtud eſt