De ſācta trinitateSermoi

mirabile tamen eſt poſſibile. nec dubitabile. Quō hec poſſunt fieri. Ꝙ autē itaſit oſtendit xp̄s ꝑ tale exemplū. A ſoleexit radius. A radio ſplendor. tamē ſolnon eſt prior radio Nec radius ſplendore. Naꝫ in puncto quo eſt ſol. radius eiꝰfit. Et in eodē pūcto a ſole ⁊ radio ſplēdor ꝓcedit. Idem de candela ſi accendatur. Ita in ꝓpoſito a deo patre vt a ſoleradius exijt deus filius. Et a deo patreet filio exijt deus ſpūs ſanctus vt ſplendor. Quia deus pater ab eterno generauit filiuꝫ. Et deus pater ⁊ deus filius abeterno ſpirauerunt ſpm̄ ſanctum. Et perconſeques omnes tres fuerūt ab eternoDe hoc vide ſanctū Tho. prīa ꝑte. q. xlij.articulo ſcd̓o. Ibi dicit in principio corporis articuli ꝙ neceſſe eſt dicere filiumeſſe coeternum patri. Quod ſubtiliteribidem ꝓbat Idem iudicium eſt de ſpiritu ſancto qui ſuo principio ſcꝫ patri ⁊filio neceſſario eſt coeternusQuintūſigilluꝫ ⁊ ſecretū eſt ꝙ omnia que habuit pater dedit filio ⁊ tamen totum ſibi retinuit. Et omnia que habuit pater ⁊ filius ſpūi ſancto dederūt. Et totum ſibi retinuerūt. Ꝙ autē hoc ſit verum declaratmagiſter ſentenciaꝝ libro prīo. ⁊ Athanaſius vt prius. Et eſt valde mirabile.Et quō. Nunquit eſſet mirabile ꝙ egohaberē dece florenos ⁊ omnes illos traderem alteri ⁊ eoſdem retinerem. ita ꝙeſſent vere dati. ⁊ vere retenti. Ita eſt inꝓpoſito quia deus pater omnes ſuas ꝑfectiones filio dedit. ⁊ omnes ſil̓ retinuitet ambo eaſdem ſpiritui ſancto dedexūt.et eaſdem ſibijpſis retinuerūt. Certe mirabile eſt. Et quomō hec poſſunt fieri. ſigillū clauſū. Sed aperiat. Sed ſi eſt mirabile tamen eſt poſſibile. nec dubitabile. Quia hec poſſunt fieri. ꝙ autem ita ſitoſtendit xp̄us per tale exemplū in natura. Magiſter totam ſcienciā dat baccala

rio Et totam ſibi retinet. quia dando eānon priuatur ea. ⁊ ambo dant totam diſcipulo. Et ambo retinent ſibijpſis totāIta in ꝓpoſito deus pater totuꝫ velle ſcire ⁊ poſſe dedit filio ⁊ totum ſibi retinuitet eis non eſt priuatus. ⁊ pater ⁊ filiuscōmunicauerūt ſpūi ſancto ⁊ ſibi retinuerunt. Sextum ſigillum eſt ꝙ totumpoſſe. totum velle. ⁊ ſic de alijs perfectōnibus quas habet pater. habet filius. habet eciam ſpūs ſanctus. ⁊ tamen deus pater poteſt generare filium. ⁊ deus filiushoc non poteſt. nec ſpūs ſanctus. Et eciam pater ⁊ filius poſſunt ſpirare ſpiritūſanctum alium ab ipſis in perſona. ⁊ tamen hoc non poteſt ſpūs ſanctꝰ. Quodautem ita ſit oſtendit magiſter ſentenciaruꝫ ⁊ confirmatur vt prius Hoc eſt mirabile. Quomō igitur hec fieri poſſunt.ſigillum clauſuꝫ eſt. Sed aperiatur. Sꝫſi eſt mirabile tamen eſt poſſibile nec dubitabile. Quia poſſunt hec fieri. ꝙ auteꝫſic patet. Nam ponatur exempluꝫ ꝙ rexcaſtelle habeat vnam nobilem ciuitateꝫet habeat plenum poſſe ſuꝑ eam. vendēdi. donandi. ⁊ alienandi. ⁊ dat illam cuꝫtoto poſſe ſuo ⁊ dominio regi arrogonieet tranſferat dominiū hoc caſu poſito. totum dominiū ⁊ poſſe quod habebat rexcaſtelle in dicta ciuitate habet rex arrogonie. Et tamē rex caſtelle habebat poſſeꝙ poterat eam dare non ſolum regi anglie. francie. ⁊cͣ. ymmo eciam regi arrogonie. Et tamen iſte rex arrogonie datoꝙ poſſit dare regibꝰ francie ⁊ anglię. nōtamen arrogonie. quia ſuum eſt. Ideoſibijpiſi dare nō poſſit. ita in ꝓpoſito. deꝰpater totum poſſe ſuum ⁊ velle dedit filio. ⁊ pater ⁊ filius ſpūi ſancto. Et ꝗuicquid pater poteſt ⁊ vult. Filius poteſtet vult. Et quecumqꝫ ambo volunt ⁊poſſunt. poteſt ⁊ vult ſpūs ſanctus. Ettamen deus pater poteſt generare deum