Druckschrift 
2 (1485) Sermones de tempore. Pars aestivalis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

GermoDe ſācta trinitate

alius. Nam dicit Augꝰ animus ſiuecor magis eſt vbi amat qͣꝫ vbi animat. ethoc cōfirmat xp̄us Math. vi. Ubi ē theſaurus tuus ibi eſt cor tuuꝫ. Et tn̄ claꝝeſt theſaurus eſt cor. Nec cor eſttheſaurus. Et tn̄ theſaurus ē in cordecor in theſauro. Et ꝓpterea ſcribit̉ primaIoh̓is. iiij. Qui manꝫ in caritate in deomanet deus in eo. Et ſic patet patereſt in filio. filius in patre. ſpūs ſanctus in filio patre. De hoc ſanctꝰ Tho.prīa ꝑte. q. xlij. arti. v. vbi dicit in corꝑearticuli. in patre filio eſt tria ꝯſiderare ſcꝫ eſſencia relacōem origine. ẜmquodlibet iſtoꝝ filius eſt in patre econuerſo. hec ille. Et idem iudiciū eſt de ſpūſancto qd̓ de patre filio. Tertiū ſigil et ſecretū eſt iſte tres ꝑſone vnaeſt ingenerabil̓ ſcꝫ pater. alia genita. tercia ſpirata. Prima a nullo. ſecūda a prīaet tercia a prīa ſecūda. Et hoc ſit ve ita oſtendit Athanaſius dicēs. Aliaeſt ꝑſona patris. alia filij. alia ſpūs ſāctiEt infra ponit̉. pater a nullo eſt factus.nec genitus. nec creatus. Filius a patreſolo. eſt factus nec creatus. ſꝫ genitusSpūs ſanctus a patre filio nec factꝰnec creatus nec genitus. ſꝫ cedes. Nota totū. Et hoc ꝯfirmat eecīa tytulo capitulo allegatis Hoc eſt mirabile nunqͥt eſſet mirabile aliqͥs homo generarꝫet generatus eſſet generaret ſine muliere generaret. Certe ſic eſſet aliqͥs homo. qꝛ homo ꝓductus eſſet ſinemuliere ꝓductus. eſſet ꝓductus et genitus Reuera mirabile eſſet. Itain ꝓpoſito. deus pater generatuseſt. neqꝫ ab aliquo eſt. De hoc vide ſcm̄Tho. prīa ꝑte. q. xxxiij. arti. iiij. Deus filius a deo patre generatꝰ ē ſine matregeneratꝰ. loquēdo de generacōe eꝰ eterna. ſpūs ſanctus a deo pr̄e. deo filioſpiratus eſt. ꝓcedens eſt ſine muliere.et tamen generatus non eſt. Hoc valde

mirabile. Igit̉ quō poſſunt hec fieri. ſigil clauſuꝫ eſt. Sed aperiatur. Sed ſi eſtmirabile tn̄ eſt poſſibile. nec dubitabile.qꝛ poſſunt fieri. auteꝫ ita ſit oſtenditxp̄us qui eſt agnus tale exemplū ī natura. Adā a nullo hoīe ꝓceſſit. qꝛ fuitmus homo. Eua ab adaꝫ ſolū. Abel abadam eua ſimul. Iſti tres habent huānitatem. Quia quilibet erat homo. tn̄vnus a nullo. ſcꝫ adam. alius ab vno.ſcꝫ eua. alius a duobꝰ ſcꝫ abel ab adaꝫet eua. Ita in ꝓpoſito ſicut adam habuithumanitatē habuit ab aliquo alio.Ita deus pater habet diuinitate a nullo. Sed ſicut eua habuit huānitateꝫ abvno homine qꝛ ab adam ſine muliere. itafilius dei habuit habet diuinitatē a ſolo deo patre ſine ꝯiuge. nec mirum. Qꝛſicut filius dei eſt generatus a matre qͣꝫ ad huānitateꝫ ſine viro patre. Itaqͣꝫtum ad diuinitatē eſt genitus a patre.ſine matre. Et ſicut huānitateꝫ habuit aduobꝰ ſcꝫ abel. Quia ab adam eua. itaſpūs ſanctus habuit habet diuinitateꝫa patre filio equaliter. Quartū ſigillum eſt. qͣꝫuis deus pater generat etab eterno generauit deum filium. tamennec pater eſt prior filio. nec filius poſterior patre. Sed ſunt coeterni. autemita ſit oſtendit Athanaſius dicens. Et īhac trinitate nihil pͥus aut poſterius Nihil maius aut minus. Sed tote tres perſone coeterne ſibi ſunt coequales. Ethoc eciā confirmatur tytulo capitulopreallegatis. Hoc eſt valde mirabile.Et quomodo. Nunquit mirabile eſſet adam non preceſſit abel. architector non eſſet prior qͣꝫ domus per euꝫ edificata. ꝓfecto eſſet. Ita in ꝓpoſito dico deus pater genuit filiuꝫ. ipēſit filio prior. neqꝫ filius poſterior patreneqꝫ ille antiquior Nec iſte iunior. Certe mirabile eſt. Quō hec poſſunt fieri. ſigillum clauſū eſt. Sed aperiat. Et ſi eſt