De ſācta trinitateSermo j

erat ibi tanqͣꝫ occiſus. qͥ habebat oculosſeptē in ꝟtute magna ſurrexit ⁊ aperuitſepteꝫ ſignacula libri. Et tunc qͣtuor aīalia ⁊ xxiiij. ſeniores qui aderant benedixerūt eum ⁊ dederunt gloriā ⁊ honoreꝫ. ꝑilluꝫ librum beatus Ioh̓es intellexit ſacͣmentuꝫ trinitatis ⁊ miſteriuꝫ ſecretoruꝫoīm contentoꝝ. intus ⁊ foris eſt ſcriptꝰet rerum inuiſibiliuꝫ que ſunt ī celo intꝰet xerū viſibiliuꝫ que ſunt extra foris. ꝓprietatibꝰ ⁊ ꝑfectōibꝰ omnibꝰ excellentiori mō eſt inſignitus. Nā ꝑfectōes queſunt in omī viſibili ⁊ inuiſibili re excelletiori modo ſunt in ſacra trinitate De hocvide ſcm̄ Tho. prīa ꝑte. q. iiij. arti. ij. ibioſtendit quō omēs ꝑfectōes rerū ſunt īdeo. ſeptē ſigillis liber ſignatꝰ eſt. qꝛ ſeptem ſecretis hoc ſacramentū ⁊ miſteriuꝫtrinitatis clauſū eſt. Solus āt xp̄c tanqͣꝫagnus occiſus potuit aperire. Ꝙꝛ nullusniſi xp̄c agnus in cruce ẜm hūanitate paſſus dignus ē ꝑfectiſſime declarare qꝛ habet oculos ſeptē de ſcīa oīm ꝑfectionumSicut enim a xp̄o aperiente ſigilla ſeptēet ſecreta didicimus ita nob̓ declaramꝰ.et aperimus. Primū ſigilluꝫ eſt ſecretum ſcꝫ ꝙ in iſto miſterio trinitatis ſunttres ꝑſone non natura diſtincte ſꝫ relatōne. ⁊ vna ꝑſona non eſt alia. ⁊ tn̄ nō ſūtniſi vna natura ⁊ ſubſtācia ⁊ eſſencia. itaꝙ ſint tres ꝑſone diuine. ſꝫ tm̄ vnus eſtdeus ⁊ quilibet eſt deus. Quod ſit verupatet qꝛ ita dicit beatus Ioh̓. v̓. ca. prīacanonica. Tres ſunt qͥ teſtimoniū dant īcelo. pater. verbū ⁊ ſpūs ſanctus. Et hijtres vnū ſunt. Et hoc ꝯfirmat eccleſia extra de ſum. tri. ⁊ fi. catho. c. firmiter crediꝰHoc eſt valde mirabile ⁊ quo. Nunqͥterit mirabile oſtenſis petro Iacobo ⁊ iohāne ſi diceremus ꝙ ſint tres ꝑſone humane ⁊ non ſunt tn̄ tres hoīes ſꝫ tm̄ vnꝰhomo. vt diceret. petrus eſt homo. Ioh̓eſt homo. ⁊ ꝙ ſunt vnꝰ homo. ⁊ nō treshoīes ⁊ ꝙ in eis non ſint tres aīe ſꝫ vna

tm̄ anima. Reuera mirabile erit. Ita inꝓpoſito de ſancta trinitate eſt pater filiuset ſpūs ſanctus. ſunt tres ꝑſone diuine.et tn̄ non tres dij. ſꝫ vnus tm̄ deꝰ. Certemirabile eſt quō poſſunt hec fieri. Sigillum clauſuꝫ eſt. Sꝫ aperiat̉. qꝛ pn̄t hecfieri. Quod ſic ptꝫ ꝑ exemplū in naturaꝘ a fonte exit riuus. ⁊ a riuo exit vnusſtagnus. ⁊ ſunt tres congregacōes aqueet tn̄ non ſunt tres aque ſꝫ vna aqua ī natura. Pariformiter a patre exit filius. ⁊ab vtroqꝫ ſpūs ſcūs. ⁊ ſūt tres ꝑſone diuine. ſꝫ tamen vnus deus. ⁊ verum eſt dicere ꝙ pater deus eſt. filius eſt deus. ſpiritus ſanctus eſt deus. Sed tamen nontres dij ſꝫ vnus tantū deꝰ. Ecce primūſigillum apertū ꝑ agnum ſcꝫ xp̄m. Secundū ſigillū eſt. Ꝙ vna perſona diuinaqͣꝫuis non eſt alia tamen eſt in alia. Qd̓ſic patet. Nā xp̄us dicit philippo vt habetur Ioh̓. xiiij. Non credis. quia ego inpatre ⁊ pater in me eſt. Et hoc cōfirmateccleſia titulo ⁊ capl̓o p̄allegatis. firmit̉credimus. Hoc eſt valde mirabile. ⁊ qͣmō nunquit eſſet mirabile ꝙ petrus noneſſet paulus. ⁊ paulus non eſſet Iohanes ⁊ tamen petrus eſſet in paulo ⁊ paulus in Iohāne. ꝓfecto mirabile eſſet. Ita in ꝓpoſito In miſterio trinitatis paternon ē filius. nec filius ſpūs ſanctꝰ. ⁊ tamen pater eſt in filio. ⁊ filius in ſpū ſancto. ⁊ ſpūs ſanctus in patre ⁊ filio. Certemirabile eſt. Quō gͦ poſſunt hec fieri. ſigillum clauſum ſꝫ aperiatur. Sed ſi eſtmirabile tamen eſt poſſibile nec dubitabile eſt. Quomodo pn̄t hec fieri. Ꝙ autem ita ſit oſtendit xp̄s. qui eſt agnus pertale exempluꝫ. Nam in natura ponamꝰꝙ ſint tres homines multū ſe mutuo diligentes ſcꝫ petrus. paulus ⁊ IohānesCor petri non eſt pauli. nec cor pauli eſtIohānis. ſed ſunt tria corda. Sed quiamutuo ſe diligunt cor vnius eſt in cordealterius. Et iō id quod vult vnus vult