SermoDe ſct̄ā Trinitate

Quod ptꝫ ſi vnū exemplū i n mediū deducat̉ Dicit̉ ꝙ in pomo ſūt tria ſcꝫ odorſapor ⁊ color ⁊ tamen non eſt niſi vnū.Sic in ſancta trinitate ſunt pater ⁊ filiꝰet ſpūs ſanctus. ⁊ tamen tantū vnus eſtdeus. Iſtud exemplū ſi magis attendat̉et bene magis eſt contra qͣꝫ pro. Nā illorum trium nullum eſt pomū. Nec coloreſt pomū nec odor eſt pomum. nec ſaporeſt pomū. Sed in trinitate pat̓ eſt deūsfilius eſt deus. ſpūs ſanctꝰ eſt deus. Patet hoc idem ſil̓e in exēplis alijs que omnia deficiunt a ꝑfecta ꝓbacōne ⁊ oſtenſione iſtius altiſſimi miſterij quod ē ꝙ deus eſt vnus ⁊ trinus. Unde de hoc legittercij Eſdre. iiij. Ꝙ cuꝫ eſdras ſuꝑ quibuſdam dei ſecretis miraretur ⁊ vellet ꝯprehendere angelus dixit ſibi. Si valesflammā ignis pondera. flatū menſura vēti. ⁊ diem p̄terituꝫ reuoca. quaſi diceret.Non poſſis conprehendere hec terrenaquō poteris cōprehendere celeſtia Patet gͦ ꝙ excedit omne experimentuꝫ. Dehoc vide beatū Thomā prīa parte. q. xxxij. arti. primo. Ibi oſtendit ſubtilliter ꝙimpoſſibile eſt ꝑ racionem naturalē adcognicōem trinitatis diuinarum ꝑſonaꝝꝑuenire. Et ꝙ ille qui nititur trinitatemdiuinarū ꝑſonarum ꝓbare naturali racōne dupliciter fidei derogat. vide eum ibiſupra. Tercō videtur exedere diuinūmiſterium reuelatum in lege ex parte deiquā populo dei tradidit. Ita deus dicitDeutro. vi. Audi iſrahel deus tuꝰ vnꝰeſt. Ponit igitur deus vnitatem ⁊ nontrinitatem vt videtur. Item beatus paulus qui penetrauit vſqꝫ ad tercium celuꝫet audiuit archana dei prīa Coꝝ. viij. dicit ſic. Nam et ſi ſint qui dicerent dij ml̓ti ⁊ domini multi nobis autem vnus deus Igitur vt videtur Paulus ponit indiuinis vnitatem ⁊ nō trinitateꝫ. Et qꝛiſti duo ſcꝫ moyſes ⁊ paulus qui hic exiſtentes viderunt diuinā eſſenciam qd̓ eſt

eis conceſſuꝫ vt dicit Augꝰ ⁊ nulli alteri. Ponūt in diuinis vnitatem vt videtur ⁊ non trinitatem. Ideo ponere trinitatē videtur cōtra legem vetereꝫ ⁊ nouāet ꝑ conſequēs cōtra diuinuꝫ miſteriumreuelatum. Ponitur eciā idem ſub p̄cepto ad credendū vt exp̄ſſe habetur extͣ deſumma trinitate ⁊ fide catholica ca. i. Igitur iuſte ⁊ ſine reprehenſione ẜm predicta de triplici cauſa ⁊cͣ. nos qui audiuimꝰbeati Iohānis lectōnem. que eſt ꝙ tresſunt qui teſtimoniū ꝑhibent ī celo. paterverbum ⁊ ſpūs ſanctus. Poſſumꝰ queſtionem formare ⁊ dicere verba thematis preaſſumpti. Quomō poſſunt hec fieri ꝙ in diuinis credamus vnitatem ineſſencia. ⁊ trinitatem in ꝑſonis. Et hocvt videtur eſt cōtra hominis racōem ⁊ īgenium veruꝫ. Si credideris videbis. ſicredideris inquā hic viator. videbis illic conprehenſor. Si credideris in terrisvidebis in celis. In quibus verbis beatus Iohānes ſoluit tres queſtiones qͣsibi de trinitate poſſumus facere.Prīa ſi eſt ſubtilitate difficilisScd̓a ſi eſt veritate infallibilis.Tercō ſi eſt cognoſcibilitate attingibilis. Reſpondet ꝙ ſic ꝯcertitudīaliter ⁊?dicōnaliter. quō poſſunt hec fieri. Si credideris videbis. Primā queſtioneꝫet ſecundaꝫ ſcꝫ ꝙ hoc ſacramentū trinitatis ⁊ altiſſimuꝫ miſteriuꝫ eſt ſubtilitatedifficile mirabiliter. ⁊ veritate infallibilecertitudinaliter oſtendit beatus Ioh̓esApoc̄. v. vbi dicit ꝙ vidit librum intuset foris ſcriptum ſeptem ſigillis ſignatūet vidit angelum fortem clamātem ⁊ p̄dicantem voce magna Quis eſt dignꝰaperire libruꝫ ⁊cͣ. Nullus eſt reꝑtus necin celo ſurſum. nec in terra in medio. necin inferno deorſum. qui valeret aperirelibrum vel ſoluere aliquid de p̄dictis ſigillis ⁊ flebat Iohānes. qꝛ nullus eratdignus aperire libruꝫ. Et ecce agnus qͥ