De ſācta trinitateSermo
Patet gͦ ſolucō queſtionis in qua querebatur ẜm que caſum debet diſcipulusattendere vt poſſit ſine reprehenſione ſupra lectione magiſtri queſtionem facerepatuit eī in tribꝰ caſibꝰ Prīo ſi mgr dretaliquid quod exederet naturalē ingeniūhominis ⁊ intellectuꝫ. Secundo ſi diceret aliquid cōtra experimentuꝫ naturalis conſuetudinis. Tercō ſi diceret aliqͥd quod exederet conſiliuꝫ reuelatum inſacra ſcriptura cōtentum p̄ſertim ſi imponeretur diſcipulis ad credendum ⁊ tenedum tunc diſcipuli iuſte ⁊ ſine rep̄henſione poſſent queſtionem magiſtro facere ⁊dicere. Quō poſſunt hͨ fieri. Reuera beatus Iohānes qui eſt in ſacra ſcripturamaximus. qui eſt doctus ⁊ magiſtratusꝑ xp̄m ⁊ eius cōſilium ⁊ paradiſi ſtudiūquia ꝑ trinitatis miſteriuꝫ ip̄e et eius diſciplina aꝓpbatur. Iſte eniꝫ tamgrandisniagiſter et admirabilis inter multas admirandas queſtiones ⁊ diſciplinas poītet dicit. prima Ioh̓is. v. Tres ſunt quidant teſtimonium in celo. pater. verbumet ſpiritus ſanctus. Et hij tres vnuꝫ ſūtHec diſciplina videtur habere predctāscondicōnes.Prima excedit hominisintellectum ⁊ racōem ⁊ ingenim. Qd̓ſic patet. quia ẜm racōneꝫ noſtram videtur ꝙ Queqꝫ diſtincta ſunt. ſunt in natura ſua diſtincta. verbi grcia. In omnigenere creaturaruꝫ celum ⁊ terra diſtincta ſunt. quia celum habet naturā ⁊ formā incorruptibilem. ⁊ terra corruptibilrm. ⁊ ſic tanqͣꝫ corruptibile ⁊ incorruptibile diſtincta ſunt. Sic natura diſtīcteſunt due ſtelle in celo vt ſol ⁊ luna. quāuis ſunt incorruptibiles. tamen diſtinctaſunt loco ⁊ magnitudine ⁊ eciam claritate. Eciā in angelis omnes natura ⁊ eſſēcia diſtincti ſunt. lapis ⁊ arbor diſtinctaſunt natura. capra ⁊ leo. duo hominesanima diſtīcti ſunt. Quia alia eſt animapetri. ⁊ alia eſt anima mathyeº. ⁊ alia eſt
anima georgij. Ita ꝙ vbicunqꝫ īuenimꝰin rebus creatis diſtinctōem ꝑſonarum.ſemꝑ inuenimus diſtinctōeꝫ eſſenciaruꝫet naturaruꝫ. Ꝙ igitur dicamus ꝙ in diuinis ſunt tres ꝑſone diſtincte ⁊ nō ſuntꝑ eſſenciā vel per ſubſtanciā. vel ꝑ naturam diſtincte. Racōem excedit. Si enīfilij iſrahel non poterāt intendere in faciemoyſi ꝓpter claritatem vultus eius. vthabetur Exod̓. xxxiiij. Quia videbat deieſſenciā ⁊ perſonarum trinitatem. Quomodo poſſemus attendere ⁊ attingeretrinitatem omnia exedentem. Quomōenim quis poſſit intelligere ꝙ vnitas ſittrinitas. ⁊ trinitas ſit vnitas. cum numeri omnes ſint natura ⁊ ſpecie diſtincti. vtnon ſint due equales. Quia ternariusexcedit binarium. ⁊ quaternarius ternarium ⁊cͣ. Quomō gͦ poterimus nos capere ꝙ pater ⁊ filius ⁊ ſpiritus ſanctus ſūttres perſone ⁊ indiuiſa ſubſtancia naturaet eſſencia non capit racō humana. Igitur exedit racōem. Ideo dicit beatus bernardus in ſermone de ſancta ⁊ inacceſſibili trinitate. Inquirere de trinitate peruerſa curioſitas eſt tenere ⁊ credere vt docꝫeccleſia. fides ⁊ ſecuritas eſt videre eamſicut eſt felicitas eſt. Et propt̓ hoc Auguſtinum volentem hoc miſteriuꝫ oſtēdere racōnibus legimus reprehenſuꝫ. Legitur enim eo tempore quo libros de trinitate ſancta conpoſuit ⁊cͣ. Nota hyſtoriam ⁊cͣ. Igitur patet ꝙ excedit huānum ingenium. Secundo excedit omne experimentum ⁊ exemplar Quod ſicpatet ẜm apoſtolum ad Roma. primo.Et ẜm Oyoniſium de celeſti IerarchiaQue cognoſcimus de inuiſibſlibus ⁊ celeſtibus per viſibilia percipimus modo īrebus viſibilibus ⁊ creatis. Oppoſitumhuius miſterij inuenimus vt patuit.Quāuis eniꝫ hoc miſterium ſanctiſſimetrinitatis probemꝰ vel magis declaremꝰꝑ exempla ⁊ ſimilitudīes tn̄ oīa deficiūt