pēthecoſtes ſermoFeria quarta poſt

ꝓut geſſit ſecunda ad Corintheos quītoNota propria corporis. Nota ꝙ hecvita eterna apropriate ē a ſpiritu ſancto.quia noſter ſpiritꝰ eſt naturaliter vadēs⁊ non rediens. Sed per virtutem ſpiritꝰſancti animam inhabitantis quelibet anima reſumet ſuum proprium corpus Dehoc vide ſanctum thomam in quarto diſtinctione quadrageſima tercia. Nec hoc / XReſt ſpiritui ſancto difficile. quia qui de nichilo creauit omīa faciliter poteſt animā⁊ corpus incineratum vnire. Ideo dicitſcriptura. Si ſpiritus eius qui ſuſcitauitIheſum criſtum a mortuis habitat in nobis qui ſuſcitauit Iheſum criſtum a mortuis viuificabit etiā mortalia corpora noſtra ꝓpter inhabitantem ſpiritum eius innobis ad Romanos octauo. Hec vitaNota contraeſt certiſſime ſpectanda.illos qui ſunt de errore ſaduceorum dicētium. quomodo eſt poſſibile reſurgere ⁊cͣIdeo criſtus. Nolite mirari hoc quia venit hora in qua omnes qui in monumentis ſunt audient vocem filij dei ⁊ ꝓcedētqui bona fecerunt in reſurrectionem viteſuple eterne. Qui vero mala egerunt inreſurrectionem iudicij ſcilicet dampnacionis Iohannis quinto Nota nolite mirari hoc ſcꝫ de reſurrectione. qꝛ deo nichileſt difficile. Quia venit hora ſcꝫ iudicij īqua omnes qui in monumentis ſunt audient vocē filij dei ſcꝫ illā. Surgite mortui. ⁊cͣ. Ecce ꝓcedent ⁊cͣ. Patet ergo q̄modo a ſpiritu ſancto habemus has quatuor vitas ſcꝫ corporalem ſpiritualem celeſtem ⁊ eternam. Ecce quare dicit. Egoveni vt vitam habeant ſcꝫ ſpiritualem celeſtem ⁊ eternam qͣꝫ nobis ⁊cͣ.¶ Feria quarta SermoEmo poteſt uenire ad me niſi pater qͥ miſit metraxerit eum Iohannis. vj. Thema dat

michi motiuum predicandi ⁊ declarandimodos quos deꝰ tenet trahendi ad ſe peccatores ſcꝫ qualiter peccator qui diu vixitin peccatis trahit per deum ad bonam vitam. Iſta materia eſt vtilis ⁊ proficua.Sed vt ſit deo acceptabilis ⁊ gratioſa.Salutetur virgo maria. Thema eſt verbum criſti d. Nemo id eſt nullꝰ peccatorpoteſt venire per bona ⁊ ſancta opera niſipater qͥ miſit me traxerit eū ꝓ cuiꝰ dectaracōe ſciendū. ꝙ int̓ alia mala ⁊ magnosdefectus qͣs in hac vita habemus ſūt duoſcꝫ difficultas ad bonū ⁊ ꝓnitas ad malum. Cū magna diffici̓tate facimꝰ bonaoꝑa nec ſcimꝰ facere ſine magiſtro. Mala aūt ſine magiſtro ſcimꝰ facere. Rectede nobis eſt ſic̄ de lapide qui violenter aſcendit nō a ſe ſꝫ ab alio. Sꝫ ꝑ ſe naturaliter deſcendit ⁊ cadit. Ita de nobis ſi volumus aſcendere in altum ꝑ bonā vitam⁊ ſpiritualem orando ꝯtemplando violētia eſt neceſſaria. qꝛ ꝯtra inclinacōnes carnis ⁊ oblocucōnes gentiū. Sed naturaliter deſcendimus peccando ⁊ malam vitam tenendo ⁊ ſic cadimus in infernum.Ideo dicit ſcriptura. Senſus ⁊ cogitacōhumani cordis in malum prona ſunt abadoleſcentia ſua Geneſis occauo. Ratiohuius aſſignatur Sapīe. ix. Ubi diciturCorpꝰ qd̓ corrūpitur aggrauat animāSicut ſi falconi qui leuis eſt de ſe appōeretur vna libra in pedibꝰ eius. Nō poſſeteleuari in altū niſi cū difficultate. Ita deanima que de ſe eſt leuis ſꝫ corpus agurauat ⁊ trahit eam deorſum. Uerbi gratiavultis modicum contemplari in oratiōe⁊ eleuatis mentem ſtatim homo deſcendit cogitando de negotijs de coquina veltab̓na. Id̓o dic̄ Corpꝰ qd̓ corrupit ⁊cͣ.pꝰ iudiciū nō erit ita Imo corpꝰ ſequit̉aīaꝫ ī bt̄is qꝛ in corꝑibꝰ btōꝝ erūt qͣtuordotes ſcꝫ ſubtilitas īpaſſibilitas agilitas⁊ claritas. Et hijs dotibus iam caremus.Ideo ſi volumꝰ mō aſcendere ꝑ bonam