pēthecoſtes. ſermoFeria tercia poſt

oſſa iſta. Reſpondit dn̄e deus tu noſti Etdixit ſibi deusª vaticinare de oſſibus iſtis.⁊ dices eis. hec dicit dn̄s deus a qͣtuorventis veni ſpūs ⁊ inſuffla ſuper interfectos iſtos ⁊ reuiuiſcant ⁊ ingreſſus eſt inea ſpūs ⁊ vixerunt. ſteteruntqꝫ ſuꝑ pedesſuos exercitꝰ grando nimis valde Ecte figura. Ite magnus cāpus plenus oſſibꝰmortuoꝝ corruptis eſt iſte mundus. qͥiam expeccatꝭ eſt totus fetidus ⁊ corruptus ex luxuria ⁊ ſic de alijs peccatꝭ. Aantaenī eſt corrupcio ꝙ iam nihil reſpicitur ⁊ſic de alijs peccatꝭ ꝓut expediens erit. Iōdauid. Corrupti ſunt ⁊ abhominabilesfacti ſunt. Non eſt qͥ faciat bonū non eſtvſqꝫ ad vnum ſupple de adultis. ꝑsͣ. lij.Ecce campꝰ. modo videamꝰ qͦmodo viuificabunt̉ oſſa arida .i. peccatores vt habeant vitam ſpūalem. qꝛ iam habent vitam corporale. Ad hoc oportet ꝙ ſpirituſſanctus veniat vel de oriente vel de occidente de tremontana vel de meridie Ddeorientē venit ſpūſſanctꝰ pueris qͥ quādoincipit claritas diſcretionis cauent a peccatis. timent deū. orant. confitent. Dulciter conuerſant. nō iurant. non menciuntur ⁊cͣ. De occidente venit ſenibꝰ. peccatis antiqͣtis ⁊ aſſuetis. Sed quia videntſe iuxta occaſū mortꝭ anteqͣꝫ veniat morsconuertuntur ad deum. ꝓponunt cauere apeccatis confitent̉ ⁊cͣ. Aliquibꝰ autē venit ſpūſſanctus de tremontana. q̄ ſignificat aduerſitate quia aduerſitas aliquosreducit ad deuꝫ. O quot ſunt in mundoqͥ quando ſunt in ꝓſperitate non curantde deo. ſꝫ quando ventꝰ aquilonaris frigidus ⁊ tepeſtuoſus veuit ſcꝫ aduerſitas.tunc redeunt ad deū dicendo dn̄e miſericordia. ⁊ conuertunt̉ ⁊ confitent ⁊cͣ. Notā mala q̄ nos hic p̄munt ad deū ire compellunt. verba ſunt Gregorij ſuper lucaꝫxviij. Aliquibꝰ autē venit ſpūſſanctus demeridie q̄ eſt pars habundans. humida.et calida ⁊ ſignificat ꝓſperitatē. Quādo

autem perſona infra ſe cogitat bona quehabet dicens. Unde habui iſta cum pat̓meus fuiſſet pauper. ⁊ ego ſum diues habeo hoc ⁊ hoc ⁊ nunqͥd omnia iſta deditmihi dominꝰ. immo Ideo volo ſibi ſeruire. Si enī rex dediſſet mihi ⁊cͣ. iam ſeruirem ei. quāto magis ergo deo Huic venitſpūſſanctus de meridie de ꝓſperitate. Ecce qualiter oſſa arida id eſt peccatores viuificātur in vita ſpirituali. Ecce quare dicit auctoritas a quatuor ventis veni ſpiritus. Et hanc vitā debemus ſexute conſeruare. Ideo dicit ſcpͥtura. Omni cuſtodia ſerua cor tuum. Quia vita ſpiritualis multos habet inimicos. verbi gracia.ſi religioſus vult ſeruare regulam ⁊ votaſtatim alij qui nichil ſeruant dieunt. Oypocrita ⁊ ſic de alijs. Nota de quolibetſtatu. Ideo dicit omni cuſtodia ſerua cortuū ⁊cͣ. Racio quoniam ab ipſa vita ꝓcedit ſcꝫ ſpiritualis. Ecce quare dicit. a qͣtuor ventis vt vitā habeant ſupple corporalem. ⁊ habundantiꝰ habeant ſcꝫ viTercia eſt vita cetam ſpiritualem.leſtialis quando anima perſone que egitcondigna penitentiā per mortē corporalem recedit a corpore ſtatim aſcendit incelum ⁊ ibi viuit vitā celeſti. hec eſt differentia inter animas hominū ⁊ iumentoꝝNam anima iumenti non eſt ſubſtanciaſpiritualis ſubſiſtens ⁊ incorpͥtibilis ſedeſt forma ſubſtancialis immerſa materieque non habet eſſe ſine materia ⁊ corpore immo totuꝫ eſſe habet in corpore quiaeſt educta de potencia materie ⁊ ſic modo quo dictū eſt totum eſſe habet a corpore. Ideo deſtructo corpore corrumpitur. Sed anima hominis eſt ſubſtanciaſpiritualis vt angelus ⁊ nihil habet a corpore. īmo ipſa dat eſſe corpori ⁊ viuere⁊cͣ. Ideo qn̄ corpꝰ deficit ipſa remanet.De hoc vide ſanctum thomaꝫ prima parte queſtione ſeptuageſima quinta articl̓oſcd̓o tercio ⁊ ſexto. Articulo em̄ ſcd̓o on̄-