Feria ſecūda poſtpēthecoſtes. ſermo
Tercia eſt conſiliumChorinth̓. ij.rōnalis. Conſiliū ſumit̉ hic ꝓ concluſione conſilij quādo in conſilio vnꝰ dicit hoc⁊ aliꝰ aliter qn̄ dominꝰ cui datur conſiliūde omnibꝰ elegit qd̓ meliꝰ eſt. illud dicit̉conſiliū qd̓ eſt donū ſpūſſancti. Ita conſilium ſpūſſancti eſt inter multa bona ſcire eligere meliora ⁊ inter duo mala. ſcireminus malū eligere hoc eſt a dono ſpirituſſancti quod vocat̉ conſiliū. Regula ēphiloſophi ꝙ de duobꝰ bonis melius eſteligendū ⁊ de duobꝰ malis maius vitandum eſt. verbi grā. bonū eſt in hoc mūdohabere bonum honores dignitates diuicias officia ⁊cͣ. Itē bonum ē in alio mūdo habere bonū eſſe in paradiſo ⁊cͣ. Mōcōparando qd̓ eſt melius bonū hoc vel illud. Dico ꝙ bonū huiꝰ mundi modicuꝫvalet reſpectu boni alterius. quia honores officia dignitates ⁊cͣ. huiꝰ mundi modicum durant ⁊ nō ſunt niſi vmbra. bonum autē alterius mundi eſt infinite duracionis. Ideo conſiliū ſpūſſancti eſt ſcire eligere maius bonū ne iſto bono perdamus illud ne accidat nobis vt ſemelmultis dn̄is accidit in quadaꝫ ciuitate inqua dominabant̉ ſolum per annū. ⁊ poſtmittebantur in exilium. ipſi vero vt ſtultiquādo erant in dominio cogitabant dicēdo exquo tam modicum durat dominiūmeū. ꝓ certo volo delectari. ⁊ tranſactoanno exulabant̉ ⁊ moriebant̉ fame Fuitvnus prudens qͥ in anno dominij ſui voluit abſtinerra multis ⁊ quicqͥd poterathabere mittebat ſecrete ad inſulā in quapoſt debuit exulari vt ibi de illis viueret.vbi cū alij morerent̉ fame ſibi fuit optime ꝓuiſum Ita eſt de honoribꝰ ⁊ diuicijs⁊ dominijs huiꝰ mundi ꝙ nō durant niſiper annū. immo talis credit viuere per annum qͥ cras ſepeliet. vita autē ⁊ honoresalterius mundi eternaliter durant ⁊ ſinefine. Cogita ergo ſtulticiā de illo qͥ dicitmodo ꝓcerto ego volo delectari ⁊cͣ. Et
poſt ibitis in exiliuꝫ cum diuite epulone.Ideo recipiamꝰ conſiliū ſpūſſancti abſtineamus hic ⁊ reſtringamus nos ⁊ mittamus in alio mundo quicqͥd poterimꝰ perelemofinas pn̄ias ⁊ alia bona opera. Deconſilio dicit ſcpͥtura. Fili ſine conſilio nihil facias ⁊ poſt factū non penitebis Eccleſiaſtici. xxxij. O quot reges p̄lati ⁊ domini penitent modo in inferno. Sed noneſt modo remediū. Ideo d̓t. Fili ſine cōſilio ⁊cͣ. Itē de duobꝰ malis conſiliū eſtſcire vitare maius. verbi grā ſi aliquis criminoſus eſſet condēpnatus a rege vt iduatur tunica ferrea ignita vel tunica ſtupea nunqͥd eſſet ſtultus ſi dimiſſa tunicaſtupea vellet induere tunicā ferreā ignitāIſtā diſiunctiuā ꝓponit nobis deus quiaomnes ſumꝰ criminoſi ⁊ peccatores vt recipiamus tunicam de ſtupa q̄ eſt penitencia leuis q̄ ſit in hoc mundo. vel tunicamferreā ignitā. ſcꝫ penam ⁊ dāpnacionemeternā. Auctoritas. Dico ꝙ niſi penitenciam egeritis oēs ſimiliter peribitis Lucexiij. Ecte hic ꝟtualiter dicta diſiunctiuade illis autē qͥ neglecta tunica ſtupea ſcꝫpenitencia. dicit ſcpͥtura gens abſqꝫ conſilio ⁊ ſine prudētia vtinā faperēt ⁊ intelligerent ac nouiſſima ꝓuident Deutronomij. xxxij.Quarta eſt fortitudo internalis ſcꝫ de animalam grā ſpūſſanctique d̓r fortitudo nō in corpore conſiſtitſꝫ in anima. quia de fortitudine corporali non eſt gloriandū quia beſtie exceduntnos verbi grā de iſtis qͥ ſciunt ſaltare ⁊cͣ.ceruus vel cātus vincet vos. Et vos luctatores vrſus vincet vos. de curſoribusvnus lepꝰ vincet vos. de velocitate vnicornis vincet vos. Tales fortitudinescorporales nō ſunt donū ſpūſſancti. Sꝫfortitudo q̄ eſt donū ſpūſſancti eſt ſpiritualis in anima. ſcire reſiſtere ⁊ tenere ſefortiter contra dyaboli tēptaciones. contra mundi occaſiones. ⁊ contra carnis inclinaciones. verbi grā venit temptacio diOO .ij.