Feria ſecūda poſtpēthecoſtes. ſermo
radix in anima Sed poſt effectꝰ eius multiplicantur in aīa. quia vnū ramū mittitad intellectū. quē implet ſcīa. alium admemoriā quā implet timore dei aliū advoluntatē. quē implet amore ⁊ caritatevt habundet ⁊ fructificet. iuxta dictū xp̄iEgo poſui vos vt eatis ⁊ fructū afferatꝭet fructꝰ veſter maneat Iohānis. xv.Nota ego poſui vos in viridario eccleſię.patet ergo ꝙ vnꝰ ⁊ idē ſpūs multiplicatin effectibꝰ. de hoc auctoritas apoſtoli diuiſiones graciaꝝ ſunt. Idē autē ſpūs diuidens ſiugul̓ ꝓut vult. pͥma ad Choꝝ.xij. patet ergo thema. cuꝫ dicit gracia ſcꝫgratū faciens. effuſa eſt .i. diſperſa diuiſa⁊ diſtincta. Iſta effuſio diuiſio ſeu diſtinctio graciaꝝ ſpūalium q̄ inſeparabilit̉ſunt cū grā gratū faciente de qͥbus volonunc p̄dicare. ſunt ī certo ⁊ determinatonumero ſcꝫ ſepteno. Iuxta ꝓphetiā yſaierequieſcet ſuꝑ eū ſcꝫ viꝝ iuſtum ſpūs domini. ſpūs ſapīe ⁊ intellectus. ſpūs conſilij ⁊ fortitudinis. ſpūs ſcīe ⁊ pietatis ⁊oq replebit eū ſpūs dn̄i. Yſaie. xi ꝓatet ergoꝙ ſunt ſeptē gracie quas ſpūſſanctꝰ datꝑſone in qua habitat ⁊ quelibet eaꝝ facitanimā deo gratā.Prima eſt ſapīa diuinalisScd̓a intelligencia ſpūalisTercia conſilij rōnalisQuarta fortitudo internalisQuinta ſcientia moralisSexta pietas cordialisSeptima timor filialisDe omnibꝰ iſtis d̓t thema. Gracia ſpūsſancti effuſa eſt. Prima grā quā datſpūſſanctus ad faciendū creatura in hocmundo gracioſā ⁊ alio glorioſam eſt ſapiēcia diuinalis Magna queſtio fuit antiquitus inter doctores ⁊ maxime philoſophos. qͥ nunqͣꝫ potuerunt ſcire nec vera ītciter quid eſt ſapīa diuina doctores theologie dederunt diffinicōnes de ſapīa diuina. Sed p̄ omnibꝰ placet mihi illa de
textu biblie que d̓t. Sapīa doctrine ẜmnomen eius eſt. ⁊ nō in multis eſt manifeſta. Eccleſiaſtici. vi. Sapīa ẜm nomēeiꝰ ⁊ ethymologiā .i. ſapida ſcīa d̓r .ſ. qn̄perſona in ſcīa quaꝫ habet de deo inuenitſaporē deuocionis. talis d̓r̄ habere ſapīaꝫQuādo vero tota ſcīa ſtat ſpeculatiue inintellectu ⁊ in aīa non ſentit ſaporem necdeuocionē talis habet ſcienciā ⁊ non ſapientiā. verbi grā. multi magiſtri vel haccalarij ⁊ doctores habent ſcientiā de potencia dei eſt infinita ꝙ in creatione mundi.que de nihilo creauit: uullꝰ enī magiſteropeꝝ nec artifex nec argentarius nec alijpoſſunt aliqͥd operari niſi p̄ſuppoſita materia. Sed deus de nihilo operatꝰ eſt oīain tanta pul chritudine ⁊ ꝓporcione vt vides ⁊ quādo tu cogitas iſta. ſi non ſentisdulcore deuocōnis in aīa tunc habes ſciētiam. ſꝫ non ſapientiā Sed quādo homocogitat hodie ſunt ſeptē milia ani vel qͣſiꝙ nihil erat niſi deus ⁊ ipſe de nihilo cuncta iſta creauit. ⁊ anima delectat̉ dulcoraturqꝫ tunc habetꝭ ſapientiā .i. ſapidā ſcietiam ẜm nomē eius eſt ⁊ cetera. Itemmulti ſciunt dei prudentiā ⁊ gubernacionem de regimine mundi qͥ ꝓuidet oībuscreaturis. Idē de motu ſtellaꝝ inceſſabili. Si cū deuocōne iſta cogitant̉ habetis ſapientiā alias ſcientiā. Ide de ſcientia quā habemus de miſericordia dei quānobis oſtendit in redēpcionē quia cū haberet infinitos modos redimendi nos ⁊ſaluādi humiliorem voluit accipere ⁊ humanitatē ſimilit̓ de muliere ꝟgine naſcēdo in maxima pauꝑtate viuendo vt nosdulciter inclinaret ad humilitatē. caſtitatem ⁊ pauꝑtatem voluit pati ⁊ ſuſpendine aliqͥs ſibi credes ⁊ obediēs pateret ⁊ſuſpenderet̉ in furca īferni. Sic qn̄ tu cogitas vel legis iſta ſi ſentꝭ ſaporē deuocionis habes ſapīam alias ſcientiam. Eccequare d̓t ſapīa doctrine ẜm nomen eius⁊cͣ. Sed dolendū eſt cū ſequit̉ di. ⁊ nonQO