Qn̄ica infra octa.aſcenſionis domini

ſanctū thomā pͥma ſcd̓e. q. lxvi. arti cu. viRō quia caritas in ſua eſſencia nō includit defectu ſiue īperfectionē ſicut fides ⁊ſpes. Quia fides eſt credere qd̓ nō videsEcce imꝑfectio. Spes vero eſt ſperareqd̓ non habes. Ecce defectus. Et quid ēcaritas diligere deū ꝓpter ſe. ⁊ ꝓximumꝓpter deū. qd̓ non includit alique defectūId̓o dicit auctoritas ſcpͥture. Nunc manent fides ſpes caritas tria hec maior horum eſt caritas. pͥma ad Choꝝ. xiij. Nota maior horū. Nunꝗd debet dici maiorhaꝝ. Reſpondeo ꝙ ly hoꝝ non referturad fidē ⁊ ſpem. ſꝫ ly donoꝝ ꝙ ſubintelligitur ſcꝫ maior autē donoꝝ hoꝝ eſt caritas. quia iſte tres ꝟtutes dant̉ a deo perinfuſionē. patet ergo ꝙ dixi ꝙ inter ꝟtutes morales ⁊ theologicales excellencioreſt caritas. ꝓpter hͦ dicit thema Ante omnia caritate habentes. ſcꝫ amore dei feruidum ⁊ amore ꝓximi ordinatū. Notaante omnia. quia debemꝰ laborare vt habeamus ꝟtutes morales. Sed ante omnia caritatē habentes. Iſta virtus caritatis habet tres gradusPrimꝰ eſt incipere bonam vitā fortiterScd̓s ē ꝓficere in bona vita habundant̉Terciꝰ eſt ꝑſeuerare in bona vita finalit̓Dico pͥmo ꝙ pͥmus gradus ⁊cͣ. eſt incipere bonā vitā fortiter. Poſtqͣꝫ homodiu tenuit malā vitā viuendo in peccatisaddendo cōtinue peccata peccatis ⁊ deusfacit grāꝫ ꝙ redit ad ſe cōſiderās mala ⁊peccata q̄ fecit d̓r. O miſer ⁊ qͣꝫtū tempus ꝑdidi ꝙ nullū bonū feci anime mee.O miſer quid erit de me. volo redire addeū. dolet ⁊ conuertit de peccatis ꝓponitnon redire ad ea. confitet ea clare alicuiconfeſſori. acceptat libent̉ penitenciā confeſſoris. ⁊ ſeruat eā diligent̉. cōmunicatdeuote. audit miſſas. ſermones. talis eſtin pͥmo gradu caritatis. de hoc d̓t petrusapoſtolus. poſtqͣꝫ dixit ante omnia caritatem habentes aſſignauit rōnem quaſi di-

cat nam caritas operit multitudinē peccatorum. pͥma petri. iiij. nō dicit expellit velabicit ſꝫ operit. videt̉ ergo ꝙ caritas ⁊ peccata ſtent ſimul. Reſpondeo dicendo ꝙcaritas deſtruit peccata qͣꝫtuꝫ ad culpas.qꝛ culpe nō ſtant ſimul cuꝫ caritate. ſicutnec lumē cum tenebris. ⁊ operit qͣꝫtū adpenas. Nā ẜm ſn̄iam rheologoꝝ in iudicio ꝑticulari vel vniuerſali ſiue generali.oīa peccata q̄ hō fecit ſiue corde cogitando ſiue ore loquendo ſiue oꝑe faciendo.oīa diſcooperient nō ſolū xp̄o cui oīa nuda ⁊ aperta ſunt oculis eiꝰ Ad hebre. iiij.ſꝫ etiā angelis ⁊ ſcīs ꝟtute diuina. Sicutvident peccata illiꝰ ꝗͥ ponit̉ in ſeala quiaponunt̉ ſcpͥta in fronte eius. clariori modo videbunt̉ oīa peccata ſua ī iudicio vniuerſali. O qͣlis confuſio ē multi ſunt quimodo reputant boni religioſi vel clericiqͥ tūc videbunt̉ totū feciſſe ex ypocriſi ⁊cͣIdē de p̄latis. Auctoritas. veniet dn̄sq̄ illuminabit abſcondita tenebraꝝ ⁊ manifeſtabit cōſilia cordiū. pͥma ad Choꝝ.qͣrto. Sed qͥ habebūt caritate eoꝝ peccata non manifeſtabunt̉ in eoꝝ confuſionēquia caritas eſt qͣſi velum ſeu mantelluꝫque operit multitudinē peccatoꝝ. ⁊ ergoquia ſic eſt. incipiamꝰ bonā vitā Sꝫ dicoꝙ oportet incipere bonam vitam forti animo ⁊ vigoroſo. patet hoc triplici ſimilitudine. Prima de hoīe ad altū monteꝫaſcendentem. cui neceſſarius eſt vigor ⁊fortitudo. qꝛ cū labore ⁊ violencia aſcēdit. Secus deſcendēdo. Sic de nobis ſivolumꝰ aſcendere ad montē bone vite ⁊virtuoſe. neceſſarius eſt vigor ⁊ forca.quia violent̉ aſcendimꝰ quia perſona queinclinat̉ ad ſuperbiā vanitate ⁊ pompaꝫcum difficultate humiliat. Ideo eſt neceſſaria forca. Idē de auaro luxurioſo ⁊ſic de alijs quia ire cōtra inclinacionē cūdifficultate fit. Ideo requirit̉ forca. Secus deſcendendo in infernū per malā vitam. vadit homo conſtancius naturaliter