.II.Sermo
vel bonoꝝ. homo ſciat gubernare ſe ergoobiectū ſuum in creaturis eſt. Iteꝫ quideſt virtus iuſticie. nihil aliud eſt niſi ꝙ innegocijs huiꝰ mundi queſtionibꝰ litigijs⁊cͣ. detur vnicuiqꝫ qd̓ ſuum eſt; ergo ſuūofficium eſt circa creaturas. Itē de virtute teperancie quid eſt ꝟtus temperancieniſi ꝙ in delicijs huiꝰ mundi homo ſciattenere menſura. Ide de fortitudine quein hoc cōſiſtit ꝙ ex laboribꝰ tribulacionibus anguſtijs ⁊ ꝑſecucionibꝰ. homo nondimittat bonā vitā nec bona opera. Idēde humilitate q̄ in hoc conſiſtit ꝙ in honorihus officijs dignitatibꝰ non tranſeat limites ſꝫ cognoſcat ſuā fragilitatē. Idemde virtute miſericordie q̄ in hoc conſiſtitꝙ de bonis ſpiritualibꝰ ⁊ tēporalibꝰ ſubueniatur indigentibꝰ. Idem de caſtitatead quā pertinet cuſtodire ſe ab actibꝰ verecundis luxurie. Idē de paciētia que inhoc conſiſtit ꝙ de iniurijs nō recipiat homo vindictā. ⁊ ſic de alijs. Patet ergo ꝙomnes ꝟtutes morales ſuum actū effectum officium ⁊ operacionē habent circacreaturas ⁊ etiā obiectum eaꝝ aliquodcreatum eſt. Caritas ſolum deum habetꝓ obiecto. quia caritatis eſt diligere deūꝓpter ſe. ⁊ ꝓximū ꝓpter deuꝫ. totū hoc eſtdiligere deuꝫ vnica rōne. Quia d̓t ph̓usꝙ vbi vnū ꝓpter alteꝝ. vtrobiqꝫ tantuꝫvnū. verbi grā. vos diligitꝭ ſanitatē ⁊ diligitis medicinā amarā ꝓpter ſanitatem.ergo tota rō amabilitatis eſt in ſanitate.Sic nulla creatura eſt amabil̓ de ſe amore caritatꝭ ẜꝫ ꝓpter deū inquantū eſt ymago dei. patet ergo ꝙ caritas excellit ꝟtutes morales. Auctoritas. Induite vosſicut electi dei ⁊ ſancti ⁊ dilecti viſcera miſericordie benignitate. humilitate modeſtiam pacientiā ⁊cͣ. vbi numerat multasꝟtutes morales. ſuꝑ omnia autē caritatem habentes qd̓ eſt vinculū perfectionisAd colocenẜ. iij. Nota induite quia virtutes ſunt veltes aīe. ⁊ ph̓us in ethicis
virtutes vocat habitus ⁊ ſicut frater ſinehabitu dicit apoſtota. ita anima ſine virtutibus abhominabilis eſt deo ⁊ omnibꝰſanctis. Suꝑ omnia autē caritatē babentes. Ecce qͦmodo ponit̉ ſuper omnes virtutes morales. Rō quia eſt vinculū perfectionis. Cū dicamus hec caritas nonnemelius diceret̉ que eſt vinculū ⁊ tunc relatiuū ⁊ antecedēs conuenirēt. ꝓ reſponſione nota ꝙ ꝟtutes morales ſunt acquiſite exercitio bonoꝝ opeꝝ. nā habitꝰ virtutum ex bonis operibꝰ diu ꝯtinuatis generatur. Sed caritas eſt puꝝ donū dei ꝑinfuſionē. non enī educit ad eſſe de potencia materie ex vſu bonoꝝ opeꝝ ſicut virtutes morales ſꝫ infunditur a deo. Id̓o lyqd̓ nō facit relacionē ad id qd̓ dicit̉ caritas ſꝫ ad donū qd̓ ſubintelligit̉. Quandodicit ſuꝑ omnia caritatē habentes quodſcꝫ donū caritatis eſt vinculū ꝑfectionisItē caritas habet excellentiā ⁊ maioritatem ſuꝑ alias ꝟtutes theologicales. Dicuntur enim theologicales a theos ꝙ eſtdeus quia ordināt ad deū ⁊ habent deumſolum ꝓ obiecto. ⁊ ſunt tres ſcilicꝫ fidesſpes caritas. De iſta materia vide ſcm̄Thomā pͥma ſcd̓e. q̄ſtione. lxij. Ibi oſtendit articulo pͥmo quare dicunt̉ theologice. Et arti. ij. oſtendit differenciā earuꝫa virtutibꝰ moralibꝰ ⁊ intellectualibꝰ. ⁊articulo. iij. eiuſdē queſtionis oſtēdit numeꝝ eaꝝ quia tres ſūt ⁊ nō plures neqꝫpauciores. Et arti. iiij. oſtendit ordinemeaꝝ que ſit pͥor inter eas ſcꝫ inter fidemſpem ⁊ caritatē. Quaꝝ actus ſunt vt ſeqͥtur. Fides eſt credere deo de hijs qͥ nob̓reuelauit. quia fides xp̄iana nō eſt credere petro nec paulo nec apoſtolis nec ꝓphetis. Sed credere deo qͥ locutꝰ eſt apoſtolis ⁊ ꝓphetis. Spes autē eſt ſperare ī deonō ſperare in pͥncipibus ſeu p̄latis. Ideodauid. Nolite cōfidere in pͥncipibꝰ neqꝫin filijs hoīm in quibꝰ nō eſt ſalus Sed īdeo. Sed caritas eſt maior. de hoc videMM .iiij.