Sabbato poſt aſcēſionis Sermo

terram. Totū noſtrū viuere non eſt niſimori. qꝛ cōmedendo bibendo. loquēdodormiendo vel ſtando. continue vadimus ad mortē. qͣſi aque dilabimur. Dicitur aūt mors riuus iudicij. Rō qꝛ morimur dei iudicio. qꝛ ita diffinitū eſt deiiudicio ⁊ ſentenciatū a deo. vt nullꝰ intret ꝑadiſum niſi pͥus tranſeat hoc flumēmortis. Intantū ꝙ nec xp̄us nec virgomaria btā fuerunt exempti. Iō Eccle.xli. Noli metuere iudiciū mortis ſcꝫ cogitando ꝙ euades. qꝛ nullus euaſit. Iō demorte dicit xp̄s. In baculo meo .ſ. ctucis tranſiui iordanē iſtū. ſcꝫ iudiciū mortis. qꝛ nulla ſcā ꝑſona mortua eſt cū eoſed ip̄e ſolus ⁊ pauꝑrimꝰ qꝛ nudus ⁊cͣNunc aūt in die aſcenſionis cū duabusturmis regredior ſcꝫ angeloꝝ ⁊ patruꝫſanctoꝝ. Sil̓r ī receſſu aīe ſce de hoc mudo qn̄ aſcendit in celū. habet duas ſocietates d̓ celo Ecce qn̄ ꝑſona deuota q̄ fecit magnā ⁊ condigna pnīam eſt in extremis. angelus bonus qͥ eſt cuſtos qͥ videt omīa interiora ⁊ cognoſcit horammortis. ſubito aſcendit in celum ⁊ totꝰ letus vadit ad cathedrā xp̄i et virgīs marie dicens bona noua. licet xp̄s ſciat totū. tn̄ ip̄e interrogat iuſtū ⁊ impium d.qͥd eſt. Rn̄dit angelꝰ dn̄e vna ꝑſona ꝑvos mihi cōmiſſa tot anni ſūt. modo laborat in extremis. vixit bn̄ ⁊ ſcē. dicit ibicora xp̄o oīa bona que fecit. qͣlis honor.Tūc xp̄s p̄cipit michaeli vt mittat. l. vl̓centū milia angelos. vt aſſociēt aīam eiꝰangeli vero ꝓpter amorē magnū quē habent ad nos offerunt ſe dicendo dn̄e. ecce ego ſum hic mittatis me ⁊cͣ. Filij vero vel parentes ſeu amici qui ſunt iam incelo qui cognoſcunt angelū. vadunt adxp̄m dicēdo. dn̄e vos p̄cepiſtis honorare parentes. Ideo pater vel mater modo vel talis amicus nr̄ modo ē ad mortem infirmꝰ. Iō de vr̄a licentia ibimꝰ adaſſociandū eū. ⁊ placet xp̄o. ⁊ veniūt cū

angelis. ⁊ licet nō videant̉ a nobis carneimpediente. tn̄ tota camera ē plena eoꝝpn̄tia ⁊ ſtatim aīa ſentit eoꝝ pn̄tiā ⁊ qn̄eſt extra corpꝰ. ſtatim vidit angelos etaīas clarius qͣꝫ vos videtis me mō. ⁊ dicit ⁊ vnde mihi tantus honor ⁊ aſcenditcū eis in celū. Aucͣtas. Ecce quō cōputati ſunt inter filios dei ⁊ inter ſāctos ſorsilloꝝ eſt Sap̄. v. Talis aīa p̄t bn̄ dicere in ciuitate ſanctificata ſil̓r. Nō dico eqͣliter xp̄o aſcendenti reqͥeuit. Secꝰ de anima impenitente q̄ non dolet de peccatꝭnec cōfitet̉ nec reſtituit nec remittit inimicis. ad tale non veniūt angeli boni ſꝫ demones. Dicat̉ quō illemet dyabolꝰ qͥfecit eam peccare qn̄ eſt in articulo. vaditad luciferū. dicens talis religioſus clericus vel laycus quē ego inclinaui ad peccata. mō eſt in articulo mortis iō habeamus ſocietate. Et luciper mittit copiamdemonū. ⁊ aīa ſtatī ſentit eoꝝ pn̄tia ⁊nollet exire ⁊ reuertitur intus. Sicut enīcriminalis vel criminoſus nollet exire captionem quando debet duci ad furcā ſedcogitur. Ita tunc de anima impenitente.Auctoritas. Uir qui errauit a via doctrine in cetu gigantiū cōmorabit Prouerbioꝝ. xxi. Nōt a a via doctrine. eundiad paradiſum que eſt illa. penitentiaꝫ agite appinquabit enī regnum celorum.Mathei quatro. Qui enī ab iſta via declinauerit in fine in cetu gigantiū. id eſtdemonū cōmorabitur. Ideo ꝓ tꝑe faciamus pnīam ſi euadere volumus tamgrandia futura mala. Secūda conditioet ſimilitudo in xp̄i aſcenſione ⁊ anime ēcōclamatio. xp̄s nō cum ſilentio ſed cumlaudibꝰ tubarum aſcendit ſicut rex quando redijt victorioſus ad ſuū regnū a vaſallis ſuis fit et ſubditis conclamatio.Ita poteſtis cogitare de xp̄o quando victorioſus de diabolo de mūdo ⁊ d̓ pctōribꝰ. hodie ad ſuū regnū redibat Cogitate qͣlit̓ aer totꝰ erat plēꝰ choreis āgl̓oꝝ iō